Uitgelegd | Minder kindergeld voor schoolverlaters?
De Vlaamse regering wil tegen 2029 in totaal 3,1 miljard euro besparen. Ook het groeipakket wordt aangepakt: de leeftijdsgrens zou dalen van 25 naar 23 jaar en schoolverlaters zouden hun recht op kindergeld verliezen. Reporter Belinay Balci legt uit hoe het zit.
Journalist: Belinay Balci
Camera: Dries Basraoui
Montage: Belinay Balci & Dries Basraoui
Column | “Als lesbische vrouw leerde ik dat opvallen gevaarlijk kon zijn”
“Nederlandse tieners minder positief tegenover homoseksualiteit dan vier jaar geleden”, meldt de VRT. Content creater Jonatan Medart toont op sociale media hoe hij in de straten van Gent wordt lastiggevallen en homofobe verwensingen krijgt te horen: die verhalen van afgelopen weken deden reporter Bo (21) in haar pen kruipen om uit solidariteit een geheim dat ze al lang met zich meedraagt, eindelijk te delen.
Hallo.
Ik ben Bo.
En ik ben lesbisch.
En niemand weet dat.
Niemand in mijn straat. Niemand in mijn stad. Niemand op deze trein, waar ik gehaast deze tekst schrijf. Niemand van mijn vrienden. Ik hoop niemand van mijn collega’s of mijn docenten. Mijn familie noch mijn mama, noch mijn oma.
Gefeliciteerd, lezer.
Nu weet u het.
Nu weet wellicht iedereen het.
U heeft mijn geheim. U heeft iets wat ik jarenlang zorgvuldig heb opgevouwen, ergens tussen mijn vuile was, een foto van Zendaya en de vraag ‘hedde gij een vriendje?’ waarop ik altijd een antwoord wist dat technisch gezien geen leugen was.
U zou mij ermee kunnen chanteren. U zou mij ervoor in elkaar kunnen slaan. U zou mij een haatmail kunnen sturen. U zou het aan mijn familie kunnen verlinken. Aan mijn vrienden. Aan mijn collega’s. Aan mijn docenten. U zou mijn naam kunnen googelen en mijn gezicht kunnen koppelen aan één woord dat ik zelf nog altijd met enige voorzichtigheid uitspreek:
Lesbisch.
Het zijn 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 letters.
Toch voelt het alsof ik zojuist mijn hele lot aan u heb gegeven.
Als kind werd ik gepest. Voor alles wat ik deed. Voor hoe ik praatte. Voor hoe ik liep. Voor hoe ik eruitzag. Voor hoe ik leefde. Voor dingen waar ik zelf niet eens woorden voor had. Kinderen hebben een bijzonder talent om precies datgene te vinden waarvan je hoopt dat niemand het ziet, om er vervolgens een naam aan te geven en die naam net zo lang te herhalen tot je hem zelf begint te geloven.
Lesbo
Ik leerde toen dat opvallen gevaarlijk kon zijn. Dus werd ik goed in verdwijnen. Niet letterlijk. Ik liep nog altijd over straat. Ik ging naar school. Ik maakte vrienden. Ik lachte. Ik schreef. Ik maakte huiswerk. Ik ging naar mijn hobby’s. Maar sommige delen van mezelf zette ik achter slot. Niet omdat ik mij ervoor schaam. Of misschien toch een beetje.
In de lagere school – ik was misschien negen of tien – riep een jongen: “Vieze Bo is een lesbo.”
Misschien wisten zij al wie ik was. Voor hoe ik praatte. Voor hoe ik liep. Voor hoe ik eruitzag. Voor hoe ik leefde. Dus koos ik zorgvuldig een jongen in de klas uit op wie ik verliefd zou worden. Want is dat niet wat iedereen deed? Ieder meisje in mijn klas giechelde over jongens: Bram, Dylan, Lander, wie dan ook.
