Category Archives: Ongecategoriseerd

Op 25 februari vond de derde en laatste sessie plaats van ‘Stad van alle leeftijden’ in bibliotheek De Krook in Gent. Een avond waar stadsprojecten werden tentoongesteld ter inspiratie.  Reporter Ahmad Hardan was ter plaatse om het in beeld te brengen. 

Tientallen jongeren kwamen op 14 februari samen in Bibliotheek Permeke om hun ideeën te pitchen voor ‘open boek’, een open call voor jongeren die activiteiten willen organiseren in de jongerenbib Kubus. Op deze jaarlijkse pitchdag stelt de jongerenboard zijn ideeën voor om een programma voor de bibliotheek te maken. Er werden heel wat goede ideeën op tafel gegooid, van samen tuinieren in jongerenbib Kubus, tot een speciaal ingerichte Dungeons & Dragons-kamer in de kelder van de bib.

Jongeren kunnen bij StampMedia terecht om te experimenteren met tekst, fotografie, video, audio … Stamp-medewerkers begeleiden hen op maat en zetten hen op weg via workshops en vormingen. Semere Zekariyas transformeerde onze videostudio met ons materiaal en licht tot een perfecte ruimte voor volwaardige portretten.

Uit ingrijpende gebeurtenissen kunnen trauma’s voortkomen. Maar wat is het verschil tussen een trauma en het worstelen met een moeilijke ervaring? Psychologe Iman Katende legt uit wat werkelijk bepaalt wanneer een ervaring traumatisch wordt en hoe je ermee kunt omgaan. “Wat het meest telt, is hoe de gebeurtenis je dagelijks functioneren beïnvloedt en of je in staat bent je gevoel van verbinding met jezelf en anderen te behouden.”

Wat is een trauma en wordt elke ingrijpende gebeurtenis een trauma?

Iman Katende: “Nee, er is een cruciaal onderscheid. Een ingrijpende gebeurtenis op zich wordt niet automatisch een trauma. Iets is traumatisch als ons functioneren na zo’n gebeurtenis op een bepaalde manier wordt beïnvloed. We spreken van een trauma wanneer er een blijvende impact is op emoties, lichaam en gedrag, en wanneer het sociaal functioneren en/of de fysieke toestand wordt belemmerd.”

“Twee mensen kunnen exact dezelfde gebeurtenis meemaken en er totaal verschillend op reageren. De ene persoon kan het ervaren alsof zijn of haar leven volledig is veranderd sinds die gebeurtenis, terwijl de andere er juist motivatie uit haalt.”

“Sommige mensen reageren zeer veerkrachtig, terwijl bij anderen de gebeurtenis hun draagkracht overstijgt. Soms realiseren mensen zich niet dat ze een trauma hebben meegemaakt. Toch merkt de omgeving dat ze niet meer hetzelfde functioneren, of merken ze op dat de persoon anders functioneert na zo’n gebeurtenis.”

“Wanneer we over trauma spreken, hebben we het ook over een overlevingsmodus die wordt geactiveerd. Die bestaat uit vier mogelijke reacties: vechten, vluchten, bevriezen en volgen. Bij extreme stress kom je terecht in één van deze vier.”

Kan een ingrijpende gebeurtenis ook positieve effecten hebben?

“Hoewel we ingrijpende gebeurtenissen vaak associëren met negatieve uitkomsten, kunnen ze voor sommige mensen ook een bron van groei en motivatie zijn. Dit minimaliseert de ernst van de ervaring niet, maar laat zien dat onze reactie op zulke gebeurtenissen zich op een spectrum bevindt. Ook hier verschilt het van persoon tot persoon. Wat het meest telt, is hoe de gebeurtenis je dagelijks functioneren beïnvloedt en of je in staat bent je gevoel van verbinding met jezelf en anderen te behouden.”

Bestaat er volgens jou de misvatting dat mensen die iets traumatisch meemaken altijd een trauma hebben?

“Ja, en dat komt ook omdat het per cultuur sterk kan verschillen en een trauma iets zeer individueel is. Daarom is het moeilijk om geen misvattingen te hebben: wanneer spreken we van een trauma en wanneer is het ‘gewoon’ onderdeel van het leven of een moeilijke situatie die veel mensen ervaren?”

“Zelfs één enkele traumatische gebeurtenis kan grote impact hebben”

Binnen de psychologie maken we onderscheid tussen enkelvoudig trauma en complex trauma. Een enkelvoudig trauma kan bijvoorbeeld voorkomen bij het verliezen van een ouder, gevolgen van een medische ingreep of het gevolg van seksueel geweld.

