Category Archives: Ongecategoriseerd

Een filmpje waarbij Barack Obama als aap afgebeeld wordt op het sociale media account van Trump. Een oververhitte discussie op X, het voormalige Twitter, tussen de Amerikaanse ambassadeur Bill White en onze Belgische politici. Het zijn voorbeelden van driftige internetdiscussies tussen politici, die grandioos uit de hand lopen en nauwelijks nog serieus genomen worden.

Op welke manier verschillen internetdiscussies nog van content creatie? Politici lijken niet langer te streven naar het beste beleid, maar naar de meeste likes. Doordachte standpunten worden minder belangrijk dan likes, shares en virale fragmenten. Denk maar aan de brandmanager van Conner Rousseau. Politiek wordt zo een strijd om de meeste volgers in plaats van een zoektocht naar de beste oplossingen.

Is dit dan waar het politieke ambt vandaag de dag om draait? Besturen politici nog een land of zijn ze gewoon content aan het maken voor het algoritme? Terwijl de echte problemen van de burger onbeantwoord blijven, vechten de politici hun geschillen uit op het internet. Leven we dan echt in een wereld waar een post op sociale media meer doorweegt dan een debat in het parlement? Laten we de discussies houden waar ze voor bestemd zijn: in het parlement.

Othniel Mbemba (29), artiestennaam Othi Berry, is een Antwerpse auteur van Congolese afkomst. In zijn nieuwste boek Mambweni schetst hij hoe drastisch het leven van een migrant kan veranderen wanneer die de moeilijke beslissing neemt om zijn thuisland te verlaten op zoek naar een betere toekomst.

Hoe autobiografisch is het boek Mambweni?

“Het boek is niet autobiografisch. Met het verhaal geef ik wel een stem aan migranten. Het hoofdpersonage en het verhaal is volledig fictief, maar de ervaringen zijn wel echt. Mensen kunnen zich er dus wel in herkennen of iemand kennen die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt.”

Wat betekent het combineren van verschillende schrijfvormen in één boek voor jou?

“Drie delen vormen de structuur van de roman: het begin van het verhaal van het hoofdpersonage, zijn reis op de boot en uiteindelijk de brieven die hij schrijft aan zijn familie en vrienden. In dat laatste deel komt ook mijn poëtische kant naar boven. Ik schrijf veel poëzie, maar ik wilde niet puur een poëziebundel maken. Met die brieven kon ik toch die emotionele en reflectieve kant in het verhaal verwerken.”

Hoelang heb je aan dit boek gewerkt?

“Het schrijfproces heeft mij ongeveer vier jaar gekost. Ik moest goed nadenken over hoe ik het verhaal wilde vertellen en wat ik mensen uiteindelijk wilde meegeven. Daarnaast heb ik mij ook goed ingelezen over migratie.”

Je publiceert jouw boeken zelf. Waarom koos je daarvoor?

“Toen ik begon met schrijven, wilde ik vooral vrijheid. Als beginnende artiest weet je nog niet altijd wat je precies wil doen. Via Amazon kan je alles zelf publiceren. Dat heeft voor- en nadelen. Het voordeel is dat je volledige creatieve vrijheid hebt. Het nadeel is dat je ook alles alleen moet doen: de eindredactie, lezingen voorstellen, enzovoort.”

Hoe dichtbij liggen de thema’s van het boek bij jou persoonlijk?

“Ze liggen vrij dichtbij, ook al is het niet mijn verhaal. Ik kom zelf uit Congo, maar was nog heel jong toen ik naar hier kwam. Ik ken wel veel verhalen van mensen die hun land hebben verlaten om naar Europa te komen.”

“Met dit boek wou ik vooral een eerbetoon brengen aan mensen die zo’n reis maken. Ik heb hun moed altijd bewonderd”

Othniel Mbemba

“Ik heb altijd veel respect gehad voor mensen die zo’n beslissing op latere leeftijd nemen. Ze laten een leven achter: familie, vrienden en soms zelfs hun kinderen. Dat is geen kleine stap.”

Waarom voelde je dat je dit verhaal moest vertellen?

“Met dit boek wou ik vooral een eerbetoon brengen aan mensen die zo’n reis maken. Ik heb hun moed altijd bewonderd. We denken soms dat migreren gewoon van het ene land naar het andere gaan is. Dat is niet waar. Mensen laten een volledig leven achter. Dat wilde ik zichtbaar maken.”

In het boek wordt Europa soms als een droom of illusie gezien. Waarom?

