Category Archives: Ongecategoriseerd

Tijdens de Dag van de Wetenschap kon je afgelopen zondag 25 november voor het eerst – en meteen ook voor het laatst – een bezoek brengen aan de Antwerpse Droogdokken in het Pomphuis. Tot vorig jaar werd er in de Droogdoksite nog aan schepen gesleuteld. Door de uitbreiding van de haven zullen de droogdokken in de toekomst niet meer gebruikt worden

Op 23 november organiseren het nieuwsplatform mvslim.com en het Antwerpse ModeMuseum (MOMU) het eerste Modest Fashion Forum, de eerste internationale conferentie rond modest fashion.

“Modest fashion vult de nood in van mensen die verlangen naar mode waarin minder verhullende kledij centraal staat,” zegt Richa Shah, head of strategy bij het nieuwsplatform mvslim.com. “De redenen daarvoor kunnen zowel cultureel als religieus, maar ook persoonlijk van aard zijn. Er is echter geen sluitende definitie voor modest fashion omdat het voor elke vrouw iets anders betekent. Dat maakt het modeverschijnsel ook zo divers en interessant.”

Booming business

Op 23 november organiseert het Engelstalige nieuwsplatform mvslim.com samen met het Modemuseum de eerste internationale conferentie over modest fashion in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Ingetogen mode -in het Nederlands klinkt dat plots een stuk minder hip –  is booming: volgens Pinterest UK zijn de online zoekopdrachten ernaar sinds begin 2018 met 500 % gestegen. De waarde van de hele industrie wordt intussen geschat op 39 miljard euro.

Organisator mvslim.com weet waarover het praat. Sinds het nieuwsplatform in 2015 werd opgericht door de twee Antwerpse twintigers Hanan Challouki (25) en Taha Riani (22), is het succes ervan alleen maar gegroeid. “mvslim.com wil de onwetendheid over moslims verkleinen en rolmodellen creëren,” zegt Shah. “Het grootste deel van onze lezers zijn jonge moslims, maar we schrijven voor alle millennials, met diverse achtergronden. We hebben niet alleen een groot bereik in België, maar ook in Groot Brittanië en de Verenigde Staten. Op drie jaar tijd zijn we enorm gegroeid: onze artikels worden regelmatig overgenomen door The New York Times en the Washington Post.”

Palazzo pants

Wereldwijd is modest fashion een groot succes. In 2015 was gesluierd model Mariah Idrissi in de H&M-campagne Close the loop te zien”, zegt Richa Shah. “Dat was een kantelpunt voor de grote mainstream kledinglijnen zoals Uniqlo en Nike, die het belang van modest fashion beseften en hun assortiment al snel uitbreidden. Gespecialiseerde modest fashion webshops zoals The Modist en het hippe Nesci schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond. Dat betekent echter niet dat wie modest gekleed wil gaan, enkel bij capsulecollecties of gespecialiseerde webshops kan shoppen. Integendeel. De huidige trends gaan hand in hand met de modest fashion cultuur, denk maar aan palazzo pants, maxi dresses of coltruien.”

Nog in de kinderschoenen

In het verleden organiseerde mvslim.com al twee kleinschaligere evenementen rond modest fashion, maar met deze conferentie wil ze het fenomeen op grote schaal bekend maken en een brede laag van de Belgische bevolking kennis laten maken met het modefenomeen. “In Europa en vooral in België staat modest fashion nog in zijn kinderschoenen,” zegt Shah. “Door de internationale conferentie in België te organiseren, hopen we het ook in ons land meer bekendheid te geven. Naar het Modest Fashion Forum 2018 komen zowel designers, retailers, als media,  influencers en modestudenten en iedereen die geïnteresseerd is in de modewereld en ervaring wil opdoen. Internationale uitstraling is dan heel belangrijk.”

