Category Archives: Ongecategoriseerd

Antwerp Giants is het nieuwe basketbalseizoen in de BNXT League gestart met een moeizame 82-78-overwinning tegen Leuven Bears. De Giants kenden een moeilijke eerste helft. Pas in het derde kwartier kon de thuisploeg de leiding nemen. De Leuvenaars bleven knokken tot het einde en hopen op een stunt, maar finaal hield Antwerp Giants de punten thuis in de Lotto Arena. Reporter Fransje Robert maakte een fotoverslag van de wedstrijd.

Bij StampMedia kan je experimenteren met multimedia en zo je eerste stapjes zetten in de wereld van media(technieken). Fatima Mustafa oefende met ons Canon-fototoestel. Bekijk hier de resultaten.

De aarde beefde in Marokko op 8 september in de late avond. Eerder dit jaar waren er tijdens de nacht van 6 op 7 februari ook aardbevingen in Turkije en Syrië. Een humanitaire ramp is traumatiserend voor slachtoffers en naasten. Kan kunst mentale steun bieden bij zo’n ramp? Activeert kunst mensen tot hulpactie? Reporter Leda Broekhoven vroeg het aan enkele kunstenaars.

Mesut Arslan, een theatermaker met Turkse roots uit Antwerpen, wilde met zijn hulpactie steun bieden via theater. “Kunst is een manier om elkaars innerlijke aardbevingen te verwerken”, vertelde hij. Om met dat trauma om te gaan, kan kunst helpen. Volgens hem kunnen theater, muziek, beeldende werken of fotografie, een bron van hoop en inspiratie zijn. Ze kunnen helpen en troosten op emotioneel vlak. Kunst kan verbindend werken en geeft een gevoel van verbondenheid.

Samen creatief bezig zijn, kan voor rust en acceptatie zorgen bij eenzaamheid en andere emoties. Ook in het algemeen kan kunst helpen bij het uitdrukken van emoties die moeilijk onder woorden te brengen zijn, zoals angst, verdriet en woede. Via kunst kunnen mensen zichzelf beter begrijpen en kunnen slachtoffers trauma’s verwerken. Het kan bovendien dienen als een middel om bewustwording te creëren en mensen te informeren over belangrijke kwesties. Kunstenaars kunnen daar een belangrijke rol in spelen, ze kunnen hun werk gebruiken om belangrijke onderwerpen aan te pakken. 

Het begin van iets nieuws

Al snel na de aardbeving ging Mesut Arslan nadenken over wat hij kon doen voor de slachtoffers van de aardbeving in Turkije. Het eerste wat in hem opkwam, was geld verzamelen voor sanitaire hulp. “Ik wil een kunstenfestival organiseren met zowel Belgische als Turkse kunstenaars”, zegt hij. Maar sanitaire hulp is niet het enige wat nodig is. “Velen denken dat het werk afgerond is wanneer er geld is ingezameld voor fysieke oplossingen. Dat is natuurlijk ook belangrijk, maar soms betekent een glimlach ook heel veel.” 

Arslan werkt momenteel een hulpactie uit om de psychologische gevolgen bij een humanitaire ramp te helpen verwerken. “De komende zomer wil ik in Turkije rondtrekken met een theatergezelschap en daar in scholen optreden. Het is een manier om dit humanitair probleem op een andere wijze te benaderen. Wat hebben kinderen op lange termijn nodig? Ik wil hen geruststelling en vertrouwen bieden, hen tonen dat ze niet alleen zijn en hen een fijne afleiding geven. Ik wil laten zien dat deze gebeurtenis niet het einde is, maar het begin van iets nieuws.”

Innerlijke aardbevingen

Momenteel zijn er nog geen concrete plannen: het creatieve proces moet zijn tijd kunnen nemen en op korte termijn is er vooral fysieke en medische hulp nodig. “Maar een aardbeving is niet enkel een fysiek probleem”, zegt Arslan. “De beving zelf duurt slechts enkele minuten, daarna volgen bij ieder mens nog innerlijke aardbevingen en worstelingen.” 

Wat gebeurt er met de slachtoffers op lange termijn? “Kunst zorgt ervoor dat je gevoelens kunt loslaten. Als je een museum of theaterzaal verlaat, verandert er veel inwendig, alleen zul je dat niet meteen opmerken omdat ons onderbewustzijn veel sneller werkt dan ons bewustzijn. Je kunt bewust zeggen wat je wil, maar uit het onderbewuste kan je niet weg. Daar blijft elk mens steeds dicht bij zichzelf.” 

