Category Archives: Ongecategoriseerd

Alle Afrikaanse studentenverenigingen uit Vlaanderen en Brussel namen het op 9 mei tegen elkaar op tijdens een voetbaltoernooi. Al is de ‘African Students Cup’ veel meer dan een potje voetbal. Er waren ook Marokkaanse delicatessen, tiramisu en zelfs een DJ aanwezig. Scroll zeker verder om de sfeer op te snuiven met de foto’s van Yara Johri en erachter te komen wie het tot de finale schopte.

Onder een stralende zon kwamen naast de verschillende studentenverenigingen ook verschillende werelden samen. De African Students Cup kende al zijn vijfde editie, wat het extra speciaal maakte. Het evenement werd dit jaar georganiseerd door de Gentse studentenvereniging Umoja en ging ook door in de Arteveldestad.

Het werd een spannende dag. Het Leuvense Karibu speelde in de halve finale tegen Imara (Brussel). De andere halve finale werd gespeeld tussen Ayo uit Antwerpen en Umoja. Beide halve finales waren zenuwslopend en eindigden gelijk. De wedstrijd tussen Karibu en Imara werd verlengd, waarna Karibu met een grote voorsprong won. In de andere halve finale trok Ayo aan het langste eind na spannende penalty’s.

Door de verlengingen en penaltyreeks was er geen tijd meer om de finale te spelen. Die wedstrijd zal later nog gespeeld worden. Dan weten we of Karibu dan wel Ayo zich kroont tot winnaar en de beker van de African Students Cup mee naar huis zal nemen.

© 2026 StampMedia / Yara Johri

Lex is terug en legt meteen Keano, Souf, Victor en Ibra onder vuur. Daarna bespreken ze de titelstrijd tussen Arsenal en Manchester City én het officiële vertrek van Pep Guardiola bij City, een einde van een tijdperk.

Ook buigt Balgezever zich over hun PFA-speler van het seizoen, Manchester United rebuild, hun doorbraak speler en ploeg van het seizoen, de Champions League finale voorspellingen en Arsenal vs PSG Combined XI.

Resultaten van de workshop ‘Sterk in je journalistieke schoenen’

Ahmad Hardan, een bezige reporter bij StampMedia, vertelt over een aantal van zijn journalistieke publicaties bij StampMedia in een gesprek met Maxine De Wulf Helskens en Gilles Devriendt tijdens het traject ‘Sterk in je journalistieke schoenen’.

Een eenvoudige routinecontrole bracht een opvallende fraudezaak aan het licht. Een 24-jarige Nederlander heeft een 86-jarige vrouw voor 10.000 euro opgelicht met paysafecards, een betaalmiddel dat steeds vaker opduikt in fraudedossiers. “Zodra die codes zijn doorgestuurd, kunnen criminelen het geld onmiddellijk gebruiken of verder doorverkopen, waardoor het erg moeilijk wordt om het bedrag nog te recupereren.”

De term paysafecards duikt vaak op in frauderechtszaken. Ook gisteren was dat het geval. In het Vlinderpaleis in Antwerpen stond A.S., een Nederlander geboren in 2004, terecht voor de oplichting van een 86-jarige vrouw voor 10.000 euro via paysafecards. Voor deze feiten zat hij zes maanden in voorarrest. De man liep, samen met een andere beklaagde die de rechtszaak niet bijwoonde, tegen de lamp bij een routinecontrole door de politie. Bij die controle vonden de agenten duizenden euro’s in cash, vier paysafecards en drie kaartlezers. De twee werden opgepakt en verhoord. Het vonnis van de rechter volgt op 16 juni.

Telefonische oplichting

Een paysafecard is een prepaid betaalkaart waarmee je online kunt betalen zonder een bankrekening of kredietkaart. Je koopt een paysafecard in een winkel of online. Daarop staat een unieke code of PIN. Met die code kan je betalingen uitvoeren op websites die paysafecard accepteren. Die kaarten zijn verkrijgbaar in tankstations en eventueel in bepaalde bel- en krantenwinkels.

“Fraude met paysafecards is zeker geen nieuw fenomeen”, zegt advocaat Mohamed El Manouti van advocatenkantoor SUE. Er zijn twee manieren om fraude te plegen via paysafecards. “Bij de eerste vorm worden slachtoffer telkens opgebeld door buitenlandse nummers. Wanneer ze dan opnemen, wordt er onmiddellijk weer opgehangen. Vervolgens worden ze gebeld door iemand die zich voordoet als medewerker van een advocatenkantoor met de mededeling dat de Belgische staat een rechtszaak tegen telefonische overlast hebben gewonnen en recht hebben op een grote som geld”, voegt El Manouti toe.