Superdiverse samenleving

Mede-organisator MoMu was meteen enthousiast over de samenwerking met mvslim.com. Kaat Debo, directrice van het MoMu: “MoMu wil een betekenisvol museum zijn voor iedereen. Met creatieve samenwerkingsverbanden zoals die met mvslim.com bouwen we aan een netwerk van diverse partners, waardoor we een globaler perspectief kunnen geven van de superdiverse stedelijke samenleving in onze museumwerking.” Het MoMu zorgde onder andere voor de foto’s op de aankondiging van het evenement. Op de foto’s staan modellen van verschillende leeftijden en achtergronden met kledij van Belgische mainstream designers.

Mythes

Ondanks de positieve reacties van ketens als H&M en Uniqlo, bestaan er nog veel mythes rond de modetrend. Zo wordt hij vaak – ten onrechte – gezien als de kledingstijl van moslima’s met een hoofddoek. Modest fashion werd namelijk al gedragen door Joodse vrouwen nog vóór de moslima’s de term begonnen te hanteren. “Het is pas de laatste 4 à 5 jaar dat moslima’s echt hun draai erin gevonden hebben. Modest fashion overstijgt religie. Het is een kledingstijl die door iedereen gedragen kan worden. Je kan het vergelijken met mensen die ervoor kiezen enkel zwarte kleren te dragen. Modest fashion betekent voor iedereen iets anders.  Er zijn geen regels in, net omdat het zo divers is,” zegt Richa Shah.

Voorraadje aanleggen

Toch is niet iedereen onverdeeld positief over de evolutie van modest fashion. Modest fashion influencer Sarah Dimani is blij met de huidige trends, maar maakt zich ook zorgen: “Modest fashion is hot op dit moment. Kate Middleton en Victoria Beckham gaan modest gekleed en veel sterren pikken de stijl op. Alleen vrees ik dat de trends over enkele jaren weer over zullen zijn. Waardoor het weer moeilijk zal worden om je Modest te kleden met de mainstream merken. Momenteel koop ik dus veel kleren, om een ‘voorraadje’ aan te leggen.”

Drie belangrijke gezichten achter Modest Fashion

Halima Aden (21) 
Halima werd geboren in een vluchtelingenkamp in Kenya. Op zesjarige leeftijd verhuisde ze naar de Verenigde Staten. Halima werd bekend toen ze in 2016 weigerde haar hijab uit te doen tijdens de Miss Minnesota verkiezing in Amerika. Na haar deelname aan de verkiezing, tekende Halima bij modellenbureau IMG Models, kort daarna maakte ze haar debuut op de New York Fashion Week voor Yeezy Season 5. Vandaag werkt ze voor talloze ontwerpers waaronder Max Mara, Philipp Plein en Marc Jacobs. In juni 2017 was ze ook het eerste model met hoofddoek op cover van de Amerikaanse en Britse Vogue. 

Mariah Idrissi (26)
Mariah Idrissi werd op 23 jarige leeftijd gescout voor de H&M campagne ‘Close the loop’. Ze was het eerste model met hoofddoek ooit dat voor de kledingketen model stond. Sindsdien staat Idrissi  bekend als het gezicht van de modest fashion en verschijnt ze regelmatig in de media als modest fashion-experte. Ook zij komt spreken op MFF18.

Sarah Dimani (25) 
Deze Antwerpse influencer met Marrokaanse roots stond als eerste vrouw met hoofddoek op de cover van Flair. Op haar instagrampagina deelt ze haar kleurrijke en edgy looks met haar 105.000 volgers en kaart ze onderwerpen als dubbele identiteit, diversiteit en mentale gezondheid aan. Ze is een van de zeven sprekers op het MFF18.

In 2015 was ze het eerste model met hoofddoek op de cover van het magazine Flair. Maar lang daarvoor al schopte Sarah Dimani het tot mode-icoon op Instagram. Met haar kleurrijke, stoere modest looks groeide ze uit tot fashion influencer voor duizenden meisjes en vrouwen. Aanstaande vrijdag vind je haar op het Modest Fashion Forum in Antwerpen, waar ze workshops zal geven over…modest fashion.

