reacties (13)

Wat is volgens u het ergste dat vandaag gebeurd is?

Ik geef u even de tijd om rustig na te denken, maar ik durf te wedden dat meer dan 95 procent van u de aanslag in Parijs zal zeggen.

We bekijken enkele websites van kranten wereldwijd: De Morgen, The Washington Post, Aljazeera, The Australian , Yomiuri (Japan), Raport (Zuid-Afrika), Correio Braziliense (Braziliaanse krant), Komsomolskaya Pravda (Russische krant). Dit moet werkelijk een geweldig tragische gebeurtenis zijn. Over zowat mijn hele steekproef was dit artikel nummer 1 (dus helemaal bovenaan de website). En vaak was dit ook het meest gelezen artikel, al zijn mijn Japans en Russisch helaas niet goed genoeg om dit met 100 procent zekerheid te kunnen bevestigen.

Helaas zijn er vandaag ook enkele dingen gebeurd waarover niet wordt bericht. Gebeurtenissen van hetzelfde kaliber (of erger). Waarover heb ik het in godsnaam? Ik nodig u eerst uit om er zelf even bij stil te staan. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat u toch een paar dingen kunt bedenken.

Ik ga nu vier voorbeelden geven, een compleet onvolledige lijst, aangezien ik zelf ook niet alles weet. Voordat u naar de cijfers kijkt, schrijf gerust even op hoeveel u denkt hoeveel slachtoffers vandaag gevallen zijn. Ik beloof u dat u er ver naast zal zitten.

Wereldhonger

Eist 3,1 miljoen kinderlevens per jaar, zo’n 8.500 per dag. Het is verantwoordelijk voor bijna de helft van de kindersterfte onder vijf jaar. (Meer info vind je op http://www.wfp.org/hunger/stats.)

Oorlogen

- De burgeroorlog in Syrië eiste dit jaar al 286 slachtoffers. Dat zijn er 40 per dag.
- De oorlog in Irak blijft duren, ook in 2015. Na 7 dagen: 228 doden.
- In Zuid Soedan vielen dit jaar nog 'maar' 6 doden. Vorig jaar waren dat er maar liefst 40.000 (!). Eerlijk: wist u dat daar een oorlog aan de gang was?

Ik zou dit lijstje nog veel langer kunnen maken, maar dat is mijn punt niet. Dagelijks sterven er enorm veel mensen op een soms nog veel ergere manier. Wanneer is de laatste keer dat u iets gelezen hebt over wereldhonger? Hoe groot is de impact daarvan? Hoeveel van de zware oorlogen die op dit moment woeden, kan u opnoemen? Heeft u enig idee hoeveel slachtoffers daar vallen en/of er internationaal aan vrede gewerkt wordt?

Boos

Wat er nu in Frankrijk gebeurd is, kan ik niet anders dat verschrikkelijk noemen. Maar ik vind de berichtgeving niet meer correct. Er is iets grondig fout met de rapportering in de media. Wat is belangrijk? Ik heb vaak het gevoel dat, als ik de krant lees of naar het journaal kijk, ik enorm veel dingen mis.

Ik snap dat het lastig voor een krant om elke dag opnieuw te zeggen “Ja, er zijn weer meer als 8.000 kinderen vandaag omgekomen door te weinig voeding”. Maar het is wel hun taak om mensen ingelicht te houden over wat er gebeurt. Publiceer desnoods een lijst met cijfers van die dag, maar doe IETS. Zwijg er niet over tot er eindelijk een jaarrapport is van de VN om het er daarna nooit meer over te hebben - twee opiniestukken uitgezonderd.

Ik ben boos, boos omdat er zoveel dingen gebeuren in de wereld. Maar ik ben ook boos omdat er vaak niks gebeurt. Eigenlijk zijn we allemaal een bende hypocrieten die van sensatie houden en graag doen alsof iets heel erg is en dan niets doen.

En nu ben ik ook boos op mezelf. Omdat ik er niets aan doe, behalve dat opiniestuk schrijven.

© 2015 – StampMedia – Arne Roels


Reacties (13)

Kim

Het klopt. Wat jullie allemaal schrijven als reactie.
Wat er gebeurde in Parijs raakt ons allemaal. Misschien omdat het dichtbij is. Misschien omdat het op zo'n gruwelijk, onmenselijke manier gebeurde: een heel klein beetje oorlog in ons verder "vredige" buurland. Vooral omdat het aanval op de vrije meningsuiting is. Eén van onze fundamentele rechten. Of op z'n Frans: Liberté, Egalité, Fraternité.

