In beeld | Golven van mensen op Pukkelpop

Reporter Menno Lambreghts trok dit jaar voor het eerst naar Pukkelpop, meteen als festivalreporter. Met zijn camera ging hij op ontdekking op de tweede festivaldag. Vanop het terrein tot in het reuzenrad legde hij de sfeer, de opvallendste taferelen en het muzikale talent vast. Bekijk hieronder zijn fotoreportage en lees zijn verslag.

Mijn eerste keer Pukkelpop. Zoveel blije, uitbundige mensen. Bekend en onbekend. Van een vliegend skateboard tot een groep verkleed als Romeinen. Het was er allemaal. Vanop het reuzenrad was het uitzicht op de weide prachtig. De mensen leken wel kleine insecten. Ze bewogen als golven van links naar rechts en van rechts naar links. Plezier was rijkelijk aanwezig op het festivalterrein. Net als muzikaal talent. Van beginnend artiest tot gevestigde waarden. Het was er allemaal. Tien op tien voor mijn eerste ervaring op Pukkelpop tijdens de tweede dag van het festival.

© 2026 StampMedia / Menno Lambreghts

Ook tijdens de zomer van 2026 vind je StampMedia terug op tal van festivals. Daar maken we video- en fotoreportages, podcasts, we schrijven artikels, … Doe gezellig mee!

Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2026.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2025.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2024.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2023.

In beeld | Antilliaanse Feesten brengen Caribische muziek naar Hoogstraten

Muziek, dans en veel sfeer op de Antilliaanse Feesten. Ook dit jaar bracht het festival artiesten en bezoekers samen voor een weekend vol muziek uit het Caribisch gebied. Reporter Menno Lambreghts trok het festivalterrein op en legde zowel de artiesten als het publiek vast op beeld. Lees en bekijk hier zijn ervaring.

StampMedia was dit jaar opnieuw op de Antilliaanse Feesten. We waren niet eens binnen en konden de gezelligheid al voelen. Na het festivalterrein verkend te hebben, gingen we aan de slag met onze camera’s. De mensen stroomden langzaamaan toe. Op de podia zorgden verschillende muzikanten voor ambiance.

Op de camping was het gezellig druk. Mensen waren uitgelaten, genoten van de muziek met familie en vrienden, lachen en dansen. Onbekende mensen ontmoeten elkaar, nieuwe vriendschappen worden gemaakt. De bezoekers lijken wel één grote familie. Toen de zon onderging, kwam er een prachtige gloed zonlicht over het festivalterrein gegleden.

In de avond daalde de temperatuur, gelukkig zorgden de festivalgangers voor extra warmte met hun dansmoves en vrolijkheid.

© 2026 StampMedia / Menno Lambreghts

In beeld | ‘Op goe geluk’ de Gentse Feesten in

De slogan van de Gentse Feesten dit jaar luidt: ‘Op goe geluk’. Dit om de spontane ontmoetingen en ontdekkingen doorheen de stad samen te vatten. Reporter Menno Lambreghts heeft zijn wandeling in een reeks foto’s vastgelegd.

*Herby and The Kelpies © Menno Lambreghts*

De Belgische Celtic folk-rock band, Herby and The Kelpies bracht opzwepende muziek naar de Korenmarkt. Als het van het publiek afhing konden ze zeker nog 2 uur langer door spelen.

In de Sint-Niklaaskerk kon je de Gentse reuzen bewonderen. De eerste reus die je ziet is een eerbetoon aan Eli De Rijck. Hij was bijna 50 jaar lang nauw betrokken bij de Gentse feesten. En heeft het mee vorm gegeven.

Hier en daar kregen beginnende artiesten de kans van de stad Gent om hun muziek te laten horen als straatmuzikant. Om zo te kunnen dromen en misschien wel op te klimmen naar een act op een echt podium.

*Die Verdammte Spielerei © Menno Lambreghts*

Die Verdammte Spielerei was ook natuurlijk present. Ze bestaan uit een groep muzikanten waarbij Stefaan De Winter zingt. Wandelend door de straten laten ze hun muziek weerklinken. Of gewoon op een podium. Het maakt hen niet uit. Misschien staan ze ooit wel is op te treden voor koning Filip in het paleis van Laken. Niks is hun te gek. In Nederland hebben ze ook al mogen optreden. De groep is een fenomeen en hebben al een prijs gewonnen.