Welke betekenis heeft modest fashion voor jou?

“Voor mij hangt modest fashion samen met de islamitische kledingvoorschriften. Ik ben steeds bedekt van onder mijn knieën tot aan mijn polsen. Ik zeg er expliciet bij dat ik er deze invulling aan geef. Modest gekleed gaan betekent voor elke vrouw namelijk iets anders. Je kunt het maar  heel moeilijk omschrijven, net omdat het zo persoonlijk is.”

Toen je negentien was begon je te experimenteren met mode en koos je er voor om een hoofddoek te dragen. Is er een link tussen de twee?

“Helemaal niet. Ik krijg die vraag regelmatig en ik vind het een lege vraag. Ik heb lange tijd op een uniformschool gezeten. Pas toen ik van school veranderd was, begon ik echt met outfits te experimenteren. Tot mijn negentiende hield ik me vooral bezig met school, vriendinnen en sociale media. Toen ik afstudeerde van het middelbaar, begon ik me af te vragen wie ik als persoon wilde zijn en hoe ik me naar de buitenwereld toe wilde profileren.”

“Vanaf dan besloot ik om bewuster om te gaan met mijn religie en dus om een hoofddoek te dragen. Voor mij was die keuze toen vrij gemakkelijk en heel persoonlijk. Vandaag merk ik dat die keuze moeilijker wordt voor vrouwen, omdat de hoofddoek hier bijna niet weg te denken is uit het publiek debat. Kiezen om gesluierd door het leven te gaan lijkt wel een politiek statement. De keuze blijft natuurlijk dezelfde, maar de omgeving is veranderd. Vaak lijkt het alsof je je ervoor moet verantwoorden.”

Is modest fashion dan niet gelinkt aan het dragen van een hoofddoek?

“Absoluut niet. Het is het grootste misverstand rond modest fashion. Wanneer ik modest fashion google, gaan de eerste vijf pagina’s over moslima’s, terwijl het om een veel grotere doelgroep gaat. Het is een kledingstijl, vrouwen kunnen ervoor kiezen om modest gekleed te gaan zonder dat ze gebonden zijn aan religie. Bovendien vinden moslima’s pas sinds enkele jaren hun draai in de modest fashion wereld. Daarvoor was de stijl al erg populair in andere religies, zoals het jodendom en het christendom.”

“Ik lees regelmatig onwaarheden over deze mode. Mensen hebben nu eenmaal de behoefte om de dingen in hokjes plaatsen. En modest fashion wordt dan in het hokje van ‘de moslima’ geplaatst, terwijl er in België ook een grote joodse gemeenschap is die zich modest kleedt. Moslims zijn zeker niet de enige en grootste groep.”
“Ik geloof bovendien dat modest fashion een verbindende kracht heeft, wat buitenstaanders vaak niet beseffen. Laatst kwam ik bijvoorbeeld een joodse vrouw tegen die me aansprak over mijn kleren. We hebben toen nog een tijdje over modest outfits gepraat.”

Modest fashion is de laatste jaren wel bekender geworden, heeft dat voor een bepaalde openheid gezorgd?

“Modest fashion krijgt inderdaad steeds meer aandacht, maar het is jammer dat journalisten zelf zo weinig research doen. Het lijkt wel alsof de meeste artikels over modest fashion ‘tussen de soep en de patatten’ geschreven worden. Men geeft zelf een invulling aan de term en er wordt niet gecommuniceerd met de personen die in de business zitten of zich modest kleden. Daarom denk ik dat het Modest Fashion Forum zo belangrijk is.”

