Ongecategoriseerd Archives - Pagina 55 van 74

De studentenprotestgroep UAntwerp for Palestine startte op 13 mei met de bezetting van de Agora op de stadscampus van de Universiteit Antwerpen, als reactie op het oorlogsgeweld in Gaza. Eén week geleden kwam deze sit-in tot zijn einde. Echter betekent dit niet het einde van hun strijd tegen het geweld in de Gazastrook.

“Het was een heel strijdvaardige bezetting.” Zo blikt Eline Engelen, student derde bachelor Taal-en letterkunde aan de Universiteit Antwerpen (UA), terug op de afgelopen periode. “We hebben hier 44 dagen een bezetting volgehouden en overwinningen geboekt, waar ik trots op ben.”

Deze overwinningen houden het breken van de banden met Israël binnen twee faculteiten in. Ook hebben de studenten de belofte dat alle samenwerkingsprojecten met Israël worden geëvalueerd. “Alle Israëlische samenwerkingen worden nu door de ethische commissie bekeken”, legt Esmee Huygens uit. Zij studeert Wiskunde aan de UA. “Zij beoordelen niet enkel of de samenwerking oké is om te doen op basis van het project zelf, maar ook of de universiteit die daar aan meewerkt ethisch verantwoord zijn. Er wordt ook een extra persoon aangenomen om het proces te versnellen”, vertelt Huygens. “Ook zijn alle memorandums of understanding binnen de UA opgeschort.” Zulke MOU’s zijn een soort samenwerkingen of projectverbanden.

Op een krachtige manier eindigen

Het vertrek wordt door beide studenten als dubbel beschreven. Eline Engelen: “Enerzijds voelt het raar om te vertrekken zonder dat we die volledige academische blok hebben behaald. Anderzijds willen we ook op een krachtige manier eindigen en we willen onszelf ook de rust gunnen om volgend jaar met volle kracht terug te keren.”

Ook het komen van een nieuwe rector speelt daar een rol in. “Het is heel duidelijk dat het met Herman Van Goethem niet zal veranderen”, vertelt Engelen. “Ik denk ook niet dat hij de stem van de toekomst is. Ik denk wel dat Herwig Leirs, de volgende rector, die stem misschien wel is. We gaan nu dus eventjes rust nemen om volgend jaar te zien van: ‘Herwig goed, wat kunnen we met u aanvangen?’”

Diezelfde rector Van Goethem kwam even eerder ook langs bij de laatste sit-in. Hoewel de rector naar eigen zeggen “zich voor duurzame vrede in die regio en andere streken wil inzetten” kregen de studenten daar vaak een andere indruk van in vorm van dreigingen om juridische acties te nemen tegen de bezetters. “Ik vind het belangrijk dat jullie beroep doen op Europa”, benadrukt Van Goethem. “Je kan van individuele universiteiten heel moeilijk verwachten dat ze dingen doen die ze niet kunnen doen.” Zijn dreigingen bleven uiteindelijk ook bij wat ze zijn: dreigingen.

“Het is een vermoeiende strijd geweest. De examens maakte het extra zwaar” – Eline Engelen (student Universiteit Antwerpen)

De afsluiting van de bezetting was dus ook de keuze van de studenten zelf. “We hebben het niet gepland”, vermeldt Esmee Huygens. “Hoewel de zomervakantie eraan komt, hebben we de keuze ook gemaakt met de ethische commissie in gedachten. Zij blijven benadrukken dat ze tijd nodig hebben om de projecten in samenwerking met Israël te bekijken. Wij stappen nu dus terug en kijken naar wat zij gaan doen.” Met strijdvaardig enthousiasme voegt ze dit belangrijk detail toe: “We staan klaar om in september hier terug te staan als de besluiten van de commissie niet overeenkomen met onze eisen.”

In de, intussen al deels opgeruimde Agora, heerste er de afgelopen dagen een dubbel gevoel. “Enerzijds zijn mensen droevig omdat we in deze periode toch echt wel een familie zijn geworden”, getuigt Eline Engelen over de vorige week. “Het gevoel van ‘ik kan niet geloven dat het eindigt en dat we elkaar niet meer elke dag zullen zien’ is aanwezig.”