Complex trauma daarentegen kan voorkomen bij mensen die jarenlang zijn verwaarloosd of mishandeld. Dit soort trauma’s hebben vaak een diepere psychische impact. Ook mensen die jarenlang oorlog meemaken, hebben te maken met complex trauma, omdat er sprake is van langdurige onveiligheid.

Maar zelfs één enkele traumatische gebeurtenis kan grote impact hebben, bijvoorbeeld wanneer het iemands gevoel van verbinding met zichzelf aantast, of wanneer iemands stressrespons zo sterk wordt geactiveerd dat het moeilijk wordt vertrouwen op te bouwen. Soms is het simpelweg een gevoel van machteloosheid en ook dat kan trauma veroorzaken.”

Versterken sociale media misvattingen rond ‘zelfdiagnose’?

“Dat is moeilijk, want trauma hangt niet zozeer af van de gebeurtenis zelf, maar van hoe iemand die ervaart. Zelfs iets dat op het eerste zicht niet ernstig lijkt, kan voor iemand als een trauma aanvoelen. Het kan betekenen dat het functioneren wordt belemmerd of dat het invloed heeft op hoe iemand zijn of haar leven leidt. Het kan ook invloed hebben op iemands mentale gezondheid. Woorden als trauma en depressie komen tegenwoordig vaker voor in ons taalgebruik.”

“Het is belangrijk dat er over trauma wordt gesproken, maar met zorg”

“Het is genormaliseerd om te zeggen: ‘Ik voel me depressief’ of ‘Dit is een trauma’, terwijl voor veel mensen niet duidelijk is wat trauma precies betekent. Er is pas sprake van trauma wanneer het ons functioneren belemmert. Voor veel mensen is nog niet helder wat trauma precies inhoudt, waardoor het woord sneller wordt gebruikt bij het bespreken van ervaringen en mentale gezondheid.”

Hoe uit trauma zich?

“Dat verschilt natuurlijk per persoon en hangt ook af van het type trauma. Enkelvoudige trauma’s hebben vaak een andere impact dan complexe trauma’s. Het gaat ook om de manier waarop iemand ermee omgaat en of die persoon de ervaring kan omzetten in een vorm van kracht. Maar het blijft zeer individueel en hangt af van het type trauma en de impact ervan. Dat bepaalt hoe het trauma zich manifesteert en op welk gebied het trauma het dagelijks functioneren belemmert, want het hoeft niet alle levensdomeinen te beïnvloeden.”

“Een netwerk is ook hier erg belangrijk. We zien dat mensen die alles alleen moeten verwerken meer kans hebben om een trauma te ontwikkelen dan mensen die hun ervaringen kunnen delen en erover kunnen praten. Trauma kan zich ook uiten in schaamte over wat iemand is overkomen. Je hebt het trauma zelf, dat al veel stress veroorzaakt, maar ook de manier van denken kan extra stress opleveren.”

“Normaliseer emoties, want schaamte beïnvloedt hoe we een trauma ervaren”

Therapie of een sterk steunend netwerk kan veel betekenen tijdens dit proces. Therapie of familie kan iemand met een trauma het beste ondersteunen door erover te praten. Oordeel niet, maar accepteer iemand zoals die is. Geloof in elkaars veerkracht en zie elkaar als sterke individuen. Normaliseer emoties, want schaamte beïnvloedt hoe we een trauma ervaren.

Er zijn veel verschillende vormen van therapie. Het gaat erom te vinden wat bij jou past. Een voorbeeld is EMDR, een psychotherapeutische methode die mensen helpt ingrijpende en traumatische herinneringen te verwerken en emotionele spanningen te verminderen.”

Merkt u dat er nog taboes bestaan rond trauma?

“Ik ben eigenlijk verrast hoe vaak mensen bevestiging van een psycholoog nodig hebben om zeker te weten dat hun emoties ‘oké’ zijn. Dit is iets waar onze samenwerking nog aan kan werken. We moeten ook letten op hoe we over dit thema praten, over trauma praten moet in een veilige ruimte gebeuren. Tegelijk moeten we eerlijk zijn: niet alles is per se een trauma. Dat moeten we kunnen erkennen. Toch is het belangrijk om elkaar daarin te ondersteunen.”

“Niet alles is per se een trauma. Dat moeten we kunnen erkennen”

“Ik denk dat thema’s zoals trauma met zorg moeten worden behandeld, maar ik vind het ook goed dat erover wordt gesproken. De media moeten voorzichtig zijn in de manier waarop ze bepaalde onderwerpen bespreken. Het is belangrijk dat trauma bespreekbaar is, maar wel in een veilige context.”

“Sociale media zijn vaak meer gericht op entertainment, wat ik soms jammer vind wanneer het over thema’s zoals mentale gezondheid of trauma gaat. Woorden als ’trauma’ worden daar sneller gebruikt, terwijl het juist belangrijk is om zulke gesprekken in een veilige omgeving te voeren.”