“Toen mvslim.com me vroeg of ik mee wou werken aan dit event, heb ik volmondig ‘ja’ geantwoord.  Ik geloof dat het Modest Fashion Forum een inkijk kan geven in hoe wij als klant denken. Tot nu toe gaan bedrijven amper in conversatie met modest geklede vrouwen, maar maken ze wel beslissingen voor hen. Met dit evenement wil ik het stereotiep beeld over modest fashion corrigeren: ik wil laten zien waar we voor staan en tonen dat wij een schakel zijn in de maatschappij. Tot slot zijn we ook een erg groot doelpubliek voor bedrijven. We willen part of the story zijn.”

Heb je het gevoel dat er niet genoeg aanbod is? Op Instagram draag je bijvoorbeeld vooral kleding van mainstream merken.

“Ik koop inderdaad mijn kleding vaak bij de mainstream merken, niet bij gespecialiseerde modest fashion-shops. Kleding uit die winkels is vaak heel klassiek en elegant, maar ik ben niet zo’n girly girl, ik heb het liever wat stoerder en funky. Op dit moment is het gemakkelijk om in mainstream winkels te shoppen, omdat de huidige trends vrij modest zijn. Denk maar aan palazzo pants, maxi jurken, coltruitjes… Modest fashion is in, Victoria Beckham en Kate Middleton dragen het ook. Ik vrees er echter voor dat die trends over enkele jaren weer voorbij zullen zijn. Ik koop nu enorm veel kleding om een ‘voorraad’ aan te leggen. Ik ben letterlijk aan het hamsteren.”

“Modest gekleed gaan is ook vaak een echte challenge. Vroeger werkte ik als jobstudent bij H&M. Daar was ik constant modest outfits aan het verzinnen met de kledingstukken in de rekken. Daarnaast zocht ik gepaste kleding in de kast van mijn broer, mijn moeder en zelfs mijn vader. Uiteindelijk lukte het me om trendy modest outfits te creëren door met laagjes en oversized kleding te werken, maar het was best lastig.  Ik weiger ook om naar een aparte winkel te gaan. Mode moet voor iedereen zijn. Kledingmerken zouden mode voor ieder soort klant moeten maken.”

Media literacy is a wide and general topic that existed before social media and other technological progressions. As the world evolves so do the people within it. In order to see if the term has evolved to a different meaning nowadays we focus on Germany. We went to the German television and news agency ZDF and asked some Berliners about their opinion about media education, media transparency and media awareness in Germany.

In 1988, Professor William G. Christ, a specialist in communication, from Trinity University in Texas describes media literacy as a term that has been used to refer to great ideas though can also been interpreted as a pedagogical tool for school teachers or parents. The term can also be used in the same context as media education.

Since the reformation of the social law in 2017 there is a German act called “Kinder-und Jugendstärkungsgezetz“ concerning the responsibility for teaching media literacy to child and youth services. Germany considers it a part of educational child and youth protection (erzieherische Kinder-und Jugendschutz).

The goal is to teach digital literacy and learn how to handle digital media. The act aims to educate children when it comes to media and more specific digital media. It starts from early on during vocational trainers and goes on to higher education till professional training. The strategy was created in 2016.

What does the German population think about media literacy in their country?

Student Olga (16): “It’s really obvious when you read German media if it’s right wing or left wing. Especially when it comes to subjects such as foreigners and immigrants. It’s written a certain way. The comments are also pretty explicit and express a certain ideology.”

The teenager thinks there is a massive awareness when it comes to media in Germany. Yet people aren’t actively doing something about the popularisation.

“I don’t understand why media is like this, but there’s nothing you can do.” According to Olga, media needs to be more transparent. But the nuance is in the journalist or medium that brings it.

Olga doesn’t necessarily think schools need to dedicate time to media literacy but reading articles and discussing them from a critical point should be sufficient. On the question of if ZFD is transparent enough, Olga couldn’t answer as she doesn’t watch TV anymore.