“Fraude met paysafecards is zeker geen nieuw fenomeen”

Mohamed El Manouti (Advocaat advocatenkantoor SUE)

Voor ze dat bedrag ontvangen, moeten de slachtoffers advocatenkosten betalen. Dit kunnen ze doen door paysafecards te kopen en dan de codes door te sturen naar de oplichters, zodat zij die kunnen gebruiken. “Zodra die codes zijn doorgestuurd, kunnen criminelen het geld onmiddellijk gebruiken of verder doorverkopen, waardoor het erg moeilijk wordt om het bedrag nog te recupereren”, zegt El Manouti.

Er is ook nog een andere manier van fraude met paysafecards. Wat advocate Katrien Peysmans-De Ryck van advocatenkantoor MPDR vaak merkt, is dat er vaak eerst een bankkaart ontvreemd wordt. Vaak gaat het om fraude waarbij oudere slachtoffers worden geviseerd.

“Ouderen zijn vaak het doelwit.” Oplichters bellen ouderen op in naam van Card Stop. Ze beweren dat de bankkaart kapot is, vragen de pincode en komen de kaart vervolgens aan huis ophalen om die te ‘vernietigen’. “Nadat de bankkaart ontvreemd is, wordt er een paysafecards aangeschaft. Met deze kaarten kan dan anoniem betaald worden. Het is een soort waardebon of betaalmiddel waarmee er anoniem betaald kan worden.”

Onderneem zelf actie

Tegenwoordig worden veel mensen, vooral ouderen, telefonisch opgelicht. “Mensen komen meestal pas te laat tot het besef dat ze zijn opgelicht. Vaak is dat pas vanaf het moment dat er geld van hun rekening is gegaan”, zegt advocaat Peysmans-De Ryck. Volgens haar is het van belang dat ze Cardstop bellen vanaf het moment dat ze beseffen dat ze opgelicht zijn. Zo kan er geen geld van hun rekening worden overgezet of kunnen er geen Paysafecards worden aangekocht.

“Banken zouden mensen actiever moeten waarschuwen”

Katrien Peysmans-De Ryck (Advocaat MDPR)

“Het is ook belangrijk dat mensen nooit hun bankkaart aan iemand geven. Ook wanneer iemand hen opbelt met de boodschap dat er een probleem is met de betaalkaart en vraagt om de kaart mee te geven voor vernietiging, mogen ze dat nooit doen”, aldus Katrien Peysmans-De Ryck. Ze benadrukt dat dit niet de gebruikelijke gang van zaken is en dat het daar vaak fout loopt. Daarnaast zegt de advocaat dat er meestal oudere slachtoffers worden uitgekozen. “Zij zijn zich meestal niet bewust van het risico. Ik zie echt een patroon in dat soort dossiers.” Volgens haar hebben de banken hierin ook een verantwoordelijkheid. “Ze zouden mensen actiever moeten waarschuwen.” Vaak worden er op deze manier honderden of zelfs duizenden euro’s gestolen door oplichters.

Bulgarije won zaterdag het Eurovisiesongfestival in Wenen. Israël eindigde als tweede, ondanks de kritiek op de deelname van het land. De discussie over muziek, politiek en maatschappelijke verantwoordelijkheid laaide daarmee opnieuw op. Hoe kijken jonge artiesten vandaag zelf naar dat debat? We spraken met de Antwerpse singer-songwriter Joséphine en Jan van de band The Point.

“De EBU probeert een deelname te rechtvaardigen die niet te rechtvaardigen is”

Joséphine (19, singer-songwriter)

Joséphine (19) is singer-songwriter uit Antwerpen. Ze brengt dark pop. “Muziek met diepe bassen, dromerige synthesizers, goede distorted gitaren en enorm veel reverb op de vocals”, beschrijft ze. “Muziek speelt een cruciale rol in het leven. Het laat mensen ontsnappen uit deze woelige wereld.”

