Oski: “Je moet aan bepaalde verwachtingen voldoen om streams te behalen, maar ik wil gewoon muziek maken om muziek te maken”

Luis Oscar Santos, alias Oski, staat als opkomende artiest aan de vooravond van (inter)nationale erkenning. Binnen de productiewereld heeft hij stilaan zijn plek opgeëist als gevestigde naam.  Nu staat ook zijn eigen muzikale carrière op het punt van doorbreken, met het aankomende album ‘Luis’ en een geplande show in Trix aan de horizon.

“Ik zie mezelf niet als architect of als wetenschapper, dat zou onnatuurlijk aanvoelen. Neen, ik ben een muzikant, een producer en een artiest. Uiteraard hoort daar in 2026 ook content creator bij, en kan je me stalken op mijn socials. Maar al die rollen hebben voor mij één verbindend element: ze zijn mijn creatieve outlets.”

“Ik heb het altijd in me gehad om de ideeën die in mij opkomen, om te vormen tot iets creatiefs. Zonder muziek of kunst zou ik helemaal niet weten wat te doen. Het is de richting die ik puur voor mezelf heb ontdekt, en ik wil er zo ver mogelijk in gaan. Als het dan niet werkt, heb ik het op zijn minst geprobeerd.”

“Voor zolang ik me kan herinneren, heb ik een sterke verbinding met muziek gevoeld. Daarin voel ik me volledig vrij. Ik probeer die verbinding te uiten in mijn eigen projecten, maar ook door anderen te helpen hun visie tot leven te brengen. Toch is dat de laatste tijd moeilijker geworden. Zeker in België moet je vaak voldoen aan bepaalde verwachtingen om op de radio gedraaid te worden of streams te behalen. Terwijl ik eigenlijk gewoon muziek wil maken om muziek te maken.”

Koffiebar in Gent

“Dat proces van muziek maken is soms heel chaotisch, zoals bij mijn nieuwe nummer ‘Love me too much’. Het begon met een beat die ik op de trein naar Engeland maakte, maar die is een tijdje blijven liggen omdat hij afweek van wat ik normaal zou zingen of rappen.”

“In Amsterdam had ik ineens een eureka-moment, waarna ik alles opnam in Los Angeles en het uiteindelijk afwerkte in een koffiebar in Gent. Het nummer is heel naturel ontstaan, zonder deadlines. Ik ben sowieso heel ambitieus en wil altijd laten zien wat ik kan. Soms schiet ik daarmee in mijn eigen voet. Mensen zeggen weleens dat mijn muziek ‘te vol’ is. In de intro van ‘Love Me Too Much’ probeerde ik bewust iets explosiefs en dramatisch te doen, en dat is volgens mij gelukt.”

“Als de drang om te delen het imperfecte gevoel overstijgt, dan denk ik: we sturen het de buitenwereld in en we zien wel”

Oski

“Diezelfde drang om alles perfect te willen doen, speelde ook mee bij mijn show in Trix. Het werd onmogelijk om de show neer te zetten die ik voor ogen had toen de samenwerking met mijn manager stopte. We kenden elkaar al zeven jaar en hij was één van mijn beste vrienden. Een nieuw album uitbrengen was in die periode ook moeilijk.”

“‘Oké, even een stap terugzetten’, dacht ik. Ik wilde alles opnieuw aanpakken, maar dat doe je niet in twee maanden. Er zijn altijd elementen die beter kunnen, maar als de drang om te delen het imperfecte gevoel overstijgt, dan denk ik: we sturen het de buitenwereld in en we zien wel.”

De egoïstische producer

“Wanneer ik voor mezelf produce, moet ik met niemand rekening houden. Ik kan gewoon mijn eigen oor volgen. Maar als ik voor een ander werk, wordt het moeilijker. Je moet de ideeën van de artiest tot leven brengen. Je geeft er je eigen draai aan, maar zij moeten erin geloven. Als producer mag je dan ook geen ego hebben. Je moet afstand kunnen nemen van je werk en het kunnen loslaten. Dat heb ik in het begin écht moeten leren.”

“Soms komt een artiest met een song die al volledig geschreven is en geef ik alleen de finishing touches. Anderen willen vanaf nul beginnen, en dan word je als producer ook mee schrijver. Het is fijn als je daar erkenning voor krijgt, maar uiteindelijk draait het om de artiest en het nummer.”

“Ik wil ook graag dertig jaar – wie weet zestig jaar – meedraaien en muziek blijven maken”

Oski

“In die samenwerking leer je elkaar heel goed kennen. Het geeft me een ander perspectief op hoe je songs ontwikkelt en ik kan met nieuwe invloeden werken. Dat neem ik allemaal weer mee naar mijn eigen producties.”

Dromen van Mexico

“Natuurlijk heb ik ook mijn eigen inspiraties. Tyler, the Creator is een icoon omdat hij alles zelf doet: rappen, zingen, producen, kleding ontwerpen én muziekvideo’s regisseren. Hij doet het op zijn eigen manier.”

“En op vlak van producen is er Max Martin. Mensen kennen zijn naam misschien niet, maar zijn hits wel: onder andere ‘California Girls’ en ‘Baby One More Time’. Hij gaat al dertig jaar mee en blijft hits maken. Ik wil ook graag dertig jaar – wie weet zestig jaar – meedraaien en muziek blijven maken. Voor mezelf én voor anderen.”

“Toch wil ik de draad niet kwijtraken van mijn eigen artistieke projecten. Producen is mijn job. Msijn artistieke projecten zijn persoonlijker. Daarmee wil ik mensen samenbrengen.”

“Ik vind het prachtig om op een festival al die verschillende mensen te zien die niets gemeen hebben, behalve dat ze daar zijn voor dezelfde muziek. Als artiest moet je dan authentiek zijn. Als de kloof tussen de artiest en de persoon te groot is, krijg je onauthentieke kunst. Oski is een deel van mij, maar alles wat Oski is, is ook Oscar.”

“Oski is deel van mij, maar alles wat Oski is, is ook Oscar”

Oski

“Die zoektocht naar wie ik precies ben als artiest én als mens, hoor je heel sterk terug op mijn debuut. Met dit eerste album ben ik echt op zoek gegaan naar mijn muzikale identiteit. Die identiteit is geen constante, want ik hou van experimenteren. Ik wil niet twintig keer dezelfde song maken. Dat is ook belangrijk naar de toekomst toe: het moet verschillend genoeg en persoonlijk genoeg zijn.”

“Ik droom ervan wel eens om ooit naar Mexico te trekken, naar mijn roots, en daar een lange periode muziek te schrijven in het Spaans. Als ik dat nu zou doen, zou het inhoudsloos zijn omdat ik de verbinding nog mis. Ik wil niet praten over dingen waar ik niets van afweet. Kijk naar Bad Bunny: zijn recente muziek gaat echt over Puerto Rico en de samenleving daar. Hij heeft échte dingen te vertellen. Dat wil ik ook kunnen met mijn achtergrond. Ik word misschien niet zo populair als Max Martin of Bad Bunny, maar ik blijf trouw aan mezelf. Authenticiteit en passie zijn voor mij de kern, in mijn kunst en in het leven. Als ik dat kan vasthouden, kan ik nog heel lang meedraaien.”