“In veel landen wordt Europa gezien als een plek waar het automatisch beter zal gaan. Mensen denken vaak: als ik daar geraak, komt alles goed. Dat is natuurlijk niet altijd zo. Het is een soort idee dat we hebben, dat het gras groener is aan de andere kant.”

Familie speelt een grote rol in het verhaal. Waarom vond je dat zo belangrijk?

“Veel mensen maken zo’n beslissing niet voor zichzelf, maar voor hun familie. Ze willen een beter leven voor hun kinderen of hun partner. Het is wel een paradox als ze hen moeten achterlaten om dat te bereiken. Het hoofdpersonage laat zijn familie fysiek achter, maar hij draagt hen wel altijd mee in zijn gedachten. Zij zijn de reden waarom hij blijft doorgaan.”

“Iedereen heeft in het leven een moment waarop hij of zij een grote sprong waagt om een doel te bereiken”

Othniel Mbemba

Vind je dat verhalen over Afrikaanse migratie te weinig worden verteld?

“Ja, vaak wel. Er wordt nogal snel afgevraagd waarom mensen hier komen en minder vaak wat hun verhaal is. Verhalen achter migratie gaan vaak over het vluchten omdat hun leven in gevaar is of omdat ze geen toekomst zien in hun land. Ik wilde met dit boek tonen dat er altijd een verhaal achter zit.”

Wat symboliseert het reizen met een boot in het verhaal?

“De boot kan je zien als een metafoor voor dromen. Sommige mensen zijn bereid om alles te riskeren om hun droom te bereiken. Voor het hoofdpersonage betekent dat letterlijk een boot nemen en zijn land verlaten. Iedereen heeft in het leven een moment waarop hij of zij een grote sprong waagt om een doel te bereiken.”

Wat hoopt u dat lezers meenemen uit het boek?

“Ik hoop dat mensen meer proberen te begrijpen waarom anderen migreren. In plaats van meteen te oordelen, kunnen we misschien eerst luisteren naar elkaars verhaal.”

Op welke manier heeft het schrijven van dit boek je ook iets geleerd over jezelf?

“Tijdens het schrijven stel je jezelf ook vragen over identiteit. Wie ben ik? Wat wil ik doen met mijn leven? Het hoofdpersonage zoekt ook naar zijn plek in de wereld. Dat herken ik. Ik denk dat veel mensen die zoektocht hebben.”

In ‘Van boven’ gaan jongeren met elkaar in gesprek over thema’s die hen bezighouden. Letterlijk van boven volgen we open en spontane gesprekken: persoonlijk, eerlijk, soms grappig en soms confronterend. Even liggen, naar de lucht kijken, en gewoon vertellen en luisteren. Soms ontstaan de beste gesprekken wanneer je elkaar niet aan hoeft te kijken. 

Deze keer gaan jongeren in gesprek over over gezondheid, uiterlijk en de invloed van sociale media. Ze onderzoeken hoe online beelden, adviezen en influencers hun ideeën over gezondheid, lichaam en zelfbeeld mee vormgeven.

Wat als je vroeger online niet de representatie vond waar je naar op zoek was? Dan word je toch gewoon zelf het rolmodel waar je jongere ik nood aan had? Iana Roelen verloor tien jaar geleden als kind haar papa, die ook haar beste vriend was. Het was een onzekere periode vol vraagtekens.

Nu zijn we tien jaar later, en deelt Iana op Tiktok en Instagram wat rouwen voor haar inhoudt, omdat daar bij jongeren nog niet genoeg over wordt gepraat. Rouwen is niet alleen een donkere periode in jouw leven waarin je iemand probeert los te laten, zoals in de films soms wordt getoond.

Rouwen is iets heel persoonlijks en voor iedereen anders. Want wat als je iemand niet wil loslaten? Is het niet ook oké om iemand wel nog bij jou te houden, ook na een overlijden? Kan je niet gewoon mensen in die situatie anders vasthouden?

Iana laat in deze aflevering op eenmooie manier zien dat rouwen altijd een plaatsje kan krijgen in iemands leven, en dat dat helemaal niks slechts hoeft te zijn. Ze leert ons hoe rouwen ook heel mooi kan zijn.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Jongeren van Jeugdhuis Josto, Formaat en StampMedia deelden donderdagavond soep uit aan daklozen en mensen met een verslavingsproblematiek op het De Coninckplein in Antwerpen. Op het eerste gezicht lijkt het een klein gebaar, schrijft Jarne Buysse, EU-jongerenvertegenwoordiger van de Vlaamse jeugdraad: een paar jongeren, een grote pot soep en vrijwilligers die eten uitdelen aan al wie het nodig heeft. Tegelijk vertelt zo’n actie ook iets over de stad.