Dus zou je kunnen zeggen dat het terecht is, al jullie reacties. Maar is dat wel zo? Want zijn jullie reacties niet eveneens een aanval op de persvrijheid? Hoe vaak gaat "men" niet gefluisterd hebben dat ze toch maar durfden, die van Charlie Hebdo? Dat die ene cartoon er toch een beetje over was? Gelukkig weerhield dat de redactie er niet van om via een fantastische je m'en fous lekker tegendraads te doen.

Gelukkig weerhoudt dat de cartoonisten vandaag de dag er niet van om nog meer cartoons te tekenen. Zien we het potlood opduiken in streetart. En zijn er jongeren zo moedig om een tegenstem te laten horen.
Ik geef toe, Arne, ik weet ook niet goed wat ik van je artikel moet denken, of de timing zo gelukkig is, of de vergelijking met enkele simpele ingrepen niet beter tot z'n recht was gekomen en minder weerstand had opgeroepen.
Maar ik vind wel dat je het recht hebt om dit artikel te schrijven. Ik steun je hoofdredacteur in het plaatsen van dit artikel. En ik sta ervan verstomd dat mensen dit artikel gebruiken om jou als persoon aan te vallen. Wil je journalist worden? Ga er dan voor. Charlie Hebdo bewijst het al jaren: een beetje weerstand maakt je alleen maar groter en sterker!

Geert

@kim... Bij mijn weten heeft niemand van de mensen die hier op het artikel van Arne reageerden, die jongen neergeschoten. Je hoeft het niet met alle meningen hier eens te zijn, en sommige posts zijn wat harder geformuleerd dan andere, maar hier is een discussie aan de gang. En @Arne kan hieruit misschien leren, waarom die aanslag in Parijs zo erg is voor onze maatschappij.

Anthony

Beste Arne,

Ik las jouw artikel en ik moet eerlijk zijn. Het maakt me kotsmisselijk. Daarbovenop is dit niet de eerste keer dat ik zo'n mening tegenkom. Gelukkig dat de reacties op jouw artikel wat meer hebben nagedacht.

Je hebt uiteraard niet ongelijk. Enkel een idioot zou het zeggen. Maar had je wat meer de tijd genomen om na te denken, dan had je zoiets niet geschreven. Waarom is dit zo erg? Heel simpel, omdat dit een pure terroristische actie is dat ons verteld dat we niet mogen zeggen wat we willen. Dit heeft weinig te maken met godsdienst want Noord-korea heeft dit ook geprobeerd ivm de film "The Interview". 12 mensen zijn gestorven doordat ze 1 van de belangrijkste basisprincipes hebben verdedigd. Dit is waarom heel de wereld geraakt is.

Wilt dit zeggen dat we niet geven om de rest? Natuurlijk niet. Maar een mens heeft ook zijn grenzen. Ik ben niet van plan om te huilen telkens als er iemand sterft. Zeker niet als het ver van mijn bed gebeurd. Nogmaals, dit betekent niet dat ik het niet erg vind. Integendeel. Het zou mij trouwens verbazen dat jij dat wel doet, want dan had je geen tijd om zoiets te schrijven.

Het lijkt alsof je kwaad ben op mensen dat meeleven en meerouwen op een tragedie. En ze nog eens uitscheld voor ongevoelige mensen....

Lennart

Eh, in essentie schrijven "wat er in Parijs gebeurt is erg, maar andere dingen zijn ook erg of zelfs erger", dat lokt boze reacties uit ja. Terecht. Altijd als er een aanslag is, komt dat argument terug. Wanneer er zoiets afgrijselijk gebeurt, hoeven mensen geen minimaliserend "ergens anders is het erger" te horen. Als jij last hebt van een verschrikkelijke migraine, heb je ook geen zin in iemand die komt zeggen "valt wel mee, andere mensen sterven aan hersentumoren."

Bovendien is de vraagstelling verkeerd. Het antwoord dat je verwacht, is niet het antwoord op de vraag "wat is het ergste dat gister gebeurde?", maar "welke gebeurtenis raakte u gister het meest?" Daar zit een groot verschil in. Objectief vs subjectief. Als morgen je grootmoeder overlijdt, dan vind je dat verschrikkelijk. Het kan zijn dat er op de autosnelweg een ongeluk gebeurt waarbij alle inzittenden omkomen, maar je gaat echt wel rouwen om je grootmoeder, niet om de slachtoffers van de crash. Objectief gezien gaat het nochtans om het overlijden van een persoon, tegenover het overlijden van een grote groep mensen. Toch denk ik niet dat je wil dat er iemand op de begrafenis van je oma komt zeggen "hey, valt wel mee, bij dat ongeluk vielen er meer doden."

