Neel Schelfhout (19) ging gedwongen naar de psycholoog: “Mijn ouders wilden de homoseksuele gevoelens uit me laten praten”

Voor de 19-jarige Neel Schelfhout verliep zijn coming-out als homoseksuele man niet zonder strijd. Toen hij zijn ouders vertelde over zijn geaardheid, stuitte hij op afwijzing en twijfel. Op school hield hij het altijd geheim. “Ik had mezelf wijsgemaakt dat ik verliefd was op een meisje.”

Voor Neel Schelfhout verliep zijn identificatie als homoseksuele man niet van een leien dakje. “In het middelbaar heb ik me nooit voldoende comfortabel of veilig gevoeld om naar buiten te komen met mijn seksualiteit”, getuigt hij. Daarin speelde ook zijn thuissituatie een grote rol: “Ik was erg geschrokken door de reactie van mijn ouders. Ze reageerden afwijzend en deden uitspraken als ‘dat kan niet waar zijn’, ‘zou je het toch niet eens met een meisje proberen’ en ‘we geloven dat niet’.”

Voor Neel kwam de reactie van zijn ouders als een totale verrassing: “Ze hadden zich nooit eerder afwijzend of denigrerend opgesteld naar andere homoseksuele personen. Maar ik vermoed dat ze toch een ander perspectief hebben als het om hun eigen zoon gaat.”

“Tijdens mijn middelbareschooltijd was ik erg zoekende. Ik heb zelfs een periode een relatie gehad met een meisje”

Doordat zijn ouders zijn geaardheid in twijfel trokken, ging Neel ook twijfelen aan zijn gevoelens. “Tijdens mijn middelbareschooltijd was ik erg zoekende. Ik heb zelfs een periode een relatie gehad met een meisje. Ik had sowieso wel veel vrouwelijke vriendinnen en met haar had ik een goede band. Op die manier had ik mezelf wijsgemaakt dat ik verliefd was op haar.” Uiteindelijk bleek dan toch dat er iets niet klopte. “Ik had het gevoel dat er iets wrong, waardoor ik de relatie beëindigde.”

Verplicht naar de psycholoog

De afwijzing van zijn ouders ging ver: ze stuurden hem naar een psycholoog “om de homoseksuele gevoelens uit me te praten”, vertelt Neel. “Op aanraden van de zorgcoördinator ben ik toch ingegaan op de psychologische begeleiding. Niet met de overtuiging dat mijn homoseksuele gevoelens fout of verkeerd waren, maar om me te helpen navigeren in deze moeilijke situatie en mezelf te helpen aanvaarden.” Achteraf bekeken is Neel dankbaar voor de begeleiding: “Het heeft me goed gedaan, maar zoals te verwachten viel, ben ik nog steeds even gay als daarvoor.”

“Mijn ouders zijn ook een keer meegegaan naar de psycholoog, maar ik had het gevoel dat ze zich daar milder opstelden tegenover mijn homoseksualiteit”, stelt Neel. “Sindsdien heb ik het nooit meer over mijn seksualiteit gehad met mijn ouders. Het onderwerp ligt tot vandaag ook niet meteen op tafel.” Neel is namelijk bang voor de gevolgen van het gesprek: “Het escaleerde destijds zo erg dat het me niet zou verbazen als ze me het huis uitzetten. Die positie kan ik me voorlopig niet veroorloven.”

In schoolcontext is Neel nooit uit de kast gekomen. “Ik ben pas afgelopen jaar, in het hoger onderwijs, als gay naar voren gekomen.” Die coming-out werd door zijn vrienden en bredere omgeving wel goed ontvangen. “Ik heb eigenlijk geen negatieve reacties ontvangen”, vertelt Neel. “Nu ben ik comfortabel met mijn geaardheid. Maar zolang er geen partner aan te pas komt, stel ik de confrontatie met mijn ouders liefst nog wat uit.”

“Als LGBTQIA+-thema’s aan bod komen, krijgen ook extreme meningen een platform”

Achteraf bekeken had meer LGBTQIA+-representatie in het middelbaar wel gemogen, maar Neel is er sceptisch over. “In het middelbaar heb ik me altijd best onzeker gevoeld over mijn seksualiteit. Als LGBTQIA+-thema’s aan bod komen, krijgen ook extreme meningen een platform. In dat geval zou ik me juist nog onzekerder voelen en terughoudender opstellen.” Maar voor de leerlingenbegeleiding is Neel wel dankbaar. “Ik zat behoorlijk in de knoop met mijn geaardheid en mijn thuissituatie, waardoor ik opgelucht was dat Spes Nostra me een vertrouwenspersoon en een vangnet bood. Tot op vandaag heb ik nog contact met de zorgcoördinator.”

Hoe inclusief is het Vlaamse onderwijs vandaag? In deze reeks onderzoekt reporter Valentine Vanparys hoe LGBTQIA+-jongeren hun schooltijd beleven, welke uitdagingen middelbare scholen tegenkomen en waar kansen liggen om een veilige en inclusieve leeromgeving te creëren. Acht weken lang brengen we op vrijdag een nieuw verhaal, van persoonlijke getuigenissen tot diepgaande interviews en achtergrondreportages. Lees hier de andere artikels uit de reeks ‘Onderwijs zonder label‘.