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Mensen met het syndroom van Gilles de la Tourette hebben altijd vocale én motorische tics, ze schelden niet alleen maar. Dat leren de makers van (On)zichtbaar in hun nieuwe aflevering dankzij hun gast Lotte Verhelle. Lotte studeert klinische neuropsychologie en leeft al sinds jongs af aan met het syndroom van Gilles de la Tourette. Ze zet zich in om het leven met deze complexe neurologische aandoening zichtbaar te maken. “Er gaat meer mee gepaard dan hetgeen dat je ziet.”

Hoe leef je in een lichaam dat voortdurend ongevraagd dingen doet die anderen niet altijd begrijpen? Het gaat niet enkel om onverwacht gedrag en daardoor terechtkomen in komische situaties, zoals je wel eens ziet. Leven met tics zorgt er ook voor dat jouw toekomstbeelden soms moeilijker bereikbaar zijn, of dat je zelfs je recorder op stand-by houdt voor het geval je in een situatie vol onbegrip terechtkomt. Tourette is een bijzondere aandoening: hoezo kunnen je hersenen ervoor zorgen dat je dingen doet of zegt die je eigenlijk niet wilt? En zou Lotte haar tourette wegtoveren als dat zou kunnen? Die vragen beantwoordt Lotte Verhelle in de veertiende aflevering van (On)zichtbaar.

Gisteren kwam de lente voor het eerst dit jaar naar ons land. Met 19,8 graden in het weercentrum van Ukkel was dit officieel de warmste 25 februari sinds de start van de metingen. Een stralend zonnetje en geen wind. Dat betekent maar één ding: terrasjesweer.

Tien dagen geleden lag de stad nog bedekt onder een wit sneeuwtapijt, vandaag is daar niets meer van te merken. Antwerpen ontwaakt uit haar winterslaap, op de Meir is het over de koppen lopen en de terrasjes zitten bomvol. Het kriebelde duidelijk bij de cafégangers. “Het heeft lang genoeg geduurd”, zegt Victor (22), die van de zon genoot op een terras op het Mechelseplein. “Het eerste terrasje van het jaar voelt altijd speciaal. Het is zoals de start van het nieuwe wielrenseizoen, een passie die je elk jaar even moet missen maar met open armen ontvangt wanneer hij terug is.”

De pintjes schuiven vlot over de toog en het personeel is druk in de weer om iedereen van drank te voorzien. En dat personeel is nog lang niet klaar met hun shift als het aan Victor ligt: “We hadden afgesproken om vanavond op café te gaan, maar toen we het zonnetje zagen, besloten we om nu al af te spreken. We zullen hier dus nog wel even blijven zitten.”

“Het zijn dagen als deze waarvoor je een café uitbaat” – David (uitbater café Den Boer van Tienen)

Ook de horecazaken zien de klanten graag komen. Hun omzet vliegt de lucht in op een dag als deze. In café de Zeppos is het personeel te druk bezig om ons te woord te kunnen staan. Er is geen enkele stoel meer vrij op het terras van het café. In Den Boer van Tienen is er ook nauwelijks een plek te bemachtigen.

Uitbater David is druk in de weer. “Oei, ik heb eigenlijk geen tijd voor een interview, ik krijg hier net een bestelling van 30 boerekes”, zegt hij van achter de toog. Terwijl hij de ene pint na de andere perfect aftapt, gaat hij verder. “Zalig toch? Het zijn dagen als deze waarvoor je een café uitbaat. Iedereen gelukkig samen zien op een vol terras maakt mij blij.”

Het kwik daalt de komende dagen weer een heel stuk, 25 februari zal de geschiedenis in gaan als de eerste terrasjes dag van 2026.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Jeffrey Epstein is de laatste weken niet meer weg te denken uit de media. Het laatste deel van de Epstein files is vrijgegeven, en dat werd kritisch opgevolgd door de hele wereld. Er wordt dagelijks bericht over de gruwelijke taferelen die zich afspeelden op Epstein Island. Heel wat bekendheden en machtige personen worden momenteel aan de schandpaal genageld. Maar wie was Jeffrey Epstein zelf? Hoe vergaarde hij zijn fortuin? En hoe slaagde hij erin zo lang ongestraft te blijven?

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Voor sommigen markeert het de dag waarop ze hadden kunnen sterven. Voor anderen is het een viering van het terugwinnen van hun leven. Hoe dan ook, ‘Alive Day’ is een datum die iemand leven voorgoed heeft veranderd.