Wie regelmatig door Antwerpen-Noord wandelt, ziet hoe zichtbaar de problematiek rond het De Coninckplein geworden is. Dakloosheid, verslaving en armoede zijn er jammer genoeg geen abstracte beleidsdossiers meer, maar de dagelijkse realiteit op straat.

Volgens de meest recente dak- en thuislozentelling leven in Antwerpen 3.454 mensen zonder stabiele woonplek, onder wie 910 kinderen. Het gevolg wordt zichtbaar op plekken zoals, maar zeker niet uitsluitend, het De Coninckplein.

Buurtbewoners botsen op moeilijke situaties. Mensen met verslavingsproblemen blijven zonder voldoende begeleiding achter. En steeds vaker zijn het vrijwilligers, buurtinitiatieven en jeugdorganisaties die proberen een stukje van de nood op te vangen.

Vicieuze cirkel

Veel van die organisaties zijn er net om jongeren een veilige plek te geven. Hun dagelijkse werking bestaat uit jongeren opvangen, vertrouwen opbouwen en hen weg te houden van situaties die hen richting overlast of criminaliteit kunnen duwen. Maar precies die werking komt vandaag onder druk te staan.

Wanneer een plein structureel onveilig aanvoelt door open druggebruik, geweld of intimidatie, wordt het voor jeugdwerkers en vrijwilligers steeds moeilijker om er met jongeren te blijven werken. Jongeren haken af, activiteiten worden vermeden en de publieke ruimte wordt stukje bij beetje opgegeven.

Dat is niet alleen een sociaal probleem, maar ook een veiligheidsprobleem. Want wanneer jongeren geen veilige plekken en begeleiding meer hebben in hun eigen buurt, groeit net de kans dat ze wél in problematische circuits terechtkomen. Preventie begint in de publieke ruimte, bij organisaties die jongeren bereiken nog vóór problemen escaleren. Deze actie is bewonderenswaardig. Maar het roept tegelijk een ongemakkelijke vraag op.

“Steden worden beoordeeld op economische groei, nieuwe (prestige)projecten of grote investeringen. Minstens even belangrijk is hoe een stad omgaat met haar meest kwetsbare inwoners”

Wanneer jongeren en hun jeugdorganisaties met hun beperkte middelen en verminderde subsidies soep beginnen uitdelen aan mensen op straat, zegt dat ook iets over wat er structureel ontbreekt.

Een kom soep kan een moment van warmte bieden, maar ze lost dakloosheid of verslavingsproblematiek natuurlijk niet op. Mensen in zulke situaties hebben nood aan meer: opvang, begeleiding, zorg en perspectief.

Solidariteit met beperkte middelen

Steden worden vaak beoordeeld op economische groei, nieuwe (prestige)projecten of grote investeringen. Maar minstens even belangrijk is hoe een stad omgaat met haar meest kwetsbare inwoners.

De jongeren die donderdag soep uitdelen op het De Coninckplein tonen hoe sterk de solidariteit in Antwerpen kan zijn. Ze doen dat vrijwillig, in hun vrije tijd en met beperkte middelen. De vraag is alleen of solidariteit uitsluitend van onderuit moet komen.

Een stad die wil dat haar pleinen leefbaar blijven, kan zich niet beperken tot het beheren van overlast. Ze moet ook investeren in oplossingen voor de problemen die erachter schuilgaan.

De vraag die boven en rond het De Coninckplein blijft hangen, is groter: wie zorgt er structureel voor de mensen met een verslavingsproblematiek en de dak- en thuislozen die daar elke dag leven?

Dit opiniestuk werd geschreven naar aanleiding van ons project ‘Iftar @ De Coninckplein’, in samenwerking met Formaat en Jeugdhuis Josto. Antwerpen). Lees hier meer over dit project.

De stad is een mix van kleuren. Reporter Abdallah trok de straten van Borgerhout in met als opdracht ‘de kleuren van de stad’ vast te leggen. Bekijk hieronder het resultaat.

In ‘Van boven’ gaan jongeren met elkaar in gesprek over thema’s die hen bezighouden. Letterlijk van boven volgen we open en spontane gesprekken: persoonlijk, eerlijk, soms grappig en soms confronterend. Even liggen, naar de lucht kijken, en gewoon vertellen en luisteren. Soms ontstaan de beste gesprekken wanneer je elkaar niet aan hoeft te kijken. Deze keer gaan jongeren in gesprek over over religie en zingeving.