Jonge artiesten over de deelname van Israël aan het Eurovisiesongfestival: “’Zero points’ voor organisator EBU”

Bulgarije won zaterdag het Eurovisiesongfestival in Wenen. Israël eindigde als tweede, ondanks de kritiek op de deelname van het land. De discussie over muziek, politiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid laaide daarmee opnieuw op. Hoe kijken jonge artiesten vandaag zelf naar dat debat? We spraken met de Antwerpse singer-songwriter Joséphine en Jan van de band The Point.

“De EBU probeert een deelname te rechtvaardigen die niet te rechtvaardigen is”

Joséphine (19, singer-songwriter)

Joséphine (19) is singer-songwriter uit Antwerpen. Ze brengt dark pop. “Muziek met diepe bassen, dromerige synthesizers, goede distorted gitaren en enorm veel reverb op de vocals”, beschrijft ze. “Muziek speelt een cruciale rol in het leven. Het laat mensen ontsnappen uit deze woelige wereld.”

“Zelf kijk ik niet meer naar het Songfestival. Dat is geen moeilijke keuze geweest. Het zou me geen enkel plezier bieden te kijken”, aldus Joséphine. “Dat Israël opnieuw een podium krijgt, is onbegrijpelijk. Hun afkeer tegenover de Palestijnen steken ze niet onder stoelen of banken. Dat bleek drie jaar geleden al. Toen maakten ze een nummer met een betekenis waar je grote vraagtekens bij kon plaatsen.”

“Het Songfestival beweert te draaien rond inclusie, empathie en samen zijn. Maar door Israël – dat al meer dan drie jaar een genocide pleegt – een plek te geven in de wedstrijd, gooien ze eigenlijk al die waarden en normen door het raam. Ik vind het moeilijk om het te vergelijken met de onmiddellijke diskwalificatie van Rusland, want ook los daarvan moest Israël al lang uit de wedstrijd zijn gezet. Het toont hoe de EBU (European Broadcasting Union, organisator van de liedjeswedstrijd, red.) een deelname probeert te rechtvaardigen die niet te rechtvaardigen is en daar walg ik van.”

“Dat Israël deelneemt, insinueert dat wij hier als Europa akkoord gaan met wat het land doet in Gaza”

Jan (20, bandlid van The Point)

Jan (20) is lid van de band van tien jonge muzikanten. Jan speelt gitaar. The Point is een band die elkaar in een schoolorkest heeft leren kennen.“Voor ons is muziek maken eerder een hobby. We hebben dus niet de ambitie om ooit zelf op het Songfestival te staan. We vinden het wel een mooi initiatief. Ze zijn erin geslaagd om muziek als een grote groep landen over grenzen heen te vieren. Op deze manier kan muziek verbindend werken en kunnen verschillende culturen met elkaar in contact komen.”

“Het is belangrijk om muziek niet te censureren op basis van de culturele, etnische en politieke standpunten die muziek vertegenwoordigt”, zegt Jan. “Het grote probleem is dat festivals meestal verbonden zijn aan bepaalde landen of organisaties. Zij hebben zelf hun normen en waarden en willen deze weergeven. Zo is het Eurovisiesongfestival onlosmakelijk verbonden met de waarden en normen die wij als Europa uitstralen. Dat Israël deelneemt, insinueert dat wij hier als Europa akkoord gaan met wat Israël doet in Gaza. Daar ligt het probleem.”

“We kunnen niet begrijpen dat mensen meestappen in de hypocrisie van de EBU”, aldus Jan. “Als Rusland niet mag deelnemen, dan vinden we dat Israël zeker geen podium verdient. Een podium is een stem. Dus in het geval van Israël een stem aan genocide.”

Jan: “Het inemen van standpunten wordt meer en meer verwacht van artiesten. Vooral vanwege hun groot bereik en de invloed. Als luisteraar wil je gewoon dat ze dezelfde mening verkondigen. Ook binnen onze band verschillen we waarschijnlijk van mening over politieke zaken. Dat is ook oké. Maar nooit zullen we het toelaten politieke invloed te hebben op onze muziek. Bij ons draait het alleen om het maken van muziek en plezier. Dat zijn dan zero points aan de EBU van The Point.”