Category Archives: Ongecategoriseerd

Op 1, 2 en 3 september herdacht Antwerpen de bevrijding van de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met onder meer een parade werd de Antwerpenaar opnieuw in de sfeer van weleer ondergedompeld. 

Op woensdag 30 augustus vond de finale van het Talent der Lage Landen plaats. Ook tijdens de zevende editie ging AMusEd op zoek naar ‘superzangtalent’. De finale vond plaats in het Antwerpse Fakkeltheater. Onze fotograaf was erbij.

Tijdreizen is mogelijk en je smartphone is de tijdmachine. Dat is alvast wat Tarak Labiad beweert. Labiad is de bedenker van de app ‘Antwerpen Vroeger en Nu’, en hij wil met augmented reality (of toegevoegde realiteit) het verleden van Antwerpen weer tot leven wekken.

Augmented reality gaat om het toevoegen van inhoud aan een bestaande realiteit. Je kan het zien als een extra visuele informatielaag die wordt toegevoegd aan de wereld om je heen. “De technologie is vandaag zo ver gevorderd dat augmented reality de gebruiker in staat stelt om zijn gezichtsveld te verbeteren door content toe te voegen, dus ook historische content“, zegt Tarak Labiad.

De technologie is bij het grote publiek vooral bekend geraakt door Pokémon Go. Daarbij doken de bekende Japanse monstertjes op over de hele wereld, maar ze waren alleen via een extra informatielaag zichtbaar voor mensen die de app op hun smartphone hadden staan.

Nieuw is de technologie niet, maar het is dus ook bruikbaar voor ‘historische content’, zoals foto’s, video’s, audiofragmenten of tekstfragmenten van historische gebouwen. In Londen is er al de ‘London Street Museum’-app en op Kreta wordt het Minoïsche paleis Knossos met augmented reality opnieuw opgebouwd. De app zal dus vooral voor toeristen interessant zijn, maar ook Antwerpenaren kunnen nog veel leren van hun stad.

“Toen mijn opa nog klein was, zei iemand tegen hem: ‘Jongen, je kunt niet geloven hoe een stad verandert’, en dat is hem bijgebleven”, aldus Labiad. Het doel van de app is om die verandering in kaart te brengen en te zorgen dat de mooie dingen niet verloren gaan. 
    

Het voordeel van augmented reality combineren met historisch materiaal, is dat al dat materiaal al beschikbaar is gesteld door erfgoedinstanties, zoals het Felix Archief en het Department Geschiedenis van de Universiteit Antwerpen. Veel materiaal staat online en is al in kaart gebracht, waardoor het gemakkelijk is om die content via een app met het grote publiek te delen. Tijdreizen is dus nog nooit zo dichtbij geweest.
            
              

Op zaterdag 12 augustus trok de Antwerp Pride voor de 10de keer door de Koekenstad. Dit jaar staat ‘sport’ centraal bij de festiviteiten, die nog tot maandag duren. 

Voor meer info kunt u terecht op: www.antwerppride.eu/

Op voorhand had niemand ooit gedacht dat dit Europees Kampioenschap vrouwenvoetbal historisch zou worden. Maar het gebeurde wel – met twee finalisten die nog nooit een finale gespeeld hadden en een absoluut toeschouwersrecord. Het EK in Nederland werd propaganda voor het vrouwenvoetbal. StampMedia-reporter Jill was erbij.

Er werd met grote ogen uitgekeken naar toplanden zoals Duitsland, Engeland en Frankrijk. Duitsland was regerend kampioen en Engeland had de bronzen medaille gewonnen op het WK.

De Duitsers werden echter in de kwartfinale uitgeschakeld door Denemarken, een totaal onverwacht scenario. De match werd ook nog eens een dagje uitgesteld door slechte weersomstandigheden. Engeland werd in de halve finale dan weer met droge 3-0 cijfers gewipt door Nederland.

De Belgian Red Flames stonden voor het eerst op het EK. Ze begonnen aan het kampioenschap in een poule met Denemarken, Nederland en Noorwegen. Achteraf bekeken werd de finale dus al eens gespeeld in de poule van de Flames.

De Belgische dames haalden jammer genoeg de kwartfinale niet, maar speelden wel een heel mooi tornooi. Eén waar we als Belg alleen maar fier op kunnen zijn. We hebben de smaak te pakken, op naar meer!

Je kent het gevoel: je kijkt naar een finale en hoopt op mooi voetbal. En dat we dat kregen op het EK is nog zacht uitgedrukt. De finale leverde maar liefst zes goals op in de reguliere speeltijd. Met veel tempo en veel duels, maar zonder vuile fouten.

