Category Archives: Ongecategoriseerd

Ongeveer een maand geleden zijn er protesten uitgebarsten in Nicaragua, het op één na armste land in Centraal-Amerika. Die protesten zijn initieel ontstaan toen de overheid weinig reactie gaf op de bosbranden die het zuiden troffen. “Toen zag je dat het niet enkel ging over bosbranden, maar over veel meer: een algemeen ongenoegen naar de overheid toe”, legt Tom Exelmans (24) uit, die voor zijn postgraduaat Internationale Samenwerking een half jaar in Nicaragua heeft gewoond. Ik sprak met zowel Herbert Quezada (21), een Nicaraguaanse student die aan de VUB studeert, als Exelmans over Nicaragua.

Sinds 2015 is Nicaragua het veiligste land geworden in Centraal-Amerika met in 2017 maar zes moorden per 100.000 inwoners. Volgens de Nationale Politie is dat het laagste cijfer sinds 2003. “Nicaraguanen zijn zeer open en vriendelijke mensen”, vertelt Herbert Quezada. Het land heeft een veiligheidsgraad die je niet in buurlanden zoals Honduras en Costa Rica vindt.

“Misdaad is aanwezig, maar het is niet georganiseerd zoals in de buurlanden El Salvador, Guatemala of Honduras”, gaat Quezada verder. Voor de protesten startten was het land relatief veilig. De Nicaraguaanse student voegt eraan toe dat Nicaragua eerder wordt gezien als een grote stad dan als land. “Iedereen kent elkaar, wat soms wel eens grappige situaties oplevert, zoals bij mijn broer. Hij studeert nu in Duitsland en kwam daar Nicaraguanen tegen die hij persoonlijk kent.”

Niet alleen is Nicaragua het veiligste land uit de regio, het is ook na Haïti het op één na armste land van Centraal-Amerika. “Soms heb je het gevoel dat mensen een goed bestaan hebben tot je bij hen thuis aankomt en ziet dat ze in een klein huis met vijftien mensen wonen”, legt Exelmans. Voor zijn postgraduaat heeft hij een half jaar in het zuiden van Nicaragua samengewerkt met een organisatie die werkt met straatkinderen. “Pas wanneer je met mensen praat, besef je hoe diep de problemen zich manifesteren”, legt Exelmans uit.

Nicaragua is een land dat niet vaak bezocht wordt door toeristen. “Het is super goedkoop om op vakantie te gaan, en zelfs om er te gaan wonen”, zegt Exelmans. “Het heeft een kleurrijke  en dansbare cultuur. Alles beweegt en niets staat stil”, sluit hij af. 

Bosbranden

Begin april brak er een bosbrand uit in het Indio Maiz reservoir, in het zuiden . Daarop kwam er niet snel reactie van de overheid en hulp van buurland Costa Rica werd geweigerd. “Een groep studenten ging in protest, omdat ze zo snel mogelijk een oplossing wilden zien”, legt Exelmans uit. “Toen zag je dat het niet enkel ging over de bosbranden, maar over veel meer. Een algemeen ongenoegen naar de overheid toe.”

Een week nadien op 16 april voerde huidig president Daniel Ortega, die nu een derde mandaat kan uitoefenen, nieuwe maatregelen in, waarbij sociale bijdragen voor zowel de werkgever- als nemer zou stijgen. “ Zo zouden de belastingen stijgen en pensioenen dalen,” vertelt Exelmans. Volgens Quezada is het een accumulatie van gebeurtenissen die eerder plaatsnamen en een paar weken geleden een breekpunt kenden.

Studenten aan het front

Op de aangekondigde hervorming kwam er veel reactie, omdat die hervorming het gevolg was van het wanbeleid en de corruptie binnen de overheid. “Het volk wilde daar niet voor opdraaien”, zegt Exelmans. Deze protesten werden geleid door studenten die opnieuw hun ongenoegen naar de overheid toe wilden uiten. “Een vriend van me die in Nicaragua woont, merkte dat het protest voornamelijk gesteund wordt door de middenklassen en studenten”, legt Exelmans uit. De arbeidersklasse was minder zichtbaar tijdens de protesten en tijdens de gebeurtenissen die hebben geleid tot de uitbraak ervan. “Dit aspect is zeer interessant om te onderzoeken vanwaar het ongenoegen vooral komt”, voegt hij er nog aan toe.