Theater gaat daarom voor Mesut niet om wat er gezegd wordt, maar vooral om wat er niet gezegd wordt. In de stilte van het spel kan het onderbewustzijn emoties verwerken en loslaten. “Ik hoop dat het mij gaat lukken om met Vlaamse subsidies te investeren in cultuur en kunst, om op lange termijn mensen mentaal te helpen. Want gevoel is uiteindelijk het enige wat ons allemaal verbindt als mens. Dat kun je via kunst aan iedereen duidelijk maken, ongeacht het verschil in situatie en achtergrond.”

The Last Of Us in Syria

Ook in Syrië zetten kunstenaars zich in om de slachtoffers van de aardbeving te steunen en bij te staan. Farid Mardini (21) uit de hoofdstad Damascus studeert grafisch ontwerp en maakte negen dagen na de aardbeving, op 15 februari, een kunstwerk gebaseerd op de poster van de populaire HBO Max- serie ‘The Last Of Us’, die op zijn beurt gebaseerd is op een game.

In het werk ‘The Last Of Us In Syria’ portretteert hij een man die de hand van een kind vasthoudt. Het toont het verhaal van een man die alleen overblijft om voor het kind te zorgen, nadat een catastrofe het einde van de wereld heeft ingeluid. “De Turken en Syriërs lijden nu, net zoals de personages in de reeks na de aardbeving”, zegt Mardini. Zijn doel is om de aandacht te vestigen op de echte verhalen van deze ramp, en niet op de fictieve karakters van de serie. Hij begon met wat penseelstreken in een app en voegde daar afbeeldingen en tekst aan toe. “De aardbeving heeft me emotioneel geraakt, maar gelukkig is er me fysiek niets overkomen.” 

Aan de andere kant van Syrië zit de kunstenares Sandra Mourhaf Lahlouh (27). Ze studeert Engels en grafisch ontwerp en woont in de stad Hama. Ze werd vroeg in de ochtend wakker door de trillingen van de aardbeving. Ze gilde en maakte daarmee ook haar zus wakker. Samen verlieten ze zo snel mogelijk het huis. Gelukkig is er in haar omgeving niets verwoest, maar de bevingen hebben psychische effecten gehad op veel mensen in haar omgeving. Ze leven voortdurend in angst.

De volgende dag ging Sandra Mourhaf Lahlouh al snel aan het werk en maakte ze met behulp van Photoshop een groot aantal grafische kunstwerken. Ze probeert via haar kunstwerken te uiten hoe ze zich voelt. “De wereld draagt ons niet, wij dragen de wereld. Dat is de rode draad in de eerste serie van mijn werk”, zegt ze. Hiermee wil Sandra Mourhaf Lahlouh zeggen dat zij, Syriërs, de wereld hebben gedragen. Zij hebben armoede, honger, oorlog, dorst en aardbevingen verdragen.

De tweede serie grafische ontwerpen, genaamd ‘They think we can still wait’, creëerde de kunstenares enkele dagen na de aardbeving op 11 februari. De betekenis achter die titel is een hulpkreet voor een snellere actie. Door de aardbeving zijn veel kinderen hun ouders kwijtgeraakt. “De sanitaire hulp was niet toereikend en kwam veel te traag op gang. Hoe lang kunnen jullie wachten om de kinderen die onder het puin liggen te helpen? Duizenden ouders zijn hun kinderen verloren gewoon omdat de mensen moesten nadenken over de uitwerking van hulpacties.”

De kinderen in haar werk zijn niet echt, omdat ze de privacy van de slachtoffers wil respecteren. Daarom creëerde ze via artificiële intelligentie fictieve afbeeldingen van kinderen.

Dat kunst activeert tot hulpactie is niet overduidelijk, maar dat de beelden iets in mensen raakt, is zeker. Mardini en Lahlouh willen hun kunst gebruiken als middel voor bewustwording over de gevolgen van de aardbeving en Arslan zet zijn kunst om in een psychologische humanitaire actie.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Get (un)comfortable. Zo heet het project van Tumult waarbij ze jongeren in gesprek laten gaan, met elkaar. Zo leren ze zichzelf en hun leeftijdsgenoten beter kennen. Sanad Latifa, een jonge Stampmedia-fotograaf, maakte op vraag van de organisatie deze fotoreportage.