Unlike Olga, Andreas (50) thinks German media is transparent. He thinks youngsters aren’t well informed when it comes to media knowledge. “It’s overrated but necessary. Of course there’s one-sided reporting and polarisation in media but such things occur in all areas of society. I think Germany is doing quite well reporting transparent messages and at least when it’s political bias I do agree with it.” In general Andreas thinks ZDF is quite transparent. “Media can manipulate its consumers but it depends on which topic they’re using and who the author is”.

Irene (45) thinks the five key questions to apply to media literacy skills are quite important. The first question you should ask yourself is: “Who created this message?” Then comes “Did the media use certain techniques to attract my attention?” Afterwards, you should ask yourself: “Do people understand this message differently?” Besides that you should look to the value of the messages that have been stated or “Why is this certain message being sent?

Irene thinks that should spread more awareness about the five key questions. Just like Olga, she thinks schools should provide time to analyse a newspaper and be critical about it, compare articles about the same topic by finding different techniques that have been used.

German public-service television broadcaster ZDF runs as an independent non-profit institution, which was founded by all federal states of Germany (Bundesländer). The broadcaster is financed by television licence fees and advertising revenues. The spokesperson of ZDF, Ann-Kathrin Oster replied on the statement from the interviewed Germans.

According to Ann-Katherin, media literacy is all about raising children’s awareness of using media correctly. ZDF tries to be as transparent as possible as it’s a public broadcaster. They regularly give guided tours at their sister location in Berlin.  Sometimes people also pay a visit out of curiosity. Children between 11 and 12 are also welcome but it’s logical that they don’t receive the same information as the adults who come to visit. Children like to ask technical questions such as the financial side or how the editorial aspects work. ZDF tries to involve people in their process of making media so that it becomes accessible.

Unlike Germany, Italy has no binding act assigning responsibility for teaching media literacy to child and youth services and considers it part of educational child and youth protection. The declaration of Internet Rights only consider the importance of transparency and free accessibility.

Germany seems more advanced because they see it from a legal point of view considering people’s safety on the net.

On July 28, 2015, the Italian chamber Laura Boldrini presented the declaration of Internet Rights, a fundamental document to guarantee each individual the exercise of an active digital citizenship respecting freedom, dignity and diversity of each person.

“This Declaration of Internet Rights is founded on the full recognition of the liberty, equality, dignity and unique diversity of each individual. preserving these rights is crucial to ensuring the democratic functioning of institutions and avoiding the predominance of public and private powers that may lead to a society of surveillance, control and social selection”

The text identifies a series of general principles that embrace the various issues related to the use of the internet: the right to knowledge and education on the net, the neutrality of the network, and the right to identity. The declaration is based on the full recognition of freedom, equality, dignity and diversity of each person. The guarantee of these rights is a necessary condition to ensure the democratic functioning of the institutions.

After the declaration the Italian case study  “Generazioni Connesse“ followed. It’s a project developed by the Italian ‘Safer Internet Centre’ co-funded by the European Commission.

The aim is to become a national reference point on topics related to a safer and better internet for young people as well as encouraging the right conditions for the promotion of initiatives that help make the internet a better and more trusted place for children and young people. The project is primarily addressed to children and adolescents between six and eighteen years old. However, parents, educators, teachers and youth professionals will be involved.

This is a landmark online platform about internet awareness and safety in order to address topics as diverse as media sustainability and media and information literacy. Moreover, it gives users emergency tools such as Hotline, responsible for collecting and giving notice to reports. This is sent anonymously, regarding child pornography and other illegal / harmful contents disseminated through the network. 

The hotline for help is 1.96.96 and the Telefono Azzurro chat welcomes any request for listening and help for children and adolescents up to eightteen years of age or adults who want to deal with situations of hardship / danger in which they find themselves. Its goal is therefore to support young people to deal with the relationship with new technologies offering them information and critical tools useful to promote a positive use of the network and to prevent possible situations of danger, as well as ensuring a space for listening and comparison.