“Zelf kijk ik niet meer naar het Songfestival. Dat is geen moeilijke keuze geweest. Het zou me geen enkel plezier bieden te kijken”, aldus Joséphine. “Dat Israël opnieuw een podium krijgt, is onbegrijpelijk. Hun afkeer tegenover de Palestijnen steken ze niet onder stoelen of banken. Dat bleek drie jaar geleden al. Toen maakten ze een nummer met een betekenis waar je grote vraagtekens bij kon plaatsen.”

“Het Songfestival beweert te draaien rond inclusie, empathie en samen zijn. Maar door Israël – dat al meer dan drie jaar een genocide pleegt – een plek te geven in de wedstrijd, gooien ze eigenlijk al die waarden en normen door het raam. Ik vind het moeilijk om het te vergelijken met de onmiddellijke diskwalificatie van Rusland, want ook los daarvan moest Israël al lang uit de wedstrijd zijn gezet. Het toont hoe de EBU (European Broadcasting Union, organisator van de liedjeswedstrijd, red.) een deelname probeert te rechtvaardigen die niet te rechtvaardigen is en daar walg ik van.”

“Dat Israël deelneemt, insinueert dat wij hier als Europa akkoord gaan met wat het land doet in Gaza”

Jan (20, bandlid van The Point)

Jan (20) is lid van de band van tien jonge muzikanten. Jan speelt gitaar. The Point is een band die elkaar in een schoolorkest heeft leren kennen.“Voor ons is muziek maken eerder een hobby. We hebben dus niet de ambitie om ooit zelf op het Songfestival te staan. We vinden het wel een mooi initiatief. Ze zijn erin geslaagd om muziek als een grote groep landen over grenzen heen te vieren. Op deze manier kan muziek verbindend werken en kunnen verschillende culturen met elkaar in contact komen.”

“Het is belangrijk om muziek niet te censureren op basis van de culturele, etnische en politieke standpunten die muziek vertegenwoordigt”, zegt Jan. “Het grote probleem is dat festivals meestal verbonden zijn aan bepaalde landen of organisaties. Zij hebben zelf hun normen en waarden en willen deze weergeven. Zo is het Eurovisiesongfestival onlosmakelijk verbonden met de waarden en normen die wij als Europa uitstralen. Dat Israël deelneemt, insinueert dat wij hier als Europa akkoord gaan met wat Israël doet in Gaza. Daar ligt het probleem.”

“We kunnen niet begrijpen dat mensen meestappen in de hypocrisie van de EBU”, aldus Jan. “Als Rusland niet mag deelnemen, dan vinden we dat Israël zeker geen podium verdient. Een podium is een stem. Dus in het geval van Israël een stem aan genocide.”

Jan: “Het inemen van standpunten wordt meer en meer verwacht van artiesten. Vooral vanwege hun groot bereik en de invloed. Als luisteraar wil je gewoon dat ze dezelfde mening verkondigen. Ook binnen onze band verschillen we waarschijnlijk van mening over politieke zaken. Dat is ook oké. Maar nooit zullen we het toelaten politieke invloed te hebben op onze muziek. Bij ons draait het alleen om het maken van muziek en plezier. Dat zijn dan zero points aan de EBU van The Point.”

Eén jaar geleden zag Vlaanderen hoe de rustige Alexy Kilozo met de prijzenpot van ‘De Mol’ ging lopen. Sindsdien is de storm rond het vorige seizoen gaan liggen. Met de finale van de huidige editie in het vooruitzicht blikken we terug op zijn avontuur in Thailand.

Heb je nog een goede band met de andere kandidaten? 

“Ja, de band is echt absurd goed, eigenlijk. We spreken bijna elke maand nog met de hele groep af. Als er iemand op café gaat, laat die dat weten, dus we zien elkaar echt veel. Dat is heel leuk, want ik had niet verwacht dat we met tien zo’n hechte groep zouden worden.” 

Je won een prijzenpot van bijna 28.000 euro. Je zei dat je je medekandidaten ging meenemen op weekend. Is dat al gebeurd.

“Dat is toevallig net gebeurd. Ik had een huisje gehuurd in Gent, deed de boodschappen en betaalde de brunch. Dat was enorm leuk. Altijd als we met tien afspreken, spelen we uiteindelijk spelletjes samen, meestal ‘Secret Hitler’. Dat is zoals ‘Weerwolven’, maar dan nog heftiger. De fascisten spelen tegen de liberalen. Iedereen gaat daar heel hard in op en er wordt geroepen: “Nee, gij zijt een vuile fascist gij!”

