Dansen zonder grenzen: het verhaal van Amarachi

Dahnyel M. (26), beter bekend als Amarachi, groeide op in Gwhana, maar voelde zich daar nooit helemaal vrij om zichzelf te zijn. In 2019 kwam hij in België terecht, waar hij vandaag werkt aan een carrière als danser. Onlangs stond hij in het nieuwe seizoen van So You Think You Can Dance.

Hoe zag je jeugd in Ghana eruit?

“Mijn leven in Ghana was eigenlijk comfortabel. We woonden in een goede buurt en iedereen was vriendelijk, maar ik heb me nooit helemaal kunnen aanpassen aan de Ghanese cultuur. Ik moest verstoppen wie ik echt ben. Toen ik aan enkele vrienden in Ghana durfde vertellen dat ik op jongens val, zeiden ze dat het een zonde was en dat ze voor mij gingen bidden. Omdat ze het doorvertelden, werd ik meermaals naar een priester in een katholieke kerk gestuurd. Daarnaast was ik door mijn vrouwelijk kantje ook een makkelijk doelwit voor pesterijen op school.”

Wanneer werd dans belangrijk voor jou?

“Ik ben rond mijn zestiende serieuzer beginnen dansen, toen voelde ik dat het meer werd dan een hobby. Ik wilde er professioneel iets mee doen. Ik wilde daarom ook graag dans studeren, maar mijn vader weigerde. Ik werd door hem verplicht om politicologie en Spaans te studeren, maar ik spijbelde en sloop altijd naar de afdeling performing arts, gewoon zodat ik kon dansen met andere studenten daar. Dansen is vanaf toen een erg belangrijk element in mijn leven geworden.”

Op weg naar België

Waarom besloot je Ghana te verlaten?

“Ik wist altijd al dat ik wilde vertrekken, Ghana kon mij niet bieden wat ik écht wou. Ik wist dat Europa een plek voor mij zou zijn waar ik mezelf en mijn homoseksualiteit meer kon uiten. Ik vertrok eerst naar Spanje en kwam daarna, via een asielaanvraag, in België terecht. Ik diende mijn aanvraag in 2019 al in, maar het wachten duurde lang, zeg maar gerust drie jaar.”

Wat maakte België anders voor jou?

“Voor mij betekende België meer vrijheid, hier kon ik gewoon hand in hand met mijn ex-vriend wandelen en niemand keek er vreemd van op. Dat contrast met Ghana is groot, thuis zou ik daar veel negatieve reacties voor krijgen, soms zelfs fysieke. Op sommige plekken worden er zelfs stenen naar je hoofd gegooid, soms ging het zelfs nog verder. Ook mijn naam veranderde mee met mijn nieuwe leven, mensen begonnen me Amarachi te noemen en dat vond ik écht bij mij passen. Amarachi is mijn tweede naam, mijn voornaam is Dahnyel.”

Dansen zonder school

Hoe heb je jezelf leren dansen?

“Mijn ambitie voor dans startte in Ghana voor het televisiescherm, ik begon naar een Canadese tv-serie te kijken en ging dan de danspassen kopiëren die ik daar zag. Later ging ik op YouTube op zoek naar tutorials. Ik leer heel visueel, als ik iets zie kan ik min of meer uitzoeken hoe ik mijn lichaam dat moet laten doen. Ik gaf nooit op en mensen begonnen mij via sociale media uiteindelijk te kennen, een jaar later kreeg ik al dansjobs.”

Hoe heb je dans gecombineerd met je beginnende leven in België?

“Toen ik in België aankwam, had ik geen geld, geen job en geen identiteitskaart. Ondanks mijn schaarse middelen vond ik in Sint-Niklaas een balletstudio, waar ik enkele gratis lessen mocht volgen. Via Instagram kwam ik later ook terecht bij de dansgroep CompAni-One. Toch blijft het zwaar om alles alleen te doen, mijn grootste uitdaging is dat ik hier alleen ben. Soms is het kiezen tussen overleven en dansen, ik heb hier op mijn eigen houtje in een leven moeten opbouwen. Ik heb mijn ouders sinds ik uit Ghana vertrok ook niet meer gezien, dat is ondertussen al acht jaar geleden.”

Wat betekent het voor jou dat je zo ver bent geraakt met minieme opleiding?

“Mijn hele leven heb ik het gevoel gehad dat ik iets moest bewijzen en daarom blijft ik streng voor mezelf. Uiteindelijk ben ik gewoon dankbaar voor wat mijn lichaam kan, zowel tijdens het dansen als zelf mijn mannetje kunnen staan. Tijdens mijn auditie voor So You Think You Can Dance wou ik super graag door naar de volgende ronde, en dat lukte me. Ik was enorm blij dat mijn werk gezien werd en dat ik aan de mensen thuis de kans krijg om tonen wat ik in mijn mars heb.”