Italy went a step further in media literacy in July 2015 with the “Internet Rights Charter”. In particular, Article 3 mentions “everyone has the right to knowledge and education on the net – Public institutions are always entrusted with the task of ensuring “the creation, use and dissemination of knowledge on the Internet as an accessible and usable asset on the part of every subject”.

Op 17 november mocht Antwerpen niemand minder dan Sinterklaas himself verwelkomen. Dit gebeurde niet op het Antwerpse stadhuis zoals de voorbije jaren, maar aan het MAS. Ook dit jaar was het weer een gezellige boel en waren er -uiteraard- géén stoute kinderen. 

Tijdens vier lange herdenkingsjaren hebben we ons de kaas van het brood laten eten door nationalistische mythes van de Britten. Tijd om de Groote Oorlog te her-denken.

Toen op 11 november 1918 om 11u ’s ochtends de wapens aan het Westfront na vier gitzwarte jaren eindelijk stopten met bulderen, leek de wereld weer even een betere plek.

Maar dat voornamelijk stilte, rust en broederlijke samenhang terugkeerden naar de salient is een pacifistische fabel.

In Vlaamse velden en tussen het puin van het tot flarden geschoten Ieper zagen achtergebleven Britse militairen hoe in de weken, maanden en jaren na die bewuste pennentrek in Compiègne steeds meer heimat-Vlamingen de weg terug vonden naar hun geliefkoosde Westhoek.

Een modern Pompeii

Voor de trotse Ieperling was het zaak de tot puin herleide stad zo snel mogelijk weer op te bouwen. Voor de Britten was dat absoluut taboe. “Een heiligere plaats voor het Britse ras bestaat niet”, liet Winston Churchill optekenen. Want hoewel het Duitse leger niet veel meer dan luttele stenen had overgelaten, viel de salientstad, bekocht met duizenden mensenlevens, nooit in handen van de keizerlijke grootmacht.

Ieper zou voortaan door het leven gaan als openluchtmuseum, een ode aan de Britse opoffering en het martelaarschap van duizenden soldaten, een modern Pompeii.

Zo ver kwam het nooit. De Lakenhalle en de binnenstad werden hersteld en tien jaar later moest het Gemenebest vrede nemen met de bombastische inhuldiging van de Menenpoort.

Een nederlaag in het Ieperse puin, maar een overwinning in de verdere geschiedschrijving. Honderd jaar later is het herdenkingsdiscours bijna volledig in Britse handen gevallen. En dat is niet zonder gevolg. De toon is die van een oorlog gevochten door helden van de natie, gesneuveld voor de vrijheid van ons allen.

Dat de Groote Oorlog herwerkt is tot mythe is zo gek niet. 14-18 was een scharniermoment in de Westerse geschiedenis, en mythes zijn bij uitstek het sociale bindmiddel van natiestaten. Geen fenomeen dat nationale identiteiten zo scherp aflijnt als een oorlog en de herdenking ervan.

Poppies spijzen de kas

Maar dat we honderd jaar later nog steeds deze nationalistische mythes vooropstellen ten koste van de eigenlijke vredesboodschap is problematisch.

Rond deze tijd van het jaar verkoopt The British Legion, een Britse liefdadigheidsorganisatie, over het hele Gemenebest poppies, de bekende rode klaproosjes, ten voordele van Britse oorlogsveteranen uit moderne conflicten in het Midden-Oosten. Hoe dubbel is het dat het symbool van de oorlog die alle oorlogen zou eindigen nu de kas moet spijzen voor gewonden uit een zoveelste mondiaal conflict?

Toen Labour-leider Jeremy Corbyn enkele jaren geleden het bedrag dat de voorbije vier jaar aan de herdenking is besteed – een slordige 50 miljoen Britse pond – in vraag durfde te stellen, lieten de pers, de politiek en de publieke opinie geen spaander van de arme socialist heel. Wie Groot-Brittannië in zijn herdenking raakt, raakt de natie in zijn hart. Vorige zomer nog zond onze openbare omroep integraal de BBC-herdenking van de slag om Passchendaele uit. Een spektakel was het. Indrukwekkende projecties op de Lakenhalle, schertsende toneelstukken en pakkende koorzang ter herinnering aan de helden van de hel.