Je zei ook dat je naar Zuidoost-Azië ging reizen. Heb je dat al gedaan? 

“Dat was initieel mijn plan, maar omdat ‘De Mol’ al in Thailand was, wou ik ergens anders naartoe trekken. Het idee was dan om naar Zuid-Amerika te gaan. Ik ga dat volgend jaar doen, want ik ga mijn masterproef schrijven in Santiago in Chili.” 

Dat klinkt spannend! Wat studeer je dan juist?

“Ik combineer een master Ingenieurswetenschappen aan de Universiteit van Antwerpen en een lerarenopleiding aan de Karel De Grote Hogeschool.”

“Ik heb me vier keer moeten inschrijven vooraleer ik mee mocht doen aan ‘De Mol’”

Alexy Kilozo (Winnaar ‘De Mol’ 2025)

Heb je tips voor mensen die willen meedoen aan ‘De Mol’? 

“Ik krijg die vraag vaak en vind het moeilijk om tips te geven daarvoor, want ik heb niks speciaals gedaan in mijn ‘molicitatie’. Veel mensen maken een grappige video of ze doen iets gek om op te vallen. Ik denk dat het belangrijkste is om gewoon jezelf te zijn en te laten zien wie je bent. Je moet ook wel geluk hebben, want er proberen veel mensen mee te doen. Mijn advies zou zijn: blijf je inschrijven, want ik heb me ook vier keer moeten inschrijven voor ik mee mocht.”

In eerdere interviews vermeld je dat je van nature rustig bent. Heeft dat je geholpen in het spel? 

“Zeker wel. Ik denk dat het me vooral hielp bij de eliminatietesten, want voor we de test moesten invullen, zaten we samen. Iedereen zat dan zijn boekje te blokken en te vergaan van de stress, terwijl ik eigenlijk redelijk rustig was. Ik wist wat in mijn boekje stond en ik dacht dat Sarah de mol was. Zo heb ik altijd mijn test ingevuld, dus ik denk dat mijn rust ervoor heeft gezorgd dat ik minder foutjes maakte.” 

Je was de jongste deelnemer. Hoe was die ervaring? 

“In het begin was dat wel intimiderend, want ik vond het moeilijk in te schatten of de groep me wel serieus zou nemen. Ik was ook bang dat medekandidaten over mij heen zouden praten als we de teams moesten verdelen, maar eigenlijk viel dat mee. Dat lag ook aan de groep. Het was een heel lieve groep en ze luisterden naar iedereen.”

Je zat vroeger bij de Pleplo, een chirogroep. Heeft de ervaring bij de jeugdbeweging je geholpen tijdens ‘De Mol’? 

“Daar had ik eigenlijk nog nooit bij stilgestaan. Misschien wel. Dat waren ook altijd spelletjes in groep, maar dat waren nooit doordenkspelletjes. Het was altijd gewoon één namiddag en de spelletjes waren redelijk simpel. Dat groepsgegeven zat er wel in, maar voor het spel heeft het me niet heel erg geholpen.” 

Wat verraste je het meeste aan de productie van ‘De Mol’? 

“De grootste verrassing was hoe gigantisch het team is. Dat is niet normaal. Na de eerste opdracht kwamen wij in een chique kamer terecht en zaten we aan een lange tafel. Aan de kant die niet op beeld kwam, stond de hele crew. Dat was absurd. Het was ook één van de eerste momenten dat we op camera kwamen en er stonden zestig crewleden mee te kijken op monitors. Dat was heel indrukwekkend om te zien.”

Heb je dan het gevoel dat je jezelf kan zijn met al die camera’s en al die mensen? 

“In het begin was dat wel moeilijk, want ik voelde me heel bekeken. Tijdens de opdrachten ging ik wel heel erg in het spel op en vergat ik dat ook een beetje. We leerden de mensen van de crew ook wel kennen, waardoor dat minder intimiderend werd. We wisten wie er achter de camera stond.”

Is er iets gebeurd achter de schermen dat Sarah extra verdacht maakte?

“Er is niet echt één ding dat superverdacht was, maar we moesten veel wachten. Op die momenten speelden we vaak spelletjes. Er was een avond waar we allemaal samen poker speelden. Daar heb ik echt veel uit geleerd. Het was voor de meesten de eerste keer. Ook voor Sarah, maar ze was al aan het bluffen voor ze de regels kende, terwijl er andere mensen waren die niet echt mee waren met het spel.”

