Category Archives: Ongecategoriseerd

De 49ste editie van de 24 urenloop eindigde woensdagvanavond om 20 uur met een overwinning van studentenclub Apolloon, de kring van onder meer de LO-studenten en kinesisten. Tijdens de 24 urenloop lopen studenten uit verschillende faculteiten in 24 uur zoveel mogelijk rondjes waarbij ze elkaar aflossen. Het grootste sportieve studentenevenement in Leuven ging dit jaar weer fysiek door op de looppiste van het Sportkot, het Universitair Sportcentrum in Heverlee.

Anders dan andere jaren, geldde er dit jaar een maximumcapaciteit van 4.450 personen. “De uitdaging is dat we constant moeten tellen hoeveel personen per uur binnen en buiten het terrein mogen’, aldus Christophe Daniëls van de organisatiekoepel LOKO. Om die telling makkelijker te organiseren, was er dit jaar een hoofdinkom voor de lopers en een aparte voor de crew.

Apolloon VS VTK

Dit jaar won Apolloon met amper twee rondjes verschil. Met een afstand van 13.000 km behaalde Apolloon vorig jaar ook al de eerste plaats op de virtuele battle of the Strava’s, gevolgd door de burgerlijk ingenieurs van VTK. Zo behalen de studenten van de faculteit Bewegings- en Revalidatiewetenschappen al voor het vierde jaar op rij de eerste plaats, met telkens de Vlaams Technische Kring op de hielen.

“We moesten zelfs lopers weigeren omdat we met zoveel zijn”

Er waren alvast genoeg deelnemers om voor VTK te lopen. “We moesten zelfs lopers weigeren omdat we met zo veel waren; dit jaar meer dan 300”, aldus praeses Bram Devriese. Op 1 augustus begon de vereniging te trainen volgens een intens loopschema, maar daarnaast organiseert VTK ook een supporterstraining. “Via liedjes die we de eerste- en tweedejaars leren, kunnen onze leden nog beter supporteren. Zo maken we sfeer en kunnen we Apolloon een beetje wegdrijven in het geluid” (lacht)

Deelnemers die willen meelopen voor VTK moeten de tijdslimiet van 1’25” per rondje halen. “Door de adrenaline en het enthousiasme halen de meesten tijdens de wedstrijd zelfs een tijd van 1’20” “, zegt Bram. Of VTK het dit jaar had kunnen halen tegen Apolloon? Volgens de praeses maakten ze van tevoren een goede kans, ook omdat hij nu zelf meeliep. “Als de leden zien dat de praeses zich inzet, motiveert hen dat ook om extra hun best te doen.”

Ekonomika VS LBK

Ook tussen Ekonomika en de bio-ingenieurs van de Landbouwkring (LBK) was het net als ieder jaar spannend. Uiteindelijk trok Ekonomika met 1029 rondjes aan het langste eind tegenover 1023 voor LBK. LBK probeerde van tevoren veel schachten te bereiken, maar ook tweedejaars die vorig jaar geen 24 urenloop hadden. “Zo gingen we naar aula’s en verspreidden een leuk promofilmpje zodat ze mee waren met de hype”, aldus praeses Magdalena Bellen van LBK. Ook om deel te nemen voor LBK, moest je binnen een bepaalde tijd kunnen lopen. “Bij ons moet je minder dan 1’30” lopen en voor de reserves is dat 1’35”. Ik hoopte dat we Ekonomika konden verslaan. Het zou de eerste keer geweest zijn dat we drie keer op rij winnen en het was fijn geweest om die winning streak aan te houden’

“Het was fijn geweest zijn om de winning streak tegen Ekonomika aan te houden”

“De loper die de meeste rondjes haalt, wordt beloond met een barpretpakket. ‘Daarmee krijg je gratis biertjes en soep. Iedereen die loopt krijgt ook een tombolalotje, maar uiteindelijk draait het gewoon om de sfeer”, voegt Magdalena nog toe.  

“We waren helemaal klaar om die derde plaats terug te pakken”

De studenten van Ekonomika begonnen zich in september voor te bereiden met loopsessies in en rond Leuven. “We doen ook intervaltrainingen en laten studenten zichzelf testen op het circuit om te zien wat hun tijd is. Die zit meestal onder 1’30” “, legt praeses van Ekonomika Ignas Verheyen uit. Daarnaast maakte de vereniging ook reclame om zoveel mogelijk lopers en supporters te verzamelen. Ook bij Ekonomika worden lopers beloond met prijzen als een T-shirt en tombola’s. “We waren helemaal klaar om die derde plaats terug te pakken”, knipoogt Ignas.   