“Ieuw, Bo is verliefd op u.” Ik denk dat ik nooit verliefd was op Bram of Dylan of Lander.Ik was verliefd op het concept om normaal te zijn.Om erbij te horen. Om geen uitleg te moeten geven waarom ik ben zoals ik ben.
“Ik heb geprobeerd om mezelf ervan te overtuigen dat ik hetero ben. Dat liefde iets is wat je gewoon kan aanleren als je maar vaak genoeg naar dezelfde persoon keek”
Bo (21)
Maar god en mama, ik heb geprobeerd om hetero te zijn. Vergeef mij. Ik heb het echt geprobeerd. Ik heb gedatet met jongens. Ik heb geprobeerd vlinders te voelen waar ik alleen maar zenuwen voelde. Ik heb geprobeerd om mezelf ervan te overtuigen dat ik hetero ben. Dat liefde iets is wat je gewoon kan aanleren als je maar vaak genoeg naar dezelfde persoon keek.
Ik zweer het, ik heb geprobeerd. Ik heb geprobeerd om normaler te zijn.
Ik heb naar heteroporno gekeken. Naar iedere film die ik kon te pakken krijgen waarin een man en een vrouw elkaar kussen. Naar Disneyfilms waarin iedere prinses uiteindelijk een prins vindt.
Ik heb geprobeerd te begrijpen waarom iedereen daar zo vanzelfsprekend gelukkig van leek te worden. Waarom het voor hen zo gemakkelijk leek. Waarom het voor mij niet werkte. Waarom ik geen ene vlinder kreeg voor Dylan.
Maar ik herinner me wel het gevoel dat ik wel een abnormale sociopaat moest zijn. En dood moest. Omdat ik geen vlinders kon krijgen voor Dylan.
Wat was er fout met mij?
Ik zweer het, ik heb geprobeerd, mama.
Hou je nog van mij?
Sorry. Sorry. Sorry.
Sorry, mama. Omdat de pijn in mijn hart wanneer een mooi meisje verliefd wordt op een jongen groter is dan de pijn die ik voel wanneer ik denk aan het feit dat ik mijn ouders misschien geen kleinkinderen kan geven.
Sorry, Charlien. Omdat ik wou dat je van mij hield en niet van Lander. Sorry, maatschappij, ik wou dat ik iemand normaal kon liefhebben.
Verliefd moeten zijn
Dat is misschien het meest absurde aan jarenlang proberen hetero te zijn. Je probeert niet alleen te doen alsof je iemand anders bent. Je probeert jezelf ervan te overtuigen dat liefde op een bepaalde manier moet voelen. Dat er een correcte persoon bestaat op wie je verliefd hoort te worden. Dat iedereen dat begrijpt, behalve jij.
En ondertussen wordt het woord ‘lesbisch’ steeds groter. Eerst is het een scheldwoord dat een jongen naar je roept op de speelplaats. Dan wordt het een woord dat je niet hardop durft te zeggen. Dan een woord dat je opzoekt. Dan een woord dat je verwijdert uit je zoekgeschiedenis. Dan een woord dat je typt en weer wist.
En uiteindelijk wandel je in Gent en roept iemand het naar je: “Vieze lesbo.”
En je probeert het te ontkennen. Want je praat zoals iedereen. Je loopt zoals iedereen. Je ziet eruit als iedereen. Je leeft zoals iedereen. Maar ik gaf over op de jongen die zei dat hij van me hield.
“Vieze Bo is een lesbo.”
Ik leerde toen dat opvallen gevaarlijk kon zijn. Dus werd ik goed in verdwijnen. Letterlijk. Ik liep niet meer over straat. Ik ging niet meer naar school. Ik maakte geen vrienden meer. Ik huilde. Ik huilde. Ik huilde. Ik ging naar de hel. Maar sommige delen van mezelf haalde ik van achter slot.
Lesbisch.
Ik ben lesbisch.
En plots staat het er.
Zwart op wit.