Het argument dat ik nu aan hoor komen is "maar je grootmoeder kende je, dat is persoonlijk. De mensen in Parijs kende je niet." Fout. Parijs is dicht bij ons. Geografisch en cultureel. Onze cultuur leunt echt wel dichter aan bij die van Frankrijk dan die van pakweg Liberia. En we hebben het hier niet over een aanslag waarbij twaalf willekeurige personen omkwamen, maar over mensen die een zeker gedachtegoed vertegenwoordigen in onze maatschappij. Het is een moord op twaalf personen en een rechtstreekse aanval op dat gedachtegoed: vrijheid van meningsuiting en, cliché, zelfs vrijheid in het algemeen. Zij vallen, door die twaalf personen te vermoorden, onze manier van leven en denken aan, onze waarden en normen.

Daarom raakt dat meer. Het is daarom niet erger of minder erg dan wat er elders in de wereld gebeurt, maar het is normaal dat mensen zich hier geraakt voelen door wat er in Parijs gebeurde. En het is normaal dat mensen een minimaliserend "ergens anders is het erger" niet appreciëren.

Ev

Boos? Of zag je eerder een kans om een belachelijk stuk te schrijven en daarmee je minuut roem te behalen?
Ik hoop nooit de pech te hebben om daadwerkelijk te betalen voor een krant of tijdschrift waarin dit soort nepjournalisten de kans krijgen om iets neer te kwijlen.

Mattie

Dag Arne
Als jij een journalist in spe bent dan hoop ik dat je in het eerste jaar van je studies bent en dat je nog heeeeel veel gaat leren.
Dit vind ik nl. beneden alle peil. Het past niet als artikel met betrekking tot wat er gisteren gebeurde in Parijs. Dat is eigenlijk niet jouw verantwoordelijkheid, maar deze van de hoofdredacteur die het 'artikel' beter niet had laten plaatsen.
Als de gehele wereldpers vandaag bericht over deze aanslag, dan kan je toch bezwaarlijk veronderstellen dat dat 'sensatie' is? Het heeft verdorie met de fundamentele waarden van journalistiek en publiceren te maken, met vrijheid van meningsuiting en democratie. Het is een regelrechte attack dààr op, het gaat niet zomaar over de dood van 12 mensen.
Dat jij dit minimaliseert door er het hele wereldleed tegenover te stellen vind ik getuigen van een zeer enge (in de meeste betekenissen) visie.
Misschien ga je beter een andere studierichting zoeken, waar je zelf meer het gevoel hebt een aandeel te kunnen hebben in het verbeteren van de wereld? Zorgkundige ofzo, daar is heel veel vraag naar! Succes met je toekomst...

Kim

Beste Geert,

Het klopt helemaal dat hier een discussie aan de gang is. Ik heb hierop, net als jou en alle andere mijn mening gegeven. Ik ben het helemaal met je eens dat dit een waardevolle les is.

En niet alleen voor Arne. Ook ik heb vandaag geleerd dat veralgemenen een zeer gevaarlijk iets is (bv. had ik het woord "al" beter vervangen door "sommige"). Maar ik vind het ook belangrijk om Arne de boodschap mee te geven dat het bij het geven van feedback belangrijker is om deze te richten op het gestelde gedrag dan op de persoon. Ikzelf heb dit ook proberen te doen door te reageren op de reacties, niet op de mensen die deze geschreven hebben.
Mijn excuses wanneer mijn reactie deze boodschap niet overbrengt en ironisch genoeg zelfs overkomt als een persoonlijke aanval en nog meer mijn excuses aan de schrijvers van een post die inhoudelijke feedback geeft aan Arne.

Tot slot wil ik vermelden dat ik heel erg getwijfeld heb deze laatste reactie te posten, omdat ik hiermee afstap van de kern van de discussie hierboven, maar uit alle recente gebeurtenissen en gesprekken die daarop zijn gevolgd, heb ik ook onthouden hoe belangrijk de dialoog is voor onze samenleving.

danny peirsman

ik ben inderdaad boos om wat er vandaag is gebeurd in Parijs, maar word nog bozer door personen zoals jij die deze laffe aanslag proberen te minimaliseren en de aandacht op andere zaken te wenden !!!

Gwendoline Michiel

Beste Arne,
Ik geef je gelijk en ik geef je ongelijk.
Ik ben het met je eens dat de media ons een vertekend beeld geven van de werkelijke staat waarin de wereld dag na dag verkeert, dat enkel 'vers nieuws' dat sensationeel genoeg is, de krantenkoppen haalt, en dat er zo enorm veel onder de radar blijft, dat het leven van Westerlingen een hogere (nieuws)waarde lijkt te hebben dan dat van hen die ver van ons bed sneuvelen.