Sfeer

Naast supporteren en lopers motiveren, kunnen studenten hier ook eten, drinken en een DJ-contest bijwonen. Anouk Meynants en Linee Adriaensen komen vooral genieten van de sfeer. “Iedereen is enthousiast en het eten is lekker. Buggles met geitenkaas voor twee euro: beter kan het niet worden”, lachen ze.

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Antwerpen is een jonge stad met veel gezichten op het vlak van afkomst en gender. Dat brengt fotograaf Richard ‘Freedom’ Agyemang met zijn expo ‘Future Proof’ in beeld. Freedom toont jullie de Antwerpse diversiteit met honderd straatportretten van jongeren tussen 12 en 26 jaar. Bekijk hieronder alvast enkele beelden van de jongeren met hun boodschap. Hou de website zeker in de gaten, want iedere week droppen we nieuwe portretten en nieuwe dromen.

Klik op de foto’s om te ontdekken welke droom de jongeren hebben voor de stad en welke droom ze hebben voor zichzelf.

Antwerpen is een jonge stad met veel gezichten op het vlak van afkomst en gender. Dat brengt fotograaf Richard ‘Freedom’ Agyemang met zijn expo ‘Future Proof’ in beeld. Freedom toont jullie de Antwerpse diversiteit met honderd straatportretten van jongeren tussen 12 en 26 jaar. Bekijk hieronder alvast enkele beelden van de jongeren met hun boodschap. Hou de website zeker in de gaten, want iedere week droppen we nieuwe portretten en nieuwe dromen.

Klik op de foto’s om te ontdekken welke droom de jongeren hebben voor de stad en welke droom ze hebben voor zichzelf.

In tweede nationale Futsal speelde Futsal Academy Antwerpen (FAA) op 8 oktober zijn eerste thuiswedstrijd. Tegen AF Soins Young Z Manage werd het een klinkende 6-3-zege. Daardoor staat FAA op de vijfde plaats in het klassement. Omdat het nog maar twee wedstrijden heeft gespeeld, hebben ze met een zes op zes wel nog altijd het maximum van de punten.

Onder een stralende herfstzon trokken op 10 oktober tienduizenden betogers door de straten van Brussel om opnieuw meer aandacht te vragen voor het klimaat. Zowel jongeren als ouders met kinderen, grootouders met kleinkinderen en tal van organisaties waren aanwezig. De algemene leuze? Save our planet. De betogers vroegen om ambitieuze, solidaire en coherente maatregelen en actie voor het klimaat. Daarmee wilden ze duidelijk maken dat de voorgaande klimaatmarsen geen hype waren, en dat ze serieus moeten genomen worden. Het was de eerste grote klimaatbetoging in ons land sinds de uitbraak van het coronavirus. Onze reporters Omar Bouiraamane en Zoë Scholz Rittermann waren erbij en signaleerden enkele opvallende protestborden. 

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Alleen op reis gaan, is eenzaam? Think again. Op solotrip naar Wenen en Praag ondervindt Joanna Vervoort (26) dat het heerlijk is om alleen op vakantie te gaan. Wat maakt alleen reizen zo leuk?  Het antwoord achterhaalt ze door te praten met de andere soloreizigers die ze onderweg ontmoet, en door ten rade te gaan bij de gelukswetenschap. “Je zal gegarandeerd alleen zijn, en dat is helemaal oké.”

Het is rond het spitsuur wanneer ik op het station van Brussel-Zuid wacht op mijn nachttrein. Nog vijftien minuten, en dan begint mijn korte vakantie naar Wenen en Praag. Ik kijk er naar uit om vier dagen lang in musea rond te dwalen, koffie te drinken en boeken te lezen. En om alleen te zijn, dat ook. Zo meteen vertrek ik namelijk – voor de derde keer in mijn leven – alleen op vakantie.

Of er dan niemand met me meewou? Misschien wel. Maar om eerlijk te zijn heb ik het zelfs niet gevraagd. Mijn vrienden en familie zijn nochtans voortreffelijk reisgezelschap, maar af en toe vind ik het heerlijk om er alleen op uit te trekken. Ook als ik er, zoals nu, slechts een paar dagen voor kan vrijmaken.