Had je de beroemdheid die ermee gepaard ging, onderschat of overschat? 

“Die had ik zwaar onderschat. Ik dacht wel dat mensen mij gingen herkennen op straat, want ik keek ook naar ‘De Mol’ en als ik iemand zie, denk ik ook: “Ah, da’s die van ‘De Mol’”. Ik verwachtte wel niet dat mensen op straat echt om foto’s zouden vragen. Ik was bijvoorbeeld op de Gentse Feesten en Pukkelpop en dat kon echt niet. We konden nergens naartoe, want ik werd altijd tegengehouden door een hoop mensen rondom mij.” 

“Wat ik eruit geleerd heb, is dat ik wat meer in mezelf mag geloven. Ik moet er niet altijd van uitgaan dat ik er als eerste uit zal liggen”

Alexy Kilozo (Winnaar ‘De Mol’ 2025)

Hoe ga je er dan mee om als veel mensen een foto komen vragen? 

“In het begin voelde het redelijk gek, maar daarna begon dat soms wel lastig te worden en wou ik liever alleen met mijn vrienden naar een feestje wandelen. De keren dat het heel veel mensen waren, heb ik dat moeten ondergaan, maar uiteindelijk was dat ook nog wel leuk. Iedereen was enthousiast over ‘De Mol’ en ze vonden het leuk om mij te zien. Als ik nu op feestjes of café ben met vrienden, dan hebben die wel de instructie om mij twee minuten te laten babbelen met iemand en dan moeten ze mij komen halen. Ik heb ook eens meegemaakt dat ik op de luchthaven op mijn vriendin aan het wachten was en dan kwam er iemand met videochat naar mij. Ze had haar kinderen aan de telefoon en zei: “Kijk, kijk, dat is hij!” Dat was wel gek, maar het hoort erbij en dat wist ook wel.” 

Wat heb je geleerd uit de ervaring van ‘De Mol’? 

“Toen ik me opnieuw inschreef, dacht ik wel: ‘Ja, oké, ik ga me nog eens inschrijven, maar I don’t wanna get my hopes up.’ Dan mocht ik toch mee, maar ik ging wel zien hoe het uitdraaide. Eén aflevering is ook wel leuk. Zelfs als ik de eerste afvaller ben, is dat ook oké, maar uiteindelijk heb ik toch gewonnen. Wat ik eruit geleerd heb, is dat ik wat meer in mezelf mag geloven. Ik moet er niet altijd van uitgaan dat ik er als eerste uit zal liggen. Ik mag wat meer zelfvertrouwen hebben.” 

Heeft je deelname deuren geopend?

“Er zijn mij wel wat dingen aangeboden, zoals een helikoptervlucht of een vijfsterrendiner, maar dat zijn allemaal dingen die me niet echt interesseren. Die dingen heb ik altijd doorgeschoven naar medekandidaten. Ik heb dus wel wat aanbiedingen gekregen, maar ik heb weinig ambitie om meer dan ‘semi-bv’ te worden.”

Heb je dit seizoen ook naar ‘De Mol’ gekeken? 

“Absoluut! Mensen vinden dat altijd grappig, maar ik heb het gevoel dat ik een seizoen heb gemist. Ik wist al wat er ging gebeuren en wie de mol was. Vorig jaar zat ik in de zetel tussen mijn familie gewoon te wachten tot er iets ging gebeuren. Ik ben echt blij dat ik opnieuw een seizoen op tv kan zien en verrast kan worden door de proeven en wendingen.”

De finale van ‘De Mol’ wordt zondag 17 mei ive uitgezonden op Play en in Kinepolis Antwerpen.

In de zestiende aflevering van (On)zichtbaar heeft de gast piekerervaring op overschot, want in deze aflevering praten Amke en Renske met niemand anders dan hun favoriete piekermeisje: Louise Marie Leuwers.

Louise Marie is schrijfster, illustratrice en online ook wel bekend als @Piekermeisje. Louise Marie kwam met hen praten over hoe piekeren al sinds de lagere school haar leven beïnvloedt. Niet alleen in haar hoofd, maar ook zelfs fysiek nam het soms haar leven over.