Echter overheerst een positief gevoel. “Het is ook wel een vermoeiende strijd geweest. Het was niet enkel bezetting maar ook examens, wat het extra zwaar maakte”, vertelt Engelen verder. De blijvende strijdvaardigheid van de studenten draagt daar ook aan toe. Zo sluit Esmee Huygens af met deze boodschap aan de wereld. “Niet opgeven. Blijven gaan. Wij zijn ook nog niet weg.”

De treinrit van Nouadhibou naar Zouerat in Mauritania wordt wel eens de gevaarlijkste ter wereld genoemd. De grootste reden daarvoor is omdat de tocht je bijna 18 uur dwars door de Sahara neemt in een schokkende goederentrein. Wie in de omgekeerde richting meelift, krijgt een berg ijzererts als medepassagier zodat je bij je eindhalte meteen als roetpiet in een optocht van Sinterklaas kan meestappen. Waarom dan toch overwegen eens een ritje mee te maken? Onze reporter Joran M.C. Simoens klom mee aan boord en legt het je graag uit.

Wanneer je research over de Saharatrein doet, stoot je op veel Youtubevideo’s die inzoomen op alle gevaren die zo’n tocht inhoudt. De belangrijkste: het is overdag ontzettend heet en ’s nachts kan het vriezen. Bij veel wind waait er een constante zandstorm en moet je jezelf en je rugzakken volledig bedekken. Onderweg zijn er regelmatig harde schokken door het barre terrein. Als je net op zo’n moment op de kant van de laadbak zit om het uitzicht te bewonderen, vlieg je eraf en blijf je achter in het midden van de woestijn.

Levensgevaarlijk dus. Alleen zijn het allemaal risico’s die je perfect kunt counteren met een goede voorbereiding. Als je de Grand Canyon wil bekijken, is er ook het risico dat je naar beneden sukkelt. Niet te dicht komen, dus. Zo is het ook bij de Saharatrein: kleed je overdag fris en neem een dikke trui en slaapzak mee. Schaf je een volledige ‘boubou’ (een traditioneel Mauritaans gewaad red.) aan, samen met een goeie zonnebril die je tegen de zon en zand beschermt. En vooral: blijf weg van de rand van de laadbakken. Hoe meer naar achteren je zit, hoe langer je de schokken zal horen naderen, wat je tenminste even tijd geeft om je te bracen en schrap te zetten om de schok op te vangen.

Eenmaal je vertrekt, een eindeloze leegte tegemoet rijdt en ’s nachts in een woekerende zandstorm vallende sterren meemaakt, kon de rit niet lang genoeg duren

Ondanks alle voorbereidingen zal een avontuur als dit nog altijd veel mensen als een zonneslag overkomen. Waarom zou je het risico überhaupt nemen? Persoonlijk hebben we het ons ook afgevraagd toen we eenmaal in een zandbak stonden te wachten op de trein. Maar eenmaal je vertrekt, een eindeloze leegte tegemoet rijdt en ’s nachts in een woekerende zandstorm vallende sterren meemaakt, kon de rit niet lang genoeg duren.

Het grote avontuurlijke aan de rit is net de afwezigheid van alle organisatie. Het is op eigen risico, chaotisch, ongecontroleerd. Het treinstation in Nouadibou is desolaat, niemand weet wanneer de trein precies komt. Je wacht er drie, vier uur, soms langer. De tijd staat er stil terwijl je Mauritaanse thee drinkt met de andere wachtenden en ondertussen woordjes Arabisch oefent. Als het onderweg misloopt ben je enkel op jezelf aangewezen: val je zonder eten omdat het vol zand zit, of krijgen je darmen een grondverzakking, dan is het overleven tot de ochtendzon doordringt.

Binnen tien jaar is de Sahara trein misschien geen avontuur meer, maar een experience. En wordt er naast het treinstation in Nouadhibou een toeristendorp gebouwd. En krijgt de trein alle ingebouwde veiligheidsmechanismen en gezondheidspersoneel aan boord. Misschien is het dan zelfs niet meer nodig ijzererts ermee te vervoeren omdat het aantal passagiers veel meer opbrengt.

De Sahara-trein is een tocht van waanzin. Dat krijg je nooit aan iedereen uitgelegd, en misschien gelukkig maar. Niemand trekt op avontuur om in de file te gaan staan. Anders zou de hele schoonheid van deze trein langzaam uitdoven.