Lege agenda

Dat ik alleen op reis trek, daar ben ik lang niet de enige in. Uit een enquête die het Chinese reisbureau Klook in 2019 afnam bij 21.000 reizigers over de hele wereld, blijkt dat 79 procent van hen al eens alleen op reis ging of dat op zijn minst serieus overweegt. Over de soloreishonger van de Belgen zijn er geen cijfers, maar bij reisbureau Kilroy in Gent zien ze wel dat deze vorm van reizen erg populair is bij hun klanten.

“We helpen mensen met het plannen van een reis. Vaak zijn dat lange en avontuurlijke reizen in een ander continent. Ik schat dat ongeveer vijftig procent van hen van plan is om die alleen te maken”, legt reisspecialist Ellen uit. “Dat is veel, maar ergens is dat ook logisch als je pakweg een jaar weg gaat. Vind maar eens iemand die net als jij op dat moment niet vasthangt aan een job of studie. Dan ben je bijna gedwongen om alleen te gaan.”

Maar ook voor kortere vakanties kan het soms gemakkelijk zijn als je alleen naar je eigen agenda moet kijken. Zelf boekte ik mijn tickets op dezelfde dag dat ik besloot om naar Wenen en Praag te vertrekken. Ik wist namelijk dat ik vrij was die dagen, en hoefde bij niemand af te toetsen of we niet beter een week eerder zouden gaan, of een week later. Of anders volgende maand?

Op mijn eerste avond in Wenen ontmoet ik Conner, een twintiger uit Michigan, de Verenigde Staten. Ook hij vertrok spontaan voor drie weken op soloreis. “Ik had een hoop vrije tijd en besloot: ik wil naar Europa gaan. Ik boekte een ticket, en twee dagen later was ik hier, zonder plan. Ik vertelde zelfs aan niemand dat ik zou vertrekken.”

Geen compromissen

Natuurlijk zijn niet-overeenstemmende agenda’s niet de enige reden dat reizigers alleen op pad gaan. Voor mij staat alleen reizen gelijk aan eindeloze vrijheid. Vrijheid om nog een dag langer te blijven op een mooie bestemming, maar ook de vrijheid om een dutje te doen in de namiddag, ook al lonken buiten de romantische steegjes van Praag of de topmusea van Wenen.

Die vrijheid is ook een belangrijk punt voor andere soloreizigers die ik tegenkom op mijn reis. De Duitse Isabelle Vees (21) ontmoet ik in Praag, tijdens een bezoek aan een microbrewery. Zij reist voor de eerste keer alleen en houdt van de flexibiliteit die ze tot nu toe heeft ervaren. “Ik hoef geen compromissen te maken en dat is af en toe wel fijn. Nu sta ik op, drink ik koffie en kijk ik waar de dag me brengt.”

“Hoe de reis uitdraait, dat is grotendeels je eigen verantwoordelijkheid”

Met die vrijheid komt echter wel een verantwoordelijkheid, weet Peter (30) uit de VS, die ook alleen op pad is. “Elke dag moet je tegen jezelf zeggen: nu bezoek ik deze plaatsen, en nu neem ik het initiatief om andere mensen te ontmoeten”, zegt hij. “Je kan niet backseat trippen en iemand anders de planning laten doen. Hoe de reis uitdraait, dat is grotendeels je eigen verantwoordelijkheid.”

Je eigen keuzes kunnen maken: waarom is dat zo belangrijk? Voor die vraag klop ik aan bij Hein Zegers die zich als psycholoog aan de KU Leuven verdiept in wat mensen over de hele wereld gelukkig maakt en bovendien als ex-steward bij Lufthansa een groot deel van de wereld (alleen) afreisde. “Er zijn veel theorieën over geluk”, vertelt Zegers, “maar een heel bekende is de Zelfdeterminatietheorie. Die stelt dat er drie ‘sleutels’ zijn waar mensen gelukkig van kunnen worden.”

“Een eerste is autonomie – de vrijheid om zelf te bepalen wat je doet. Als je alleen reist, wordt je spier om keuzes te leren maken als het ware getraind. Een tweede punt dat kan bijdragen tot geluk is competentie, oftewel: dingen doen waar je goed in bent. Op vakantie zijn er een heel aantal taakjes die je tot een goed einde moet brengen: overnachting zoeken, een route uitstippelen … Als je die taken allemaal alleen kan, geeft dat een goed gevoel.”