Ze neemt ons mee in de zorgen die destructief piekeren haar bezorgt. Daarnaast praat ze ook over de minder besproken, maar wel mooie kant van piekeren. Want, zoals ze het zo mooi verwoordt in haar levensmotto: wie kan overdenken, kan ook liefhebben met overschot.

Amke Dockx, Lara Vrancken, Noor Vanhove, Merle Van den Heuvel, Lieze Steels – en met Lara Bosmans in hun hart – hebben samen één doel: zichtbaar maken wat nog onzichtbaar is. In hun podcast duiken ze in alles wat jongeren raakt – van mentale gezondheid en seksualiteit tot eenzaamheid en pesten. Geïnspireerd door hun eigen ervaringen, en met boeiende gasten, brengen ze onderwerpen die niet vaak genoeg besproken worden aan bod en doorbreken ze zo taboes.

De queer-invloeden in de Griekse mythologie en het oude Griekenland zouden wel eens een belangrijke rol kunnen spelen in het progressieve beleid rond de LGBTQ+-gemeenschap in het land, schrijft Brent Van Raemdonck.

De ‘Rainbow map’ rangschikt 49 Europese landen op basis van hun respectieve wetgeving en beleid ten aanzien van de LGBTQ+-gemeenschap, op een schaal van nul tot honderd procent. Als je deze kaart bekijkt, zie je een opvallend contrast: te midden van een zee van rood in Oost-Europa springt Griekenland eruit in het groen. Dat is verrassend, want Griekenland is overwegend orthodox-christelijk, iets dat niet wordt geassocieerd met vooruitstrevend LGBTQ+-beleid. Toch lijkt hier iets anders te spelen.

Griekse mythologie, nog altijd diep verankerd in de culturele identiteit, staat bol met verhalen waarin queer relaties en genderfluïditeit een terugkerend thema zijn. Denk aan Achilles en Patroclus: hun band wordt door velen geïnterpreteerd als meer dan vriendschap. Of aan Apollo, de god van muziek en profetie, die bekendstond om zijn liefdes met mannen en vandaag vaak wordt gezien als symbool van homoseksuele liefde.

Ook vrouwelijke liefde en gendertransformatie krijgen een plek in deze verhalen. Aphrodite werd niet alleen geassocieerd met liefde in het algemeen, maar ook met relaties tussen vrouwen. En mythen zoals die van Siproites, een jager die door Artemis in een vrouw werd veranderd, tonen dat het idee van geslachtstransformatie al eeuwenlang bestaat.

De aanwezigheid van queer relaties in het oude Griekenland was bovendien geen uitzondering, maar een breed cultureel fenomeen. In de mythologie komen relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht voor bij goden, helden en stervelingen.

Zo tonen verhalen over Zeus en Ganymedes of Apollo en Hyacinthus niet alleen fysieke, maar ook emotionele en liefdevolle banden. Ook bij helden zoals Achilles en Patroclus zien we hoe diepe verbondenheid en rouw centraal staan.

“Het probleem ligt niet in het ontbreken van queer geschiedenis, maar in het feit dat deze verhalen te weinig worden verteld”

Brent Van Raemdonck

In de samenleving zelf maakten zulke relaties deel uit van sociale structuren en opvoeding, en werden ze weerspiegeld in kunst en literatuur. Zelfs vrouwelijke liefde, zoals bezongen door Sappho, had een duidelijke plaats.

Als zulke verhalen al zo lang deel uitmaken van onze cultuur, waarom behandelen we queer identiteit dan nog steeds als iets ‘nieuws’ of ‘afwijkends’? Het probleem ligt niet in het ontbreken van queer geschiedenis, maar in het feit dat deze verhalen te weinig worden verteld. Door ze opnieuw zichtbaar te maken, kunnen we bijdragen aan een bredere acceptatie van de LGBTQ+-gemeenschap vandaag.

Het oude Griekenland dient daar als krachtig voorbeeld. In Thebe bestond een cultuur waarin relaties tussen mannen niet alleen werd geaccepteerd, maar zelfs vanuit het bestuur werden ondersteund. Volgens Aristoteles werden er wetten ingevoerd die mannelijke koppels erkenden, iets wat in andere stadstaten juist werd ontmoedigd.