“Misschien gebeurt er helemaal niets. Waarschijnlijk gebeurt er helemaal niets. Maar ik heb jarenlang geleefd alsof er ieder moment iets kon gebeuren”
Bo (21)
Dat is een verschil dat moeilijk uit te leggen is aan iemand die nooit bang heeft hoeven zijn dat een simpel stukje informatie over zichzelf zijn hele sociale leven kan veranderen.
Want wat gebeurt er wanneer een geheim geen geheim meer is? Word ik dan anders? Nee. U weet nu alleen iets over mij wat u vijf minuten geleden nog niet wist.
Mijn stem is dezelfde. Mijn gezicht is hetzelfde. Ik zit nog steeds op dezelfde trein, nog steeds veel te gehaast te typen. De wereld is niet veranderd. Alleen mijn gevoel dat ik controle heb over mijn eigen verhaal. En misschien is dat wel het vreemdste aan geheimen.
Je bewaart ze omdat ze van jou zijn. Maar op een bepaald moment begin je te vrezen dat ze je niet meer toebehoren. Dat het geheim van iedereen is. Dat iemand anders ze kan vinden. Dat iemand anders ze kan vertellen. Dat iemand anders kan beslissen wanneer jij klaar bent om gezien te worden.
Misschien word ik nu wel uitgejoeld in Gent. Vieze lesbo. Misschien lacht iemand. Misschien vertelt iemand het aan mijn mama. Misschien gooit ze me op straat. Misschien leef ik dan op straat in een doos van de Delhaize, te bedelen voor een muntje. En wou ik dat ik het nooit had gezegd.
Misschien gebeurt er helemaal niets. Waarschijnlijk gebeurt er helemaal niets. Maar ik heb jarenlang geleefd alsof er ieder moment iets kon gebeuren.
Dus ja, gefeliciteerd, lezer.
Nu weet u het.
Maar u kent mij nog altijd niet.
Mijn naam is Bo.
Hallo.
Lees ook de reeks ‘Onderwijs zonder label’ van reporter Valentine Vanparys waarin ze onderzoekt hoe LGBTQIA+-jongeren hun schooltijd beleven, welke uitdagingen middelbare scholen tegenkomen en waar kansen liggen om een veilige en inclusieve leeromgeving te creëren.
Heb je na het lezen van dit artikel vragen of nood aan een gesprek? Lumi is een info- en luisterlijn voor al je vragen over gender, geslacht en seksuele oriëntatie. Je kan er informatie vragen of je verhaal doen. Dat is volledig gratis. Meer info: www.lumi.be.
Uitgelegd | Is veganistische nagellak wel een goed alternatief?
Jongeren van StampMedia kregen op 1 oktober de kans om workshops te volgen bij journalisten van De Morgen tijdens de ‘Newsroom take-over‘. In de workshop ‘social video’ kregen de deelnemers de opdracht om een video-explainer op te nemen op basis van een artikel van De Morgen. Bekijk hier één van de resultaten.
Reporters Loes van Looke en Aline Smets kozen voor het De Morgen-artikel ‘Groene nagellak belooft veel, maar is die ook beter voor het milieu?’ en vertaalde dat naar een video-explainer.
Journalist: Loes Van Looke
Camera: Aline Smets
Montage: Aline Smets & Loes Van Looke
Jongeren op Studay over alcoholgebruik: “De meeste van mijn vrienden drinken zelfs niet”
Minder alcohol en minder drugs: Vlaamse jongeren lijken gezonder te leven dan tien jaar geleden. Dat blijkt uit een grote bevraging van het Vlaams expertisecentrum Alcohol en andere Drugs (VAD). De bevraging werd gedaan bij bijna 40.000 leerlingen uit het middelbaar. Onze reporters vroegen aan jongeren op Studay wat zij daarvan vinden.
Journalist: Inaya Van Esbroeck
Camera: Rob Declerck
Montage: Xander Masset en Inaya Van Esbroeck
“Arsenal zal weer kampioen spelen. Dat zegt veel over het huidige niveau van de Premier League”
In deze aflevering van Balgezever bespreken en voorspellen Ibra, Souf, Victor en Keano het nieuwe voetbalseizoen in Engeland. Wie wordt kampioen in de Premier League en welke ploegen degraderen naar de Championship? Wie wordt dé toptransfer en welke spelers kronen zich tot topschutter en assistkoning?