Antwerp Giants trapt binnenkort het nieuwe basketbalseizoen af tegen Leuven Bears. Voor het zover is, hield Giants zijn jaarlijkse fandag op de Basketcampus in Merksem. Reporter Fransje Robert maakte er deze fotoreportage over.

Sidi El Omari is algemeen coördinator Vlaanderen van de hulporganisatie Karama Solidarity. Karama heeft parmenent medewerkers in Marokko en was dus snel ter plaatse om de eerste noodhulp te bieden na de aardbeving in de buurt van Marrakech. “We hebben tweehonderd tenten klaarliggen om tentenkampen op te bouwen.”

Bekijk onderaan enkele foto’s van Karama Solidarity van de ravage in het Marokkaanse stadje Amizmiz.

“Het is momenteel heel chaotisch in de regio”, zegt Sidi El Omari, algemeen coördinator Vlaanderen van Karama Solidarity. “Veel mensen willen initiatief nemen, maar het is moeilijk om hulpgoederen tot bij de mensen in nood te krijgen.”

“Er is de douane. Die laten amper hulpgoederen door, want het neemt te veel tijd in beslag om alles grondig te controleren op smokkelwaar”, weet El Omari. “Bovendien zijn door de aardbeving veel wegen in Marokko versperd. De dorpjes zijn daardoor heel moeilijk bereikbaar, en het zijn vooral die dorpen die dringend hulp nodig hebben.”

Karama Solidarity is als humanitaire organisatie permanent actief in verschillende landen, waaronder Marokko. Daardoor kon het snel aanwezig zijn in het getroffen gebied. Sidi El Omari: “We wachten nu op groen licht van de overheid om tentenkampen te mogen plaatsen. Momenteel hebben we tweehonderd tenten klaarliggen waar zo’n vier à vijf man per tent in kan overnachten. De tenten hebben matrassen, dekens, keukenkits, … Alles om te overleven. Eens we groen licht hebben gekregen, reis ik mee af naar Marokko om de tentenkampen op te zetten.”

“Geld geraakt waar vrachtwagens niet geraken” – Sidi El Omari (Algemeen coördinator Karama Solidarity)

Sidi El Omari roept tot slot op om geld te doneren en geen spullen. “Wij van Karama Solidarity roepen op om geld te doneren, omdat dat het snelst ter plaatse geraakt”, zegt El Omari. “Als je spullen opstuurt naar Marokko, is de kans groot dat ze niet op de juiste plaats terechtkomen. Geld geraakt waar vrachtwagens niet geraken.”

“Bovendien kan je met geld ter plaatse nog dingen aankopen, want niet heel Marokkko is getroffen door de aardbeving. Er zijn nog veel steden waar wel gewoon kleren zijn en drinkbaar water. Wij roepen dus op om vooral geld te doneren.”

Zo’n honderdtal mensen kwam maandagmiddag samen op de Grote Markt in Antwerpen tijdens een herdenkingsmoment voor de slachtoffers van de aardbeving in Marokko. Daarbij werden intussen al meer dan 2.500 doden en minstens evenveel gewonden geteld. Reporter Viktoria Marinova was er ook bij.

Het Antwerp Symphony Orchestra speelde afgelopen zondag een openluchtconcert op het Sint-Jansplein in Antwerpen. Daarmee sloot het traditioneel de zomer af. Het tweedaagse evenement voor jong en oud lokt jaarlijks meer dan 10.000 muziekliefhebbers. Bezoekers konden genieten van zomerse klanken en van prachtige filmmuziek. Ook het Re-Mix Orchestra, het jongerenorkest van het Antwerp Symphony Orchestra tekende present met een een mix van barok, folk en pop muziek. 

Het waren mooie weken tijdens het stadsfestival Muziek in de Wijk op het De Coninckplein in Antwerpen. Onze reporters Tamer Bodakji, Yasin Zizaoui en Fransje Robert geven een inkijk van wie de bezoekers op het plein waren. Bekijk de reeks portretten van deze StampMedia-buren.

Van donderdag 24 tot zondag 27 augustus vond in Mechelen het gratis stadsfestival Maanrock plaats. Volgens de organisatie kwamen daar in totaal ongeveer 100.000 bezoekers op af. Ook onze reporters waren aanwezig. Sanad Latifa en Rune Timmermans maakten onderstaande beelden.