Recensie | “Primetime is één van de beste thrillers van de voorbije jaren” ★★★★★

De nieuwe film van Lance Oppenheim schetst een intense en angstaanjagende blik op het Amerikaanse televisielandschap na 9/11. Primetime verkent de dunne grens tussen journalistieke ethiek en de nietsontziende drang naar succes en erkenning. Met Robert Pattinson in de hoofdrol, die misschien wel het beste acteerwerk van het jaar aflevert.

Amerika, 2006. Het televisieprogramma To Catch a Predator groeit uit tot een kijkcijferhit. In het programma werken producenten van Dateline NBC samen met de politie om online kinderlokkers te ontmaskeren. Ze doen zich op het internet voor als minderjarigen en lokken mannen die seksuele bedoelingen hebben naar een woning.

Daar worden ze ontvangen door een jongvolwassen acteur die een minderjarige speelt, een zogenaamde ‘decoy’. Maar eenmaal binnen wacht hen een onaangename verrassing: presentator Chris Hanson confronteert hen met hun gedrag, waarna de politie hen arresteert. Verborgen camera’s leggen alles vast voor uitzending op de nationale televisie.

In Primetime maakt regisseur Lance Oppenheim van de opkomst en de groeiende populariteit van het programma een deels fictieve vertelling. Het resultaat is een beklemmende misdaadthriller die gaandeweg steeds meer de contouren van een horrorfilm aanneemt.

Botsende motieven

Oppenheim speelt op een bijzonder interessante manier met de moraal en de motieven van zijn personages. Centraal staat Chris Hanson, vertolkt door Robert Pattinson, die in de loop van de film steeds obsessiever wordt en langzaam zijn greep op de werkelijkheid lijkt te verliezen. Daartegenover staat hoofdproducent Andie Bender (Merritt Wever), die het programma vooral als een goudmijn beschouwt. Voor haar draait alles om de perfecte beelden, zoveel mogelijk drama en hoge kijkcijfers.

“Primetime levert Robert Pattinson misschien wel zijn beste vertolking tot nog toe op. Zijn Chris Hanson is veeleer een karikatuur van de echte presentator. Een verpersoonlijking van de angst en het ontzag die Hanson bij zijn publiek oproept“

Nasse Claes

Het meest onschuldige personage is Dan Plum, overtuigend gespeeld door Skyler Gisondo. De gevoelige jongeman droomt van een carrière als acteur en gaat als ‘decoy’ aan de slag bij het programma, in de hoop zo bekendheid te verwerven. Maar voor het productieteam is hij niet veel meer dan een mascotte die de kijkcijfers moet opkrikken. Zijn kwetsbaarheid lijkt niemand echt te interesseren.

Recht uit 2006

Ook visueel maakt Primetime indruk. Het camerawerk weet de sfeer van 2006 feilloos op te roepen. De confrontaties met de kinderlokkers worden vastgelegd met verborgen camera’s, net als in het oorspronkelijke televisieprogramma. In de scènes achter de schermen kiest Oppenheim dan weer voor een uitbundige cinematografie, waarin de kleuren van het scherm spatten.

Naarmate het verhaal vordert, wordt dat kleurgebruik steeds giftiger en beklemmender. Het versterkt de morele corruptie die langzaam aan de oppervlakte komt. De sfeer wordt killer, de confrontaties ongemakkelijker. Wat begint als een misdaadthriller, verandert haast ongemerkt in een horrorfilm. Een bijzonder knappe visuele ontwikkeling.

Pattinson op z’n best

En dan is er Robert Pattinson. Aanvankelijk wilde de acteur alleen als producent bij Primetime betrokken zijn, maar uiteindelijk besloot hij zelf de rol van de bekende en gevreesde televisiepresentator op zich te nemen. Het levert misschien wel zijn beste vertolking tot nog toe op. Zijn Chris Hanson is bewust geen waarheidsgetrouw portret van de echte presentator. Pattinson maakt er veeleer een karikatuur van, een verpersoonlijking van de angst en het ontzag die Hanson bij zijn publiek oproept. Een gedurfde keuze, maar ze werkt wonderwel. Zijn personage is even onvoorspelbaar als complex, en Pattinson weet hem van begin tot eind fascinerend te houden.

Vooral in de vele close-ups toont de acteur zijn klasse. Met nauwelijks meer dan een blik of een kleine verandering in zijn gezichtsuitdrukking domineert hij het scherm. Naarmate de film vordert, oogt zijn personage bovendien steeds vermoeider. Ook dat draagt bij aan de beklemmende sfeer. Camerawerk, verhaal en acteerwerk vallen hier perfect samen.

Primetime is een intelligente, zenuwslopende misdaadthriller, gedragen door complexe personages, indrukwekkende cinematografie en een flinke dosis adrenaline. Maar bovenal is het een film met acteerprestaties die je niet snel vergeet. Robert Pattinson speelt de sterren van de hemel.

Primetime (A24) is nu te zien in de bioscoop.