In beeld | Nerdland festival viert vijfjarig bestaan

Op maandag 25 mei ging onze reporter Ahmad Hardan naar het Nerdland Festival in Wachtebeke. Het festival viert zijn vijfjarig bestaan met allerlei lezingen, interactieve spellen en tastbare ervaringen gegrond in de wereld van de wetenschap. Ondanks het snikhete weer wist Ahmad enkele momenten van de bezoekers van alle leeftijden vast te leggen.

Racisme vertaald naar comic

Tijdens de Week tegen Racisme hebben de Lab X jongeren hun verhaal vertaald naar comics. Bekijk hieronder de resultaten!

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Love is love: menselijke ketting tegen homofobie

Op het Steenplein, het Operaplein en de Groenplaats in Antwerpen organiseerde de holebi- en transgendergemeenschap (LGBTI +) afgelopen zaterdag een ingetogen herdenkings- en actiemoment naar aanleiding van de moord op David Polfliet (42) op 6 maart in Beveren. StampMedia-fotograaf Brent Lenaerts trok naar het Steenplein en legde enkele momenten vast.

Graffiti jam in Park Spoor Noord

Graffiti Coop is een sociale vennootschap door en voor artistiek talent, ontsproten uit het Gentse Grafitti vzw. Op 9 april streken de artiesten uit onder andere Herentals en Gent neer in het Antwerpse Park Spoor Noord om hun creativiteit bot te vieren op de maagdelijke muren. Na een workshop van Time Dobbs over verschillende spuitbustechnieken kon Graffiti Coop zijn ding doen op zijn eerste jam van het jaar.

Unseen Asian Stories: kunstenaars over ‘being Asian’ in de creatieve sector

Illustratrice Noëmi Plateau, foto- en cinematograaf Hyun De Grande en actrice en regisseur Joey Kwan kwamen op 11 april samen in TOKO139 in Berchem om te praten over de stereotypen en vooroordelen waarmee zij binnen en buiten hun professionele wereld te maken krijgen. Reporter Gizem Imrah trok er met haar fotocamera heen. “We zijn Aziatisch en die kant mag meer getoond worden, maar we zijn ook veel meer dan dat.”

Noëmi Plateau, Hyun De Grande en Joey Kwan gingen in gesprek met Lotus Li, medeoprichter van Untold Asian Stories en samen met Kif Kif organisator van deze inspirerende avond waarbij TOKO139 afgeladen vol zat. De Belgisch-Aziatische gemeenschap tekende present voor het panelgesprek en de expo waarin de kunstenaars hun werk tentoonstelden.

Al vroeg in het gesprek vielen de woorden ‘diversiteit’, ‘representatie’, ‘quota’ en ‘token’. Eén van de weinige Aziaten zijn in de kunstwereld, blijkt vaak een moeilijke evenwichtsoefening. “Ik ben zo klaar met ‘Asian woman number four taking pictures’ te spelen”, stak actrice Joey Kwan van wal. “Anderzijds probeer ik te leven van dit vak en ben ik soms genoodzaakt om zulke stereotiepe rollen aan te nemen. Uiteindelijk moet er ook brood op de plank komen.”

Illustratrice Noëmi Plateau had het dan weer over quota’s. “Er is zo weinig representatie in de mediawereld. Als je dan een opportuniteit ziet, wil je die met beide handen nemen. Maar alleen aangenomen worden omdat je ‘divers’ bent, is dan ook weer heel dubbel.”

Iemand uit het publiek wierp de vraag op of de kunstenaars hun ‘being asian’ dan juist wel of juist niet moeten uitspelen in hun werk. “Het kan een en-enverhaal zijn”, antwoordde Joey Kwan. “Soms kan het wel, op andere momenten hoeft het niet. Dat hangt van de context af. We zijn Aziatisch en die kant mag meer getoond worden, maar we zijn ook veel meer dan dat.”