De vraag die je stelt, vind ik echter fout als uitgangspunt. Ze impliceert dat er een soort 'hitparade' te maken valt van menselijk leed. Stel de vraag aan een moeder die vandaag een kind verloren is - het zij Irak, het zij in Liberia, het zij in Poperinge, en het antwoord mag duidelijk zijn. Zul je haar dan verwijten dat zij geen oog heeft voor het leed in de rest van de wereld?

De aanslag in Parijs heeft ook mij diep geschokt, en het besef dat er ook elders in de wereld nog veel meer mensen op een gewelddadige manier om het leven zijn gekomen, naar de achtergrond geduwd. Ik ben me daar bewust van. Tegelijk vind ik dat we het 'recht' hebben gechoqueerd te zijn door die aanslag: het gaat niet louter om die 12 doden - het is een aanval op de vrije meningsuiting, een kernwaarde in onze samenleving. Wij hebben niet alleen het recht, maar zelfs de plicht, om hier collectief verontwaardigd over te zijn.

Ik herken je gevoel van onmacht bij zoveel ellende in de wereld. Zoals velen sluit ik af en toe de ogen voor wat er dagelijks gebeurt op deze bol - omdat het gevoel van machteloosheid té overweldigend is. Maakt mij dat hypocriet? Ben ik een sensatiezoeker omdat ik vandaag wél geschokt ben? Neen, dit maakt mij alleen maar menselijk. Op mijn eigen kleine manier, in mijn job, probeer ik iets bij te dragen - wetende dat het nooit genoeg is, nooit genoeg kan zijn om hét grote verschil te maken.

Weest niet boos op jezelf, verwijt jezelf niet dat je 'niets' doet: met dit opiniestuk wil je mensen de ogen openen, en roep je de media op tot een evenwichtiger berichtgeving. Dat is al heel wat.

Geert

Arne

Heel wat problemen eisen terecht onze aandacht op. Dat is waar. Maar misbruik jij nu dit niet om jouw punt te maken?
En trouwens, in heel wat artikels wordt ook vandaag breder gekeken dan enkel de aanslag, zoals in onderstaande reactie van Rudi Vranckx:

Dat het een vreselijke aanslag is, is duidelijk. Maar Rudi haalt aan dat we toch moeten verder kijken: "Vergeet niet dat de meeste slachtoffers ginder vallen. Honderdduizenden in Syrië en Irak. De meeste slachtoffers zijn ook moslims. Het is niet enkel tégen ons, maar we zijn wel betrokken. De wereld is nu eenmaal verbonden."

Pieter

Je bent nog jong, maar je gebruikt nu een argument dat de huismoeders van weleer wel eens graag in de mond durven nemen. Deze drogreden, fallacy of relative privation, gebundeld zien in een zogenaamde opinie op een persagentschap, stelt mij diep teleur. Zo'n zaken horen thuis op een blog, een forum, een dagboek desnoods. Opinies met dergelijke argumenten, geschreven als mijn 16-jarige zus die net haar vriendje verloor aan haar beste vriendin, horen alleszins hier niet thuis. Ik ben benieuwd naar wat de hoofdredacteur zijn reden was om dit stuk te publiceren.

Mathieu Michiels

Arne, jij ooit al je leven geriskeerd om ergens nieuws te halen?

cheers

Adam

Get off your high horse.

Een aanslag op 200 km van ons bed, door mensen die wij in onze sameleving hebben opgenomen is wél degelijk iets anders dan een kind dat sterft door de honger. De mensen in Parijs die zijn gestorven kende ik niet, hun dood vind ik erg voor de families en geeft me een naar gevoel. Daar blijft het bij. Net zoals het me een naar gevoel geeft dat er in Afrika kinderen sterven door de honger of in een burgeroorlog.

Er zijn veel initiatieven en organisaties om het leed in de wereld te verzachten, Music For Life, Broederlijk delen, ontwikkelingssamenwerking, ... Er kan altijd meer gedaan worden, maar als je zegt dat niemand het wat kan schelen, dan heb je net zo goed oogkleppen op als waar je alle anderen van beschuldigt. Wordt er niets gedaan wordt aan de oorlog in Irak en Syrië? Als het westen nog meer zou doen, krijg je weer opiniestukjes 'dat ze het doen voor de olie'.

Hetgeen wat iedereen schokt is dat dit een aanval is tegen het westen, tegen onze samenleving, normen en waarden, gepleegd uit blinde haat en jihadistisch gedachtengoed. Er zijn in Europa zo nog duizenden met hetzelfde gedachtengoed, dus het kan morgen in jouw stad gebeuren. Dát is waar iedereen telkens zo van schrikt.

Ohh je bent boos? Ik vind je eerder hypocriet!

Plaats een reactie