Sociale wezens

De derde sleutel tot geluk volgens de Zelfdeterminatietheorie is verbondenheid. “Als reiziger alleen ben je misschien niet altijd verbonden met een andere persoon”, zegt Zegers, “maar je kan je wel meer verbonden voelen met een plek. Wanneer je niets of niemand rond je hebt dat je doet denken aan thuis, staat je brein meer open voor nieuwe indrukken. Een mooi landschap kan dan bijvoorbeeld veel sterker binnenkomen.”

 Daarnaast kan je je ook verbonden voelen met de mensen die je onderweg ontmoet, zegt de welzijnswetenschapper. “Wij, mensen zijn echt sociale wezens. Als er één ding is waar de mens volgens de gelukspsychologie niet zonder kan, dan zijn het wel anderen.”

Dat beaamt ook de Nederlandse Rutger (29), die mee aan tafel zit. Hij trekt net als ik een paar dagen lang door Europa, en houdt vooral van de praatjes die hij aanknoopt met andere reizigers, zoals bijvoorbeeld hier, in dit hostel. “Ik hou van nieuwe impulsen, en door met alle mensen hier te praten, krijg ik veel nieuwe ideeën. Dat miste ik ook echt tijdens de pandemie.”

En dat is ook een andere grote reden waarom mensen alleen op reis gaan. Bijna elke soloreiziger die ik ontmoet, geniet het meest van de gesprekken met anderen. Ik ook, overigens. In hostels of in treinen kom ik vanzelf andere mensen tegen die alleen reizen. Of we nu praten over de plaatsen die we al bezocht hebben, of over het iets minder lichtvoetige leven thuis, er zijn maar weinig gesprekken die me niet hebben geboeid.

Anderen ontmoeten gaat ook net iets makkelijker als je alleen bent, vertelt Felix Dietrich (24) uit Duitsland, wanneer ik samen met hem aan de ontbijttafel zit in een hostel in Praag. “Als je met een reisgenoot op vakantie gaat, zal je toch vaker met zijn tweeën praten. Nu ben ik alleen, en moet ik wel anderen aanspreken.”

Aha-erlebnis

Alleen reizen lijkt wel hét recept voor geluk. Iedereen alleen op pad dan maar volgende zomer? Dat is wat kort door de bocht, vindt Hein Zegers. “Sommigen worden hier gelukkiger van dan anderen. Als je meer van nieuwe prikkels houdt, zal je hier meer van genieten dan iemand die meer aan zijn routine vasthoudt. Ook is er een verschil tussen introverte en extraverte mensen. Door alleen te reizen laat je je ‘inner introvert’ aan zijn trekken komen. Je zal gegarandeerd alleen zijn en dat is helemaal oké. Mensen die wat extraverter van aard zijn, zullen dan misschien meer het contact met anderen opzoeken.”

Toch wil Zegers soloreizen zeker niet afschrijven voor mensen die zichzelf eerder als routineus of extravert bestempelen. “Er is een verschil tussen wat mensen denken dat hen gelukkig maakt, en wat hen echt gelukkig maakt. Je komt alleen maar te weten wat werkt voor jou door nieuwe ervaringen op te doen.” Met andere woorden: misschien denk je dat je altijd mensen om je heen wilt hebben, maar blijk je alleen op reis toch te genieten van dat kopje koffie, alleen op een terras. “En zo doe je een aha-erlebnis aan jezelf cadeau”, zegt Zegers.

Wanneer ik na vier dagen weer de trein terug naar huis neem, ben ik inderdaad een aantal inzichten rijker. Twee steden op vier dagen tijd bleek bijvoorbeeld veel te kort. Op mijn volgende reis zorg ik ervoor dat ik minder inplan, en meer rust neem. En dat mag je gerust uitbreiden naar ‘het echte leven’. Door andere reizigers te vragen naar hun redenen om alleen te reizen, leerde ik ze bovendien op een andere manier kennen. Ik weet nu dat bijna iedereen een interessant verhaal te vertellen heeft, zolang je maar geïnteresseerde vragen stelt.

Wat ik ook weet, is dat het niet zo lang meer zal duren voor ik opnieuw op een station zal staan. Met een rugzak om mijn schouders en vooral: weer op mijn eentje.

Afgelopen zaterdag exposeerde de