‘Alive Day’ markeert het moment waarop iemand aan de dood ontsnapte. Het is de verjaardag van het overleven van een levensbedreigende gebeurtenis: een zware verwonding, een ernstige ziekte of een bijnadoodservaring die iemands leven ingrijpend heeft veranderd.

Waar een verjaardag het begin van het leven viert, erkent een ‘Alive Day’ een soort tweede begin. Het eert het feit dat iemand, tegen alle verwachtingen in, er nog steeds is. Zoals Megan McNamara, een overlevende van een auto-ongeluk, het beschrijft: “Het markeert de dag waarop alles had kunnen eindigen, maar dat niet gebeurde. Het is de dag waarop ik een tweede kans op leven kreeg.”

Voor sommigen is de dag gevuld met dankbaarheid en reflectie. Voor anderen is het ingewikkelder en pijnlijker, en roept het gevoelens van trauma en verlies op.

Militaire oorsprong

De term wordt vooral geassocieerd met militaire veteranen die ernstige verwondingen hebben opgelopen in Vietnamoorlog, de Irakoorlog en de oorlog in Afghanistan. In de loop van de tijd is de betekenis van ‘Alive Day’ verder gegaan dan de militaire oorsprong. Mensen begonnen de term te gebruiken voor de herdenking van hun eigen bijna-doodervaringen: een auto-ongeluk, een hartaanval of een andere levensveranderende gebeurtenis. Het is nu dus zowel een viering van overleven als een moment van beinning en herdenking. Op sociale media wordt de hashtag ‘#AliveDay’ gebruikt door overlevenden wanneer ze hun verhalen over veerkracht te delen.

Voor Erin Hickey, die een dubbele amputatie onderging, heeft haar een persoonlijke betekenis. “Het is meer dan een verjaardag”, legt ze uit. “Het is een herinnering aan het moment waarop mijn leven veranderde en het moment waarop ik ervoor koos om bewust verder te leven.” Dat gevoel van doelgerichtheid gaat vaak gepaard met beloften die in overlevingsmomenten worden gemaakt. Voor Erin was dat een belofte “om de beste moeder te worden die ik kon zijn en eindelijk de stranden te zien waar ik altijd van had gedroomd.”

“’Alive Day’ is de dag waarop mijn leven veranderde en ik ervoor koos om bewust verder te leven” – Erin Hickley

Er is geen ‘juiste’ manier om ‘Alive Day’ te vieren. Sommigen zien het als een privédag van reflectie, terwijl anderen hun tweede kans op leven vieren met familie en vrienden. Er zijn zelfs mensen die ervoor kiezen om de dag helemaal niet te erkennen, vooral als ze het nog moeilijk hebben met de emotionele impact van hun ervaring.

Het leven terugwinnen

‘Alive Day’ gaat niet alleen om herstellen, maar ook om jezelf opnieuw uitvinden na een confrontatie met de dood. “Het gaat niet alleen om overleven,” zegt Megan. “Het gaat erom te beseffen hoe kwetsbaar en mooi het leven werkelijk is, en te leren de kleine dingen te waarderen die ik vroeger vanzelfsprekend vond.” De dag herinnert ons eraan dat leven niet hetzelfde is als alleen maar overleven. Het brengt afsluiting maar kan ook oude wonden openen. In essentie is het een manier om controle terug te nemen over je leven. Erin beschrijft haar ‘Alive Day’ als “een tweede kans, omhuld met dankbaarheid.”

Voor haar betekent dit het leven ten volle leven: “Een leven gevuld met het gelach van mijn zoon, het geluid van golven op plekken waar ik ooit alleen van droomde, en het besef dat er nog zoveel horizonten zijn om te verkennen.”

Dit artikel gratis overnemen op je website?

De Nederlandse band WIES stond op donderdag 26 maart in de foyer van De Roma met een uitverkochte show. Daarvoor wilden ze presteren, wat dan ook goed lukte door hun aanstekelijke energie en toegankelijke poprock. Naar aanvang van hun recente album ‘AH!’ bracht de band een mengelmoes van nieuwe nummers en oude hitjes. Voor de avond in Antwerpen bevatte de show een pianoversie van het nummer ‘Roekeloos’, dat ze met Pommelien Thijs maakten. Als voorprogramma bracht Lena Hessels een enthousiaste set van dansbare popmuziek en trapte zo de avond op gang.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Leven we in een post-feministisch tijdperk waarin de strijd al gestreden is? Veel mensen denken van wel omdat vrouwenrechten nu eenmaal op papier staan. Reporter Hanne Moorkens is het daar absoluut niet mee eens. Zij deelt wat het voor haar betekent om in 2026 feminist te zijn. Hoe zit het met de manosphere, voorbehoedsmiddelen, de media en het dagelijkse leven? Je hoort het in deze audiocolumn.