Emancipatie

Het meest sprekende voorbeeld is de ‘Heilige Schare’ van Thebe: een eliteleger bestaande uit 150 mannelijke koppels die samen vochten. Hun kracht lag niet alleen in militaire strategie, maar in onderlinge verbondenheid—liefde als bron van moed en loyaliteit. Dat idee werd ook beschreven door Plutarchus, die stelde dat geliefden naast elkaar sterker strijden, omdat niemand laf wil lijken in de ogen van degene van wie hij houdt.

Dat deze vergeten verhalen er toe doen, blijkt ook uit hun invloed op de moderne LGBTQ+-emancipatie. Toen in de negentiende eeuw het graf van de Heilige Schare in Chaeronea werd ontdekt, viel dat samen met een periode waarin homoseksuele mannen in Europa en de Verenigde Staten voorzichtiger zichtbaar werden.

“Het werk van de Britse classicus James Davidson onderstreept dat queer relaties geen marginaal of afwijkend verschijnsel waren in de oudheid, maar een volwaardig onderdeel van de samenleving”

Brent Van Raemdonck

Denkers en schrijvers zoals Walt Whitman en J. A. Symonds grepen terug op deze Griekse voorbeelden om homoseksuele liefde te verdedigen. Hun werk inspireerde vervolgens George Cecil Ives, een Engelse schrijver en vroege pleitbezorger voor de hervorming van wetgeving rond homoseksualiteit. Hij zag in de Heilige Schare een krachtig symbool van trots en droeg zo bij aan het ontstaan van één van de eerste homorechtenbewegingen.

Deze inzichten worden ook ondersteund door modern onderzoek. De Britse classicus James Davidson toont aan dat ons beeld van homoseksualiteit in het oude Griekenland lange tijd vertekend is geweest. Eerdere denkers zoals Michel Foucault en Kenneth Dover beschreven deze relaties vooral als machtsverhoudingen, waarin ongelijkheid centraal stond. Davidson laat daarentegen zien dat er ook sprake was van wederzijdse liefde, affectie en zelfs formele relaties tussen mannen.

Cultureel erfgoed

Daarmee onderstreept zijn werk dat queer relaties geen marginaal of afwijkend verschijnsel waren, maar een volwaardig onderdeel van de samenleving. Dat inzicht werd zelfs gebruikt in moderne debatten rond het homohuwelijk en toont aan dat queer liefde geen recente ‘trend’ is, maar diepgeworteld zit in onze geschiedenis.

Misschien is dat precies waarom Griekenland vandaag relatief vooruitstrevend is op het vlak van LGBTQ+-rechten.

De aanwezigheid van een cultureel erfgoed waarin queer relaties en identiteiten niet vreemd zijn, kan bijdragen aan een bredere maatschappelijke acceptatie. Door deze verhalen te erkennen en actief door te geven, ontstaat er ruimte om queer bestaan niet als afwijking te zien, maar als een vanzelfsprekend onderdeel van onze geschiedenis en hedendaagse samenleving.

Voor jongeren verloopt solliciteren steeds vaker via de kanalen waar ze dagelijks actief zijn: sociale media. Bedrijven spelen daarop in met nieuwe tools die het proces sneller en eenvoudiger maken, zoals het Nederlandse uitzendbureau Youth Capital, die op 14 april solliciteren via Instagram lanceerde. De vraag is alleen of die digitale versnelling het sollicitatieproces ook echt beter maakt.

Youngcapital, een Nederlands uitzendbureau voor jongeren, lanceerde op 14 april een manier om via Instagram te solliciteren met een AI-chatbot. Via de chatfunctie kunnen jongeren in hun vertrouwde omgeving met enkele berichten aangeven wie ze zijn en naar welk type job ze op zoek zijn. Volgens Youngcapital zijn er in korte tijd al meer dan 2.000 sollicitaties in Nederland via de tool binnengekomen. Dat België hierin zou volgen, vinden experts een logische volgende stap. Chris Demeyere, social media expert bij Punchline, vindt het geen verrassing dat solliciteren steeds meer via sociale media verloopt. “Vandaag starten sollicitaties op een bepaald niveau bijna allemaal via sociale media”, zegt hij. “Het is logisch om AI in dat proces te gebruiken, maar dat maakt het systeem niet automatisch beter.”

Maar liefst 38 procent van jongeren tussen 19 en 26 jaar gebruikt liever AI voor hulp bij het solliciteren dan het advies van hun ouders. Toch ziet Demeyere ook problemen met de betrouwbaarheid van de selectie: AI kan wel inschatten wie meestal een goede match lijkt, “maar daardoor vallen minder gewone of afwijkende kandidaten sneller uit de boot”. Hij benadrukt ook dat AI vandaag nog altijd aan het handje moet worden gehouden. Volgens hem ontbreekt er nog onderscheidend redeneren en een volwassen beslissingsmodel.