Op 18 april hebben de Sandinisten -een politieke beweging die in 1979 het land bevrijd heeft van een dictatuur en momenteel aan de macht is- hun jeugdgroepen opgeroepen om te protesteren tegen de manifestanten. Die jeugdgroepen bevatten jongeren uit de armere bevolkingsgroepen die worden ingezet als knokploegen. “Ze weten niet exact wat er aan de hand is en worden opgetrommeld om deel te nemen aan deze tegenprotesten”, legt Exelmans uit.

Tijdens die tegenprotesten vielen er gewonden en slachtoffers. Het nieuws nadien werd sneller opgepikt. “De overheid deed hard haar best om alles streng te censureren. De pers werd bedreigd of gemanipuleerd, en journalisten werden gewelddadig behandeld door zowel de knokploegen als de politie, die de knokploegen in bescherming neemt. De studenten en anderen stonden weerloos.” Vier dagen later, op 22 april, besloot president Daniel Ortega om de sociale hervormingen te annuleren.

Quezada vervolgt: “De protesten doen me wat, omdat een deel van mijn familie -mijn moeder, broers, grootmoeder en zus- daar woont en zelf niets kan doen.” Toen de protesten net uitbraken werd bijna alles ‘on hold’ gezet: scholen werden gesloten en supermarkten werden leeggehaald of hadden bijna niets over. Quezada hoopte dat hij erbij kon zijn om zijn vrienden te steunen en helpen. “Ik heb schrik om op een dag mijn gsm aan te zetten en een bericht te krijgen dat één van mijn vrienden is omgekomen”, vertelt hij.

Een paar weken na de protesten is de gewelddadige situatie deels gekalmeerd, maar de gewonden en slachtoffers van het protest zullen niet snel vergeten worden. “Het bloed kleeft aan de handen van de overheid en ik denk dat het daardoor heel moeilijk zal zijn om de politieke stabiliteit te behouden. De overheid heeft zeer slecht gereageerd op het nieuws van de slachtoffers, bijna apathisch. Daarom denk ik dat het een hele uitdaging gaat worden”, zegt Exelmans.

Verspreiden van nieuws

“Veel Nicaraguanen vertellen dat ze elke keer weer moeten strijden voor hun democratische rechten, en de democratie en elke keer wordt het hen weer ontnomen”, zegt Exelmans. De international druk op de situatie in het land was vrij laag, wat veel verontwaardiging uitlokte. Volgens Exelmans mag er wat meer internationale druk gezet worden.

“Uiteraard mag je een land ook niet binnenvallen. Dat is zeker niet de bedoeling. Maar je stem verheffen als internationale gemeenschap is in zo’n situatie niet verkeerd, zeker als mensenrechten geschonden worden. Ook als je geen deel uitmaakt van dat land heb je het recht om te reageren”, zegt hij. “Ik ben geen Nicaraguaan, maar ik doe mijn best om het zoveel mogelijk in de media te krijgen of om ten minste het verhaal te verspreiden, zodat mensen weten er aan de hand is.”