Balgezever is een voetbalpodcast waarin nationale en internationale voetbalcompetities worden becommentarieerd. Balgezever wordt gemaakt door onder anderen Ibra Ndongo, Rayan Bekkour, Kamiel Schoofs, Keano De Boeck, Soufiane Carauch, Lex Wouters, Selmaan Machmach en Maurits Vercruysse.
Balletjes opgooien tijdens het EK 3×3 in Antwerpen: “Met zijn lengte was hij een goede speler geweest”
Reporters Yahya Alaqad en Ahmad Hardan gingen de sfeer opsnuiven tijdens het EK 3×3 basketbal dat vorig weekend plaatsvond op de Groenplaats en Grote Markt in Antwerpen.
Letland, dat de Belgian Lions nog uitschakelde in de kwartfinale, kroonde zich tot Europees kampioen bij de mannen. Het versloeg Nederland in de finale. Bij de vrouwen trok Oranje wél aan het langste eind door Spanje te kloppen in de 3×3-finale.
Journalist: Yahya Alaqad
Camera: Ahmad Hardan
De IJzerenleen of De Speelplaats? Dit waren de favoriete podia van Maanrock
Mechelen sluit de zomer traditioneel af met het gratis stadsfestival Maanrock. Onze Stamp-reporters vroegen de bezoekers wat ze zo leuk vinden aan Maanrock en wat hun favoriete plek op het festival is.
Journalist: Bridget Ansa
Camera: Ahmad Hardan
Ook tijdens de zomer van 2026 vind je StampMedia terug op tal van festivals. Daar maken we video- en fotoreportages, podcasts, we schrijven artikels, … Doe gezellig mee!
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2026.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2025.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2024.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2023.
Studio Brussel-presentator Nona Van Braeckel: “Dit is het hoogtepunt van tien jaar Pukkelpop”
Nona Van Braeckel is radio-dj bij muziekzender Studio Brussel en bouwt sinds kort haar eigen muzikale dj-sets. Op 20 augustus liet ze die los in de Boiler van Pukkelpop. Onze Stamp-reporters spraken haar in het reuzenrad op de festivalweide.
Journalist: Loes Van Looke
Camera: Mauro Claessens
Ook tijdens de zomer van 2026 vind je StampMedia terug op tal van festivals. Daar maken we video- en fotoreportages, podcasts, we schrijven artikels, … Doe gezellig mee!
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2026.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2025.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2024.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2023.
Anas* (20) : “In films zijn stiefouders vaak slechte mensen. Daardoor had ik eerst ook vooroordelen over mijn stiefvader”
Anas* is twintig en heeft gescheiden ouders. Vandaag heeft zijn moeder een nieuwe partner. “Mensen denken dat iemand automatisch ongelukkig is als er een stiefouder in het gezin komt. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn.”
Omwille van privacyredenen is Anas een schuilnaam. Zijn echte naam is bekend bij de redactie.
“Ik was 18 jaar toen mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Toch kwam het nieuws niet helemaal onverwacht. Er waren al kleine signalen. Mijn ouders waren bijvoorbeeld minder affectief naar elkaar. Er waren geen grote ruzies, maar je voelde wel dat er iets veranderde.”
“Toen mijn moeder vertelde dat ze gingen scheiden, was ik eerst verdrietig. Ze waren al 24 jaar getrouwd. Dus in het begin was het even moeilijk. Toch kon ik het redelijk snel plaatsen. Ik voelde al langer dat het niet goed ging tussen mijn ouders.”
“Na de scheiding bleef ik bij mijn moeder wonen in het huis waar ik al woonde. Mijn vader verhuisde. Daardoor veranderde er in het dagelijkse leven niet extreem veel, maar het grootste verschil was natuurlijk dat mijn vader er niet meer was.”