AI werkt volgens Demeyere vooral op basis van taalpatronen: het kan aangeven waar meestal ‘ja’ op gezegd wordt, maar kan niet garanderen dat elke beslissing klopt. Daarom raadt hij aan om AI vooral te gebruiken in de voorbereiding, bijvoorbeeld voor een eerste filtering of om vragen te genereren, maar altijd met een mens die elk gesprek meevolgt en de uitkomst nakijkt.

Gericht op jongeren

De keuze van Youngcapital voor Instagram is volgens Demeyere logisch. Jongeren brengen er veel tijd door, het platform is toegankelijk en de advertentiemogelijkheden zijn sterk uitgebouwd. “Als je kijkt naar waar jongeren zitten, dan is Instagram één van de belangrijkste kanalen, zeker in België en Nederland”, legt hij uit. Voor serieuze loopbaangesprekken blijft Linkedin volgens hem wel het belangrijkste professionele platform, maar voor bereik en snelheid zijn Instagram, Snapchat en Tiktok bijzonder aantrekkelijk.

Medeoprichter van Youngcapital Hugo de Koning noemt de Instagram-tool dan ook een noodzakelijke vernieuwing. “We kijken altijd naar wat slimmer en sneller kan in het sollicitatieproces”, zegt hij. De AI-chatbot moet fungeren als een soort persoonlijke carrièrecoach die de wensen van gebruikers vertaalt naar concrete vacatures. Doordat alles binnen Instagram blijft, hoeven jongeren het platform niet te verlaten, wat de drempel om effectief te solliciteren verlaagt.

Mark Maldeghem, CEO van Jobat, noemt de Instagram-chat van Youngcapital “een logische stap voor een generatie die minder graag mailt”. Tegelijk wijst hij erop dat Jobat zelf ook AI gebruikt om vacatures beter te matchen en te verspreiden via onder meer Instagram en Linkedin. “De data van Instagram staan allemaal op servers buiten Europa”, zegt hij. “Daar zijn ook beperkingen aan wat je mag doen.”

Tiktok

De grootste uitdaging zit volgens hem in de korte aandachtsspanne op zulke platforms: “Op een paar minuten tijd moet de vacature een passend persoon vinden.” Over Tiktok is hij daarom terughoudend. Het platform werd vooral gebouwd rond korte, vluchtige video’s, waardoor het moeilijk is om in één beperkte interactie genoeg gestructureerde informatie te verzamelen voor een serieuze sollicitatie. Daarbovenop spelen ook privacy- en datakwesties mee: de Europese toezichthouder legde Tiktok in 2025 nog een boete van 530 miljoen euro op wegens problemen met de bescherming en overdracht van gebruikersdata buiten de EU. De vraag is volgens Maldeghem dan ook of Instagram wel het juiste kanaal is voor serieuze sollicitaties.

Demeyere ziet het anders. “Wat valt er te verliezen?” Hij legt uit dat AI vooral dient om snel te filteren en voor te bereiden, maar dat de echte beoordeling en verantwoordelijkheid bij mensen liggen. “Er blijft altijd een menselijke schakel nodig”, besluit hij.

Tijdens de workshopweek ‘Maak je eigen journaal (Oefenkansen Nederlands)’ leerden jonge nieuwkomers onder andere hoe ze interviews moesten afleggen en hoe ze video’s en foto’s maken. Aan het einde van de week presenteerden ze hun eigen journaal. Tijdens de projectweek kregen ze zo de kans om de Nederlandse taal op een creatieve manier te oefenen. Bekijk hier de resultaten van de workshopweek.

Abubakar over worstelen

Abubakar beoefent worstelen als een sport. Hij legt verder uit in deze video wat worstelen is.

Ahmad over Antwerpen

Tijdens de workshopweek gingen we op uitstap door Antwerpen. Ahmad vertelt aan de hand van een voice-over welke foto’s hij maakte tijdens de trip.

De workshopweek ‘Maak je eigen journaal (Oefenkansen Nederlands)’ is een samenwerking met Atlas (inburgering en integratie in Antwerpen). Lees hier meer over dit project.