De mensen van het armere deel van de bevolking bleven eerder op de achtergrond. Door hun beperkte toegang tot betrouwbare informatie, krijgen ze een vervormd beeld van wat er precies aan de hand is. “Dat is een interessante link naar het feit dat er weinig armere klassen buiten kwamen tijdens de protesten. Ze wisten initieel gewoon niet wat er precies aan de hand was”, zegt Exelmans. Daardoor kan de overheid gemakkelijk die bevolkingsgroep beïnvloeden. “Als je moet zorgen dat je kinderen bonen en rijst op hun bord krijgen, dan ben je niet bezig met je democratische rechten”, zegt Exelmans. “Dat is ergens gevaarlijk, want een scheiding tussen studenten, middenklasse en de lagere klassen kan ontstaan. Als die splitsing ontstaat, komt er een kloof waar de overheid misbruik van kan maken.” Omdat velen onder hen geen formele jobs kunnen uitvoeren, zou de sociale hervorming voor hen weinig tot geen impact hebben. “Waarom moeten zij dan protesteren als zij overdag even goed moet zorgen dat er voedsel voor de kinderen is?”, vervolledigt Exelmans.

Ortega en de Árboles de la Vida

Daniel Ortega, die sinds 2007 de huidige president van Nicaragua is, heeft in 2014 de constitutie aangepast, waardoor elke Nicaraguaanse president voor een onbeperkt aantal keren zijn of haar mandaat kan uitvoeren. Dat geeft hem de mogelijkheid om zijn mandaat voor een derde keer te beoefenen.

Daarbovenop is zijn vrouw, Rosario Murillo, de vicepresident.

Quezada gaat verder: “Dat maakt dat de macht binnen een kleine cirkel kan blijven. Door de Sandinisten was het land verlost van een dictatuur. Maar nu is het net die partij die heel dictatoriaal is geworden onder leiding van Ortega, en zijn vrouw en zoon.” “De partij die vroeger stond voor waarden als vrijheid en gelijkheid, keert zich tegen het volk”, legt Exelmans uit. Het vertrouwen in hem blijft dalen en dat binnen verschillende lagen van de bevolking. “Nu moet Ortega bescherming en hulp vragen aan anderen om zijn plannen te kunnen waarmaken”, vertelt Quezada. “De band is gebroken. Alle gebeurtenissen hebben zich opgestapeld tot op het punt dat de maat vol zat.”

Over heel het land vind je in totaal zo’n 140 ‘Árboles de la Vida’. “De metalen bomen, die met behulp van Ortega’s bedrijven werden neergepoot, staan symbool voor de overheid en vind je overal”, legt Quezada uit. “Nu zijn er mensen die massaal de bomen neerhalen als reactie op het wanbeleid van de overheid.” Tijdens de protesten in april zijn er 84 slachtoffers gevallen en meer dan 400 gewonden. “Het vuur brandt nog, maar is jammer genoeg niet fel genoeg om de overheid te dwingen om hun dictatoriale stoel te verlaten’, sluit Exelmans af.

Op zaterdag 26 mei verzamelden ongeveer 1.500 kinderen tussen drie en achttien jaar om tijdens Zapperdag kennis te maken met een uitgebreide waaier aan sporten. De vzw Jespo bood in de Buurtsporthal op het Kiel in Antwerpen maar liefst 25 sporten aan waar de deelnemers uit konden kiezen. Daarnaast waren er ook attracties, demonstraties en een live optreden van Tinne Oltmans van Ghost Rockers. 

Op zaterdag 26 mei stond in Eupen de bekerfinale voor dames op het programma. Standard Luik behaalde een achtste beker na een 0-2 overwinning tegen Racing Genk Ladies.

De finale van de Beker van België was bij de vrouwen dezelfde affiche als bij de heren. Het beloofde zaterdag ook een wedstrijd te zijn met veel duels en spanning langs alle kanten. De toeschouwers bleven echter lang op hun honger zitten, want het spel werd vooral op het middenveld gespeeld. Dat resulteerde in zeer weinig kansen langs beide kanten. Keepster Coenen van Genk moest in de eerste helft twee keer slim haar doel uitkomen om een mooi uitgespeelde actie langs Standard zijde te pareren. Met de rust in zicht en de warmte die haar tol begon te eisen, speelden veel speelsters met de tong op de tenen.