Dat deze duizenden ‘helden’ niet voor het vaderland maar voor enkele tientallen treurige meters terreinwinst sneuvelden, werd nauwelijks aangehaald.

Reflectie

De Britse herdenkingshegemonie heeft het momentum van de voorbije vier jaar doen ondersneeuwen. Een momentum om de oorlog niet enkel te herdenken maar ook te her-denken. Een mooi voorbeeld is het artistiek-sociale GoneWest-project dat de afgelopen jaren de nodige portie reflectie aan het herdenkingsproces toevoegde.

Reflectie eerder dan ritueel is wat deze Groote Oorlog vandaag en morgen nodig heeft.

Reflectie over hoe wij als maatschappij omgaan met conflict. Reflectie over identitaire verschillen. Reflectie over de macht van de staat. Reflectie over minderheden en hun plaats in de geschiedenis en de toekomst. 

Het is oppervlakkig te stellen dat martelaars voor het vaderland gestorven zijn. De enige manier waarop wij de miljoenen gesneuvelden nog een zinvolle plaats in onze samenleving kunnen geven is door hun strijd niet louter tot mythe te herleiden maar door maatschappelijk relevante vraagstukken in het licht van onze gedeelde, bloederige geschiedenis kritisch te herdefiniëren.

Wat gebeurt er als je een groep jongeren een expo laat samenstellen in het MAS? Met INSTINCT realiseerde MAS in Jonge Handen een vernieuwende tentoonstelling met nooit eerder getoonde werken uit de MAS-collectie.

Een anorak gemaakt van walvissendarm, een handtas die eigenlijk een gordeldier is of enkele narwaltanden: het zijn nog maar drie van de vele opvallende werken van INSTINCT.

“Weinig mensen weten hoe uitgebreid de MAS-collectie is”, zegt Liene Conard, de curator van de INSTINCT. “90% van de werken die je hier ziet zijn nog nooit eerder getoond aan het publiek”, voegt ze daaraan toe.

De collectie bestaat inderdaad uit heel wat aparte werken. Evy Chong (25) werkt al zeven jaar mee aan MAS in jonge handen: “We kozen alles op basis van foto’s van de werken. Hoe vreemder ze eruit zagen, hoe beter. De werken die de meeste aandacht trokken kregen een plaatsje in de expo.” Anton Rombaut (20) vult aan: “Eigenlijk hebben we de objecten intuïtief gekozen: we hebben ons instinct gevolgd.”

Een bont allegaartje

MAS in jonge handen bestaat al sinds 2006. Toen zocht de groep vooral naar een manier om een museum aantrekkelijker te maken voor jongeren. Nu, twaalf jaar later, richten ze een volledige zaal in het MAS in. “Dit is echt uniek. Veel musea beginnen nu pas jongeren te betrekken in hun werking, terwijl wij hier al twaalf jaar mee bezig zijn,” zegt Anton. “In 2012 mochten we vier kasten inrichten, nu zitten we al aan een volledige zaal.” De collectie is een bont allegaartje van opvallende stukken. “Net zoals onze groep”, zegt Anne Van Thillo (24). MAS in jonge handen is met  zowel studenten (rechten, economie, psychologie…) als werkende jongeren een heel diverse groep. Wat hen bindt is de interesse voor cultuur.

Geen typische museumzaal

Dat het project uniek is, merk je zodra je de zaal binnen wandelt: hier zie je geen witte muren met schilderijen en informatiebordjes, maar wel een soort grote nesten die aan het plafond hangen. De zaal is opgedeeld in verschillende delen, elk deel staat voor een bepaald gevoel: strijd, raar, chaos of rust. In welke volgorde je de verschillende clusters bekijkt, maakt niet uit. Het is de bedoeling dat je je intuïtie volgt en zo de verschillende delen in de zaal stap voor stap ontdekt. Volgens Evy is het de bedoeling dat je je zintuigen gebruikt tijdens deze expo. “Het moet echt een belevenis zijn”, zegt ze.