In de schaduw van de Sinksenfoor hield de J100, een collectief van jeugdwerkorganisaties in Antwerpen, een vrijwilligersbarbecue in Park Spoor Oost. Jongeren van verschillende organisaties kwamen samen voor een gezellige en inspirerende avond met muziek. De J100 blikt terug op een seizoen vol politiek en verkiezingen. Reporter Omar Bouiraamane maakte dit fotoverslag.

De eerste helft van 2024 stond ook in het jeugdwerk in het teken van verkiezingen. Tijdens verschillende bijeenkomsten van de J100 gingen jongeren aan de slag met politieke thema’s die zij belangrijk vinden. In de Droomhut, ook in Park Spoor Oost, nodigden ze politici van verschillende Vlaamse partijen uit om in gesprek te gaan over hun verkiezingsprogramma.

Lees ook: In beeld: Antwerpse jongeren in dialoog met CD&V in de Droomhut

Ook deze zomer is StampMedia aanwezig op verschillende festivals. We beginnen bij We Outside waar jong Antwerpen samenkomt op het Theaterplein en zijn muzikale, creatieve en sportieve talent tentoonstelt.

Bekijk hier nog eens de reportages van de festivalzomer van 2023.

Jongeren kunnen bij StampMedia terecht om te experimenteren met tekst, fotografie, video, audio, … Stamp-medewerkers begeleiden hen op maat en zetten hen op weg via workshops en vormingen. Reporter Mizgin trok naar het Centraal Station om enkele foto’s te maken.

Light in inspired life is a beacon, guiding us through darkness, illuminating our path, and sparking creativity, hope, and a deeper connection to the world around us.

Tijdens een bijeenkomst van de J100 konden jongeren van Antwerpse jeugdwerkorganisaties vragen afvuren aan CD&V-politici, waaronder minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden. Bekijk de beeldreportage van Omar Bouiraamane.

De J100 is een collectief van jeugdwerkorganisaties in Antwerpen. Afgelopen woensdag konden jongeren via de J100 in gesprek gaan met politici van CD&V. Minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden was aanwezig, net als partijgenoten Pieter De Cock, Nahima Lanjri en Vincent Gysels, die actief zijn bij de lokale afdeling van de christendemocraten in Antwerpen.

Met de jongeren discussieerden ze over thema’s als de situatie in Gaza, veiligheid en het hoofddoekenverbod in het onderwijs. Dat deden ze in de Droomhut op Spoor Oost, een plek die in 2020 het levenslicht zag en waar jongeren kunnen samenkomen om te brainstormen en in gesprek gaan over de toekomst van hun stad.

Op 31 mei en 5 juni komen respectievelijk N-VA en Vooruit nog langs. Wil je er als jongere graag bij zijn? Stuur een DM naar het Instagramaccount van StampMedia of J100.

De Connection League van cel Diversiteit van de Politie Antwerpen is op volle gang. De tweede editie vond plaats in en rond de Sporthal van Linkeroever. Jongeren en politie voetbalden met elkaar, speelden de ‘Combo Cup’ (een speciale escape-room) en kregen weerbaarheidstraining gegeven door Team Antwerp Piranhas. StampMedia was aanwezig en reporter Abdelhakim Abouallal maakte een sfeerindruk door middel van foto’s.

Jongeren kunnen bij StampMedia terecht om te experimenteren met tekst, fotografie, video, audio, … Stamp-medewerkers begeleiden hen op maat en zetten hen op weg via workshops en vormingen. Bekijk hier enkele resultaten van Mary Enow haar werk. Ze maakte foto’s tijdens een voetbaltoernooi tussen verschillende jongeren van enkele Antwerpse kerkgemeenschappen.

Studenten voeren sinds maandagochtend actie in het College De Valk in de Tiensestraat in Leuven. De studenten bezetten het gebouw van de KU Leuven (KUL) uit protest tegen de samenwerkingen van de KUL met universiteiten in Israël, dat Gaza al maandenlang bombardeert. Ook aan de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Gent vinden er studentenprotesten plaats. Reporter Sanad Latifa was aanwezig in Leuven en maakte deze beelden.

Dit artikel gratis overnemen op je website?