De vele mopjes en zogenaamde complimenten die mensen met Aziatische roots moeten slikken, kwamen ook opnieuw aan bod. “Mensen complimenteren mij vaak terwijl ze tegelijkertijd anderen beledigen”, zei Kwan. “Dan zeggen ze dat ik een mooie, lieve Aziatische vrouw ben, maar dat ze Aziatische mannen niet aantrekkelijk vinden of zo. Hoezo denk je dat je mij daarmee complimenteert? Er spreekt zo vaak een soort exotisme uit, wat evengoed racistisch is.”

Een ander ‘compliment’ dat vaak komt bovendrijven is die van ‘model minority’, een concept dat Hyun De Grande ter sprake bracht. “Wij zijn blijkbaar de ‘lievelingsallochtonen’ van witte mensen. We zijn harde werkers, we klagen niet te veel en gedragen ons. Het is een compliment dat geen compliment is. Die ‘positieve’ stereotypen maken dat racisme tegen Aziaten niet serieus wordt genomen.”

“‘Positieve’ stereotypen zijn nog altijd schadelijke stereotypen”, vulde Joey Kwan aan. “Het is voor veel mensen een vrijgeleide om mopjes te maken die stereotypen over onze culturen versterkt. Als je er dan van iets zegt, wordt dat weggelachen.”

Kwan: “Maar de covidpandemie heeft een duistere kant van die zogenaamd onschuldige mopjes blootgelegd. Dan gaat het niet alleen meer over stomme mopjes over de afhaalchinees. Dan gaat het over maatschappelijke uitsluiting. Dan gaat het over de raid in Atlanta vorig jaar. (In maart 2021 schoot een man acht mensen met Aziatische roots dood in verschillende massagesalons, red.) Het is tijd dat wij als nieuwe generatie Aziaten in het Westen niet langer zwijgzaam toekijken en ons uitspreken tegen alle vormen van racisme en discriminatie tegen Aziatische mensen.”

Lees ook: Joey Kwan: “Veel verhalen zijn universeel, maar worden nog te weinig verteld door de ogen van de Aziatische gemeenschap”

Lees ook: Untold Asian Stories: meer en betere representatie van de Aziatische gemeenschap

Esma Hasshass en Cheyenne Aldus geven kickboksles aan Deurnese meisjes

Jonge meisjes en vrouwen uit de boksclub Multi Fight Club in Deurne kregen onlangs de kans om een seminarie bij te wonen waarbij Esma Hasshass en Cheyenne Aldus, twee professionele Nederlandse kickboksers, les kwamen geven. Dat gebeurde op vraag van een groep vaders, waaronder de vader van bokstalent Ambar Tesoudali. Reporter Rune Timmermans ging langs en nam haar fotocamera mee.

Bekijk hier de videoreportage over het kickboksseminarie in Deurne.

Boekvoorstelling ‘Alle moeders wenen dezelfde tranen’

Zes jaar geleden werd België opgeschrikt door de aanslagen op de luchthaven van Zaventem en in de metro van Maalbeek in Brussel. De dochter van Sophie Pirson raakte gewond tijdens de aanslag in de metro. De zoon van Fatima Ezzarhouni vertrok in 2013 naar Syrië om zich aan te sluiten bij IS. De twee vrouwen lijken op het eerste zicht zeer weinig gemeen te hebben, en toch werden ze heel goede vriendinnen.

Beide vrouwen ontmoetten elkaar op een bijeenkomst die families van geradicaliseerde jongeren rond de tafel brengt met slachtoffers van de aanslagen. In hun boek Alle moeders wenen dezelfde tranen (EPO) schrijven ze brieven naar elkaar en tonen ze ook begrip voor elkaars verdriet en onmacht.

Hun boek stelden ze afgelopen dinsdag voor in De Roma in Antwerpen. De avond werd georganiseerd door de J100, een initiatief van Antwerpse jeugdorganisaties. Pirson en Ezzarhouni werden geïnterviewd door Marijke Persoone, die het boek van het Frans naar het Nederlands vertaalde. Ook Mohamed Amin Chaib, islamdeskundige, docent en eveneens ervaringsdeskundige – zijn broer Hicham sloot zich ook aan bij IS – kwam nog even mee praten en las een passage voor uit zijn pas verschenen boek Aanslag op het hart (EPO). Muzikale intermezzo’s waren er van MC Pizza en Rich.