In de 52ste minuut kwam Lola Wajnblum door een foutieve tackle van Caelen ten val in de grote rechthoek. Penalty voor Standard. Die werd feilloos omgezet door Gelders. Standard bleef drukken maar echte kansen kwamen er niet meer. Het was Sanne Schoenmakers die in de 84ste minuut de verlossende 0-2 voorbij keepster Coenen kopte. Standard pakte ten koste van KRC Genk Ladies hun achtste beker terug mee naar Luik.

Kdx FAIRS is de grootste organisator van platen- en CD-beurzen in heel Vlaanderen. Afgelopen zondag, 13 mei, zakte de organisatie af naar Antwerp Expo om hun platenbeurs te organiseren.

“Oorspronkelijk begon het als een hobby, je verzamelt zelf platen en uiteindelijk begin je zelf beurzen te organiseren”, zegt Kris Dierckx (61), de oorspronkelijke organisator van Kdx FAIRS. De organisatie houdt zich al sinds de jaren ’90 bezig met het organiseren van zulke platenbeurzen. Inmiddels zijn ze de grootste organisatie in Vlaanderen.

Niet alleen Belgische verzamelaars krijgen de kans om hun grote collectie te verkopen, maar ook liefhebbers uit het buitenland zijn aanwezig om hun collectie te kunnen verkopen. “Deze platenbeurs zijn er Franse, Engelse, Duitse en voornamelijk veel Nederlanders aanwezig,” zegt Dierckx.

De platenbeurs was niet de enige beurs die dag in Antwerpen. Ook de computer– en fotobeurs was aanwezig vandaag. “De organisatie is niet alleen bezig met vinylplaten en CD’s, ook in de wereld van de computers en fotocamera’s zijn we thuis. Die twee zijn dan ook samen gekomen, omdat de computer en foto de laatste tijd ook meer en meer verbonden geraakt.”

Niet alleen voor de oudere generatie

“Er is zeker en vast veel interesse in de jongere generatie,” zegt Dierckx. “Vandaag zijn ze jammer genoeg niet meteen in grote getallen aanwezig, maar dit kan ook liggen aan de keuze van de datum.” Toch blijft Dierckx zeer optimistisch en vertelt dat er weer heel wat jongeren bezig zijn met het verzamelen van vinylplaten. “Wat jongeren eigenlijk zoeken zijn de klassiekers uit de jaren ’80 en ’90, meestal aan een goedkope prijs. Daardoor zien wij een opmars op onze beurzen.”

Kelly, 20 jaar oud, vertelt waarom ze hier is. “Het vintage-achtige aan de platen is iets van vroeger, wat het automatisch sympathiek maakt. De muziek uit die periodes spreekt mee ook aan. Ik spreek dan over Micheal Jackson en Queen en zelfs de Bee Gee’s.”

Mensen komen niet alleen om klassiekers te kopen, maar ook om herinneringen uit de jeugd terug naar boven te halen.  Kurt De Pauw (37) is een van deze mensen. Hij bezoekt de beurs om platen te scoren uit zijn jeugd. “Mijn jaren van het uitgaansleven liggen in de jaren ’90 en ik probeer dan ook uiteraard vinyl van de jaren ’90 terug te vinden.”

Sommige jongeren zoals Mathie Huybrechts (20) komen naar de beurs voor andere redenen. “De passie voor muziek trekt me het meeste aan. Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik in contact kom met vinylplaten,” vertelt Huybrechts. Ook hij wil op de platenbeurs beginnen met zijn eigen collectie aan te schaffen.

Dat de vinylplaten weer in opmars zijn, daar mag men zeker van uitgaan. Het wint ook  aan populariteit onder de jongeren. Steeds meer groepen brengen niet enkel meer CD’s uit, maar laten hun nieuwe albums ook uitbrengen op vinyl. Elektronicawinkels volgen de trend mee en beginnen weer platenspelers, versterkers en andere benodigdheden te verkopen.

Afgelopen weekend vond het Pride Festival plaats in Brussel. De 23ste editie stond in het teken van de aankomende verkiezingen. Aanschouw de Pride Parade door de lenzen van onze fotografen.

