Hernieuwbare kernenergie

Hoe werkt een kernreactor?
Klassieke kerncentrales wekken energie op door een kernsplitsing tot stand te brengen. Dit fysisch proces ontstaat in de reactor door een neutron af te schieten op uraniumatomen. Na de botsing blijven twee lichtere atomen en enkele neutronen over. Deze neutronen worden op hun beurt gebruikt om andere atomen te splijten wat voor een kettingreactie zorgt. Koelwater vertraagt de neutronen en houdt de kettingreactie in het gareel. Tegelijk neemt het ook de warmte die de radioactieve splijtingsproducten uitstralen op. Door dit alles warmt het op tot stoom. De stoom drijft turbines aan die elektriciteit creëren. Gevaar: een ongecontroleerde kettingreactie kan resulteren in een meltdown.
De meeste atomen van de zware elementen bevinden zich in een onstabiele energetische toestand, dicht bij de grens waarbij ze in twee stukken kunnen uiteenvallen, wat een kernsplijting betekent. Andere atomen zoals thorium bevinden zich te ver van die grens, zodat er geen kans is dat ze vanzelf zouden splijten. Een element dat niet splijtbaar is kan op zichzelf geen kettingreactie ondergaan. Geen kettingreactie betekent dus ook geen gevaar op een meltdown.
Na het splijtingsproces blijven er twee zaken over. Het gesplitste uranium en de uraniumstaven verzadigd met radioactieve actiniden. De hoge radioactiviteit kan mutaties en kankers in het lichaam veroorzaken.