Wie liever niet alleen door de tentoonstelling gaat, kan een van de MAS- jongeren boeken als gids. “We willen dat bezoekers de expo beleven,” zegt Anne. “Er hangt dus bewust niet veel informatie op in de zaal. Als mensen toch meer informatie willen, kunnen ze dat aan ons vragen.”
“Verwacht evenwel geen typische tour: niemand onthoudt namelijk in welke eeuw wat is gemaakt. Wat het publiek wél onthoudt is wat het tijdens dit bezoek gevoeld heeft.”

Schommelen in het MAS

Omdat de jongeren geen typische museumzaal wilden waar het altijd stil moet zijn, creëerden ze  ook een co-working space in dezelfde zaal.  Hier mag je komen werken, vergaderen of studeren en als je even moet bekomen van al dat werken kan je een gezelschapspelletje spelen of uitrusten in een van de hangmanden. “We willen dat iedereen zich hier thuisvoelt,” zegt Anne. “Iedereen mag hier doen wat hij wil.” Wie INSTINCT bezoekt, kan met zijn of haar ticket tijdens de duur van de expo binnen in de co-working space. “De bezoekers zijn altijd terug welkom”, aldus Anne.

Masked

Een volledige zaal inrichten was nieuw voor deze jongeren. Waar ze wel al ruime ervaring mee hadden, is het organiseren van Masked, het gemaskerd bal van het museum. Die avond wordt er op vier verdiepingen in het MAS gefeest. “Het zou wel eens kunnen dat dit de laatste editie was” zegt Evy. “We voelen dat het een routine aan het worden is, en dat willen we niet. We willen stoppen op een hoogtepunt.” Wat er in de plaats komt weten ze bij MAS in jonge handen nog niet. “Daar maken we ons geen zorgen over,” zegt Anne. “We zijn allemaal creatievelingen. We vinden zeker en vast een alternatief.”

Donderdagavond 25 oktober werd het mas omgetoverd tot een setting voor het gemaskerd bal Masked. De achtste editie van Masked stond in het teken van de nieuwe tentoonstelling instinct, dus lieten de feestvierders het beest in zichzelf los.

INSTINCT: van 25 oktober 2018 tot en met 27 februari 2019 in het MAS, voor meer info over alle evenementen en de gidsbeurten check www.mas.be/instinct

Scoutinggroep Eenheid Kimbangu vierde afgelopen weekend haar vijfjarig bestaan in parochiecentrum De Cluyse in Merksem. De leden en sympathisanten verzamelden in de namiddag voor een ceremonie rond de scoutsbelofte. Daarna volgde een demonstratie tijdens live muziek, en kregen de aanwezigen een hapje en een drankje.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Op zaterdag 27 oktober is in Antwerp Expo de 82ste Boekenbeurs officieel geopend in aanwezigheid van burgemeester Bart De Wever. Op de eerste dag was het zoals ieder jaar nog rustig, maar de organisatie verwacht ongeveer 150.000 bezoekers voor het einde van de boekenbeurs op 11 november.

StampMedia doet vanalles. Zo maken we ook producties in opdracht van non-profitorganisaties. Op 5 oktober organiseerde het departement Cultuur, Jeugd en Media van de Vlaamse overheid, Kind en Gezin, VBJK (werkt aan Vernieuwing in de Basisvoorzieningen voor Jonge Kinderen), VCOK (Vormingscentrum Opvoeding en Kinderopvang) en de stad Leuven een studiedag over cultuur voor de allerkleinsten. Reporter Yannick maakte een mooi verslag van het evenement en fotografe Helena nam sfeervolle foto’s.