Op zondag 13 mei vond op de terreinen van BS Sport Berbroek-Schulen in Herk-de-Stad een tornooi plaats voor provinciale vrouwenteams. Maar liefst twintig verschillende teams tekenden present. Het werd een druilerige dag maar dat hield de dames niet tegen om er een mooie voetbaldag van te maken.

De finale werd gespeeld door de organiserende ploeg BS Sport Berbroek-Schulen en Esperanza Pelt. Pelt was de betere ploeg en mocht de beker in ontvangst nemen. Nele Put werd gehuldigd als speelster van het tornooi. Zij schreef achttien goals op haar naam.

Er waren ook twee ploegen aanwezig van de lokale Chiro. Zij deden echter mee met andere bedoelingen. Er was namelijk ook een zuipbeker te winnen en die nam de ploeg van de Chiro met veel plezier in ontvangst.

De beloften van voetbalploeg KRC Genk won afgelopen weekend de Beker van België. In de finale versloegen de Limburgers thuisploeg Club Brugge met 2-3. Het is voor de jongens van trainer Domenico Oliveira de derde bekerwinst op rij.

KRC Genk won in de reguliere competitie al van Club Brugge, maar dat wou niet zeggen dat het een gemakkelijke wedstrijd zou worden. De eerste helft werd gedomineerd door de vele duels, waardoor de kwaliteit van het spel drastisch naar beneden ging. Toch kon Dante Vanzeir in de 25ste minuut scoren voor KRC Genk. Lathouwers kopte een voorzet mooi in de voeten van Vanzeir en die moest de bal enkel nog naast de keeper binnen leggen.

Genk bleef drukken maar kwam niet meer tot echte kansen. In de 40ste minuut kregen de Limburgers het deksel op de neus toen Openda gemakkelijk de verdediging omspeelde en alleen voor keeper Coucke kwam. Openda legde de bal voorbij Coucke in de verste hoek.

Ngonge kreeg even later een mooie voorzet van zijn spitsbroer Openda en scoorde de 2-1. Club Brugge kon de druk van Genk niet aan en het was alweer Vanzeir die scoorde voor Genk. Genk bleef drukken en scoorde voor de tweede keer in vijf minuten. Deze keer was het Sabak die de hele verdediging van Club Brugge omzeilde en hem van dichtbij binnen schoot. Eindscore 2-3.

Een eerste deel van het Ludo Coeckstadion van voetbalclub K. Berchem Sport wordt na dit voetbalseizoen afgebroken. Op het Rooi verschijnt na verloop van tijd een nieuw stadion voor de ploeg in de tweede amateurliga. De capaciteit gaat dan van 13.000 naar 4.000 plaatsen. Naar aanleiding van de afbraak en renovatie werken in het legendarische stadion maakte onze fotograaf een fotoreportage tijdens de rondleiding.

In de finale van de Beker van Limburg stonden twee ploegen van Stevoort BBC tegenover elkaar. Het was dus al een zekerheid dat de Stevoortse club de beker in de prijzenkast mocht zetten.

Stevoort B speelde dit seizoen in eerste provinciale, Stevoort E in derde provinciale. Dat klassenverschil was nochtans niet zichtbaar in de eerste helft. Stevoort E had een voorsprong gekregen van tien punten en probeerde zo lang mogelijk die voorsprong te behouden. Maar onder impuls van MVP Claes kwam Stevoort B puntje per puntje dichterbij. Stevoort B kwam pas net voor rust op gelijke hoogte na drie bommen: twee van Bonneux en eentje van Claes. Stevoort E probeerde na rust verder te gaan op hun elan met hun ervaring, maar het was toch de jeugdigheid van Stevoort B dat er bovenuit stak. Als kers op de taart mocht Ottenbourgs voor Stevoort B de century nog op het bord zetten. Eindstand: 100-85.