Beide ploegen gingen uit van hun eigen kwaliteiten en voetbalden hun eigen spel. Het publiek was uitzinnig voor een wedstrijd die niet snel vergeten zal worden.

Uiteindelijk werden tijdens dit EK alle records verbroken. De finale werd door meer dan 8 miljoen mensen live op televisie bekeken. Hopelijk spoort het iedereen aan om deze vrouwensport verder te promoten.

Zaterdag 5 augustus trokken we naar Hasselt waar we werden rondgeleid door een ‘local’. Tijdens deze stadswandeling brachten we de stad in beeld, de resultaten kunt u hieronder bekijken. 

Vorige zondag vond de derde editie van YoYoGi plaats. In Rivierenhof in Deurne kon genieten van heel wat pop-up performances, mini-concerten en workshops. Dans, muziek, sport: alles kwam aan bod. Heb je voorbije zondag niet kunnen gaan? Geen zorgen! Want ook de komende drie zondagen van augustus is er een kans om nog meer van YoYoGi te komen zien en beleven in het park.

Mechelse agenten moeten voortaan iedere identiteitscontrole registreren, een gewaagde maar voor sommigen nodige stap tegen ‘ethnic profiling’ door de politie. Dat nieuws werd begin juli bekend gemaakt tijdens een Mechels debat van Liga voor Mensenrechten, waar nog veel meer te horen viel. Hoe is het gesteld met ethnic profiling? Een verslag.

Voor het interactieve debat rond etnisch profileren schoven Maryam H’madoun van Open Society Justice Initiative, korspchef van de politie Mechelen-Willebroek Yves Bogaerts, ROJM-coördinator Sahd Jaballah en burgemeester Bart Somers aan tafel. Rechtenstudent Yassine Boubout schetste vanuit zijn eigen ervaringen en die van andere jongeren hoe en wat ethnic profiling met jongeren doet. De rol van moderator was weggelegd voor de directeur van Kazerne Dossin, Christophe Bush.

Het verschil tussen ‘criminal profiling’ en ‘ethnic profiling’? Bij het eerste spoort de politie verdachten op op basis van objectieve gegevens. Ethnic profiling is dan het weer het contreleren van mensen omwille van uiterlijke kenmerken. Het is gecontroleerd worden om wie je bent en niet om wat je gedaan hebt. “Mensen controleren op basics van criminele feiten kan. Mensen controleren omwille van wie ze zijn, is verkeerd”, stelt H’madoun.

Racisme?

Het thema hangt samen met racisme binnen de politie, waar zo nu en dan expliciete voorbeelden van opduiken. Denk aan de Whatsapp-groepen of Facebook-posts die recent in het nieuws kwamen… Voor veel burgers zijn video’s van politiegeweld in de VS, Engeland of Nederland geen ver-van-hun-bedshow. Ook in België is het een realiteit. Zo blijkt onder meer uit de gedocumenteerde verhalen en voorbeelden van Boubout en uit straatbevragingen van het journaal.

Ook rapporten van Amnesty International en onderzoek van antropoloog Sinan Cankaya tonen dat jongeren met andere roots vaker zonder gegronde redenen worden tegenhouden dan hun witte leeftijdsgenoten. “Sinds 11 september 2001, en door de recente terreuraanslagen en anti-terreurmaatregelen zitten we in een sfeer die ethnic profiling aanvaardbaar lijkt te maken”, klinkt het bij de Liga voor Mensenrechten.

Dat zorgt volgens Liga-directrice Katy Verstrepen voor zowel een valse gevoel van veiligheid als een beperking van de rechten van anderen. “Terwijl de wij-zij-sfeer verhoogd wordt”, zegt Verstrepen.

Voor Mechels burgermeester Bart Somers (Open Vld) zijn de gevaren en gevolgen van racisme en discriminatie, en fenomenen zoals etnisch profileren bij de politie, “de grootste bedreiging voor de westerse waarden.” 

“Het loont niet”

Yassine Boubout, die regelmatig geconformeerd wordt met  etnisch profilering door de politie, had in Mechelen de nodige beelden mee: van random controles tot onwetmatige of arbitraire politie-optredens. Voor Boubout moet de politie zijn werk kunnen doen. “Maar etnisch profileren loont niet – het is niet efficiënt en tijdrovend”, zegt Boubout. “Het is bovendien nefast voor de band tussen burger en politie. Er is een gebrek aan buurtpolitie en data om wetenschappelijk te werk te kunnen gaan. Dit in combinatie met racisme binnen het instituut politie is problematisch.”

Na Boubout zijn verhaal was het aan de panelleden. Burgervader Somers en politiechef Bogaerts waren duidelijk: “Etnisch profileren is een schande. Agenten dienen te werken op basis van objectieve gegevens.”