“Ik zag mijn vader iedere dag en nu plots niet meer. Ik moest bewust moeite doen om hem te bellen of langs te gaan”
Anas (20)
“Sommige kleine dingen vielen plots op. Mijn vader kookte bijvoorbeeld altijd. Na de scheiding moest ik dat zelf vaker doen. Ook moest ik soms moeite doen om mijn vader te blijven zien, aangezien mijn ouders niet meer samenwoonden.”
“De relatie met mijn moeder bleef grotendeels hetzelfde, omdat ik haar elke dag zag. Met mijn vader was dat anders. Ik zag hem iedere dag en nu plots niet meer. Ik moest bewust moeite doen om mijn vader te bellen of langs te gaan. Gelukkig verbeterde die situatie na een tijdje.”
“Vooral mijn familie was belangrijk. Mama moedigde mij aan om contact te blijven houden met papa. Ook mijn broer en zus hielpen. We maakten allemaal hetzelfde mee. Daardoor konden we er samen over praten. Niet iedereen heeft broers of zussen. In dat geval kan het helpen om met vrienden, familie of iemand op school te praten. Het is vooral belangrijk om te onthouden dat je er niet alleen voor staat. Veel mensen maken dit mee. Dus je hoeft je er niet voor te schamen.”
“Hoe beter je iemand leert kennen, hoe meer vooroordelen verdwijnen. Vandaag heb ik een goede band met mijn stiefvader”
Anas (20)
“Na een tijd kreeg mijn moeder een nieuwe partner. In het begin vond ik dat moeilijk. Ik had mijn moeder altijd samen met mijn vader gekend. Dus het voelde vreemd. Eerst voelde ik weerstand, maar na verloop van tijd veranderde dat. Door mijn stiefvader beter te leren kennen, merkte ik dat veel van mijn ideeën over hem eigenlijk vooroordelen waren.”
“De boze stiefmoeder in sprookjes of de lastige stiefvader in films: in de populaire cultuur zijn stiefouders vaak slechte mensen. Daardoor had ik in het begin ook vooroordelen. Maar in het echte leven bleek mijn ervaring heel anders. Hoe beter je iemand leert kennen, hoe meer die vooroordelen verdwijnen. Vandaag heb ik een goede band met mijn stiefvader.”
“Niet iedereen ervaart een scheiding op dezelfde manier. Sommige jongeren hebben het er moeilijk mee, anderen passen zich sneller aan. Soms wordt er te snel geoordeeld over kinderen met gescheiden ouders. Mensen denken bijvoorbeeld dat iemand automatisch ongelukkig is als er een stiefouder in het gezin komt. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Iedereen heeft een andere ervaring en elke situatie is anders.”
“Er is één gedachte die mij hielp om alles in perspectief te plaatsen: ‘La vie est faite de hauts et de bas. Les moments difficiles ne durent pas éternellement : ils laissent toujours place à des jours meilleurs.’”
“Het leven kent hoogtepunten en dieptepunten. Moeilijke momenten duren niet eeuwig. Uiteindelijk maken ze plaats voor betere tijden.”
Waarom je volgend jaar naar de Antilliaanse Feesten moet
De festivalzomer loopt stilaan ten einde. Wie al reikhalzend uitkijkt naar de festivals van 2027, kan ook de Antilliaanse Feesten in Hoogstraten overwegen. Reporter Bridget Ansa vraagt twee bezoekers van het festival wat de Antilliaanse Feesten zo bijzonder maakt. Snuif nog meer sfeer op met de foto’s van reporter Menno Lambreghts.
Journalist: Bridget Ansa
Camera: Christina Appiah-Kubi
Ook tijdens de zomer van 2026 vind je StampMedia terug op tal van festivals. Daar maken we video- en fotoreportages, podcasts, we schrijven artikels, … Doe gezellig mee!
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2026.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2025.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2024.
Bekijk: Onze reportages tijdens de festivalzomer van 2023.