Onder het motto ‘drukdrukdruk’ gaf de afdeling grafiek van de Bilzerse Kunstkoepel bezoekers dit weekend een exclusief kijkje achter de schermen. Je kon er meedoen aan een workshop monotype, het atelier bezichtigen of je vergapen aan de demonstratie zeefdruk. Op deze manier hoopt organisatie Kunstwerkt grafische kunst opnieuw in de kijker te zetten.

In het atelier van grafiek heerst er een gezellige drukte. Studenten werken er aan hun nieuwste project, terwijl bezoekers hun ogen uitkijken naar de verschillende kunstwerken die hier verspreid liggen. In de voormiddag werd er een workshop georganiseerd waarop je monotype kon leren. Iedereen doet hier zijn uiterste best om mensen warm te krijgen voor grafiek, vooral leraar Stefaan Beeckaert (42).

Beeckaert is al jarenlang gepassioneerd door grafiek, een niet-alledaagse kunstvorm. “Als je het woord kunst hoort, dan denk je onmiddellijk aan tekenen, schilderen en beeldhouwen. Grafiek komt vaak op de allerlaatste plaats, omdat er zoveel ingewikkelde techniek bij komt kijken. Dat is jammer, want je kan zulke prachtige dingen maken door middel van zeefdruk of etsen”, vertelt de docent.

“Grafiek is overal aanwezig, maar vaak besef je het niet eens”

“Grafiek is overal aanwezig, maar vaak besef je het niet eens”, vervolgt Beeckaert. “Ik durf erom te wedden dat bijna iedereen wel een gezeefdrukt T-shirt in zijn kast heeft hangen. Op designermeubels wordt ook vaak een ontwerp gedrukt. Zelfs muzikanten laten hun albumhoezen zeefdrukken of etsen. Daarom is deze opendeurdag zo belangrijk. We willen aan het publiek tonen wat we allemaal kunnen en mensen prikkelen om ook eens te komen proberen.”

Afstudeermapjes

Achteraan in het atelier is student Sebastian Vermeulen (37) in de weer met een enorm zeefdrukraam. In een sneltempo drukt hij papier na papier. “Ik ben de mapjes aan het maken waarin de diploma’s van de Kunstkoepel dit jaar worden uitgedeeld. Elke afgestudeerde krijgt er eentje mee naar huis. Het is traditie dat ieder jaar een andere afdeling een tekening ontwerpt om de cover te sieren. Vorig jaar waren de leerlingen van schilderkunst aan de beurt, dit jaar kreeg de afdeling grafiek die verantwoordelijkheid.”

Leraar Stefaan Beeckaert hoefde niet lang na te denken over het ontwerp. “Sebastian toonde mij zijn werk en Ik was onmiddellijk verkocht. Deze afbeelding moest op de mapjes staan, er was geen twijfel over.” Leerling Sebastian blijft er bescheiden onder. “Ik volg nog maar één jaar les aan de kunstacademie. Dat ik nu al de kans krijg om mijn werk te tonen op deze manier, vind ik een enorme eer.”

De andere studenten laten in het atelier hun werk zien aan nieuwsgierige bezoekers. In een gigantisch rek liggen tientallen etsen te drogen. Je ziet er prachtig gekleurde insecten, ingewikkelde zwart-witpatronen en abstracte vormen. Op enkele vierkante meters kan je urenlang rondkijken. 

Het opendeurweekend Drukdrukdruk is een initiatief van Kunstwerkt, een organisatie die volledig draait rond beeldende kunstenaars. Het doel is om grafiek in al haar veelzijdigheid te tonen en te vieren.

Volgens Beeckaert is het weekend alvast geslaagd. “De dagen zijn beter verlopen dan ik had durven hopen. Tientallen mensen hebben meegedaan aan de workshops of kwamen zomaar eens een kijkje nemen. Enkele bezoekers hebben ook al serieuze interesse getoond in onze afdeling. Ik hoop natuurlijk dat ik hen binnenkort in mijn klas kan verwelkomen, maar eigenlijk is het voor mij al voldoende dat ze alles eens gezien hebben.”