De burgemeester en korpschef verkondigden het nieuws dat zij met Mechelen de stap hebben gezet om etnisch profileren in hun stad aan te pakken. “Door de registratie van alle identiteitscontroles. We gaan wetenschappelijk analyseren en publiceren.”

Er wordt in Mechelen aan een beleidsplan gewerkt. “Agenten zullen ook steeds moeten melden aan burgers wat de reden van hun controle is”, aldus Somers.

Blinde vlekken

Verder wil men in Mechelen racisme binnen het eigen korps bestrijden door een divers Mechels politieteam te vormen. De vraag: zitten alle Mechelse agenten daarop te wachten? Denk aan de racistische ontvangst die commissaris Jinnih Beels kreeg.

Tijdens een nagesprek weet burgermeester Somers ons te vertellen dat hij geen weerstand ervaart. “Als je de principiële vraag stelt: ‘mogen we racistisch zijn?’, dan gaat niemand zeggen dat het oké is. Wat wel speelt, zijn blinde vlekken. Mensen die denken dat ze geen vooroordelen hebben. Niet wetende dat de manier waarop ze handelen, praten en naar de samenleving kijken gebaseerd is op vooroordelen, die misschien impliciet zijn. Daar kunnen we mensen wakker maken. We moeten hen bewust maken dat hun kijk op de wereld niet diegene is die nodig is bij de politie. “

Doorheen het debat was Somer duidelijk: een cultuurverandering in grote organisaties gebeurt niet door 2 procent mensen van andere roots binnen te loodsen. Net zoals het eerder bij de introductie van meer vrouwelijke agenten in het korps ging, wil hij inzetten op ‘kansen bieden’. Zoals hulp aan mensen zonder diploma of voortrajecten ter voorbereiding op de politieproeven. “In Mechelen zitten we nu aan 5 procent diversiteit, tegen 2020 moet dit 10 procent zijn”, belooft Somers.

Op de vraag wat jeugdwerkers mee mogen nemen naar hun jongeren was Somers duidelijk: “Weet dat de politie niet perfect werkt. Maar zowel de korpsleiding als de burgermester zetten er 100 procent op in dat de politie correct werkt.”

Structureel probleem

Voor Sahd Jaballah van jeugdhuis ROJM, die steeds te horen krijgt dat zijn jongeren ontelbare keren nutteloos worden gecontroleerd, “schiet het systeem te kort.” “Het zorgt voor frustraties en een zekere wanttrouwen naar politie”, klinkt het.

Doorheen het panelgesprek was H’madoun een anker van kritische reflecties. Want hoewel ze Bogaerts’ en Somers’ woorden wilde geloven, stelde ze vast dat “etnisch profileren een structureel probleem is dat structurele maatregelen vereist.”

“Het verzamelen van data is een start. Somers neemt zeker de nodige eerste stappen”, stelt H’madoun. “Maar men moet zo’n thema steeds structureel doorlichten. Men moet nagaan of er geen maatregelen zijn of worden genomen die ethnic profiling in de hand werken. Het moet ook duidelijk zijn wat er gebeurt met agenten die ondanks training racistisch gedrag vertonen.”

Voor Somers is het antwoord op die laatste vraag duidelijk: “Die agenten liggen eruit.”

Veel werk

Over wat men nu precies beoogt – geen ethnic profiling – zaten de Mechelse panelleden niet zo ver van elkaar. Alleen zat er soms wat ruis op de communicatie, of drong in het geval van de politiecommissaris en de burgemeester wel eens een defensieve reflex op.

Dat er nood is aan cijfers en dat dat een hiaat vormt voor verdere onderzoek echoden doorheen de avond. Ieder pannellid gelooft alvast dat er effectief zoiets bestaat als ethnic profiling en dat dit nefast is – voor de ontwikkeling van jongeren en de band tussen burger en politie.

Mechelen wil duidelijk een signaal sturen naar haar burgers, door er als eerste Belgische stad werk van te maken. Door agenten hun controles te laten registreren en de reden van hun controle mee te delen, zijn er zeker stappen gezet. Maar zoals alle panelleden lieten verstaan: er is nog veel werk. Tegelijkertijd blijft de vraag: hoe zou dit debat in andere steden verlopen?

Na drie weken zwoegen in de Ronde van Frankrijk is het al jaren de traditie om in de weken erna de beentjes los te zwieren in enkele criteriums. Ook in Antwerpen waren er enkele grote namen aanwezig. Oliver Naesen, Mathieu van der Poel, Serge Pauwels en nog vele anderen streden aan het MAS voor de overwinning. Maar het was Thomas De Gendt, renner van Lotto-Soudal, die het Antwerps Na-Tour dernycriterium won. 

Niet alleen in Europa ook in de Verenigde Staten is ‘migratie’ een hot topic. StampMedia-reporter Ange-Vanessa verbleef langere tijd in de VS en was benieuwd naar die befaamde grens tussen The States en Mexico. Ze bezocht onder meer de organisatie ‘No More Deaths’, en geeft hier wat meer duiding.

Een groot deel van Donald Trumps campagne was opgebouwd rond de ‘war on terror’ en migratie. De huidige president beloofde het Amerikaans volk dat hij terrorisme ging bestrijden, door wetten zoals ‘Muslim-ban’ te implementeren en een muur tussen de Verenigde Staten en Mexico te bouwen. “Mexico will pay for the wall!”, he said.

Toch staat er al een degelijke muur van zo’n 3.145 km op verschillende plekken langs de grens. Die werd in 1994 gebouwd nadat Operation Gatekeeper in California, Operation Safeguard in Arizona en Operation Hold-In-Line samenvloeiden om de strijd tegen illegale drugshandel tussen Latijns-Amerika en de Verenigde Staten aan te gaan. De muur staat voornamelijk op plekken waar men vermoedde dat er een hotspot van drugshandel aanwezig zou zijn. Hierdoor werden sommige regio’s in twee gesplitst, zoals de stad Nogales dat zowel in Arizona als in Mexico ligt.

Omdat mensen na de bouw van de muur een andere weg moest zoeken om de grens over te steken met ongeldige documenten, verschoof de migratiestroom van de steden naar voornamelijk de Sonoran-woestijn. Die ligt in beide buurlanden, waar weinig muur te zien valt. Maar door het taaie klimaat is het een gevaar voor vele migranten. Overdag is het zeer warm en valt er weinig schaduw te vinden. ‘s Nachts daalt de temperatuur in snel tempo en is het moeilijk om jezelf warm te houden.

Vanwege het ruwe klimaat is het moeilijk voor de migrant om, met alle spullen, de oversteek door te komen. Vaak hebben ze onvoldoende voedsel en water met zich mee, is hun kledij onaangepast en weten ze niet waar ze staan en hoe ze naar hun einddoel kunnen geraken zonder dat Border Patrol hen vindt.

Vrijwilligers

Omwille van die omstandigheden bieden verschillende organisaties aan de grens voedsel, kledij, verzorging en soms ook onderdak. Zo ook de humanitaire organisatie No More Deaths, die in 2004 werd opgericht in het zuiden van Arizona. De organisatie wil het lijden van mensen in de Borderlands tegengaan.

No More Deaths biedt migranten medische hulp en slaapplaatsen aan in kampen

Vrijwilligers wandelen op de migrantenroutes en laten hulpmiddelen zoals water, voedsel, sokken en dekens achter op verschillende plekken in de woestijn. NMD biedt medische hulp en een korte slaapplaats aan op één van hun drie kampen in het zuiden van Arizona.

Aan de andere kant van de grens, in het Mexicaanse Nogales, bieden ze andere hulp. Bijvoorbeeld om mensen terug te vinden, of om verloren of achtergelaten spullen terug te krijgen. Ze proberen ook zoveel mogelijk gegevens te verzamelen – van misbruik, mishandeling en verwaarlozing van gedetineerden in het immigratiedetentie-systeem en de kortetermijn- hechtenis van de Border Patrol te verzamelen.

Vrijwilligers kunnen zich inschrijven om een week, maand of tijdens de zomer de organisatie te helpen. Maar verschillende eenheden zoals Border Patrol en Militia-groepen zijn niet echt fan van organisaties die hulp bieden aan illegale migranten. Zo worden waterflessen kapot gemaakt en omsingelt de Border Patrol de kampen om de illegale migranten te arresteren. Ook sommige inwoners in het zuiden van de VS zijn het er niet altijd mee eens dat er middelen worden voorzien. NMD wordt ervan beschuldigd om illegale migranten te helpen bij de oversteek.

De organisatie zelf meent dat het volstrekt legaal is, wat ze doet. Omdat ze een civil initiatieve zijn. Zij houden naar eigen zeggen ‘het evenwicht tussen het helpen van de vervolgde en de wet.’

Wat evenwel niet mag, is het transporteren van migranten. Zo stonden in 2005 nog twee NMD-vrijwilligers voor de rechter vanwege het vervoer van drie migranten van Arivaca naar Tuscon, voor medische hulp. Na een jaar werden ze niet veroordeeld voor hun aanklacht.

Ondanks de rechtszaak, de weerstand van Border Patrol en Militia-groepen probeert No More Deaths zoveel mogelijk mensen te bereiken. Om nog meer hulp aan te bieden en ook om mensen bewust te maken van deze migratiestroom. Meer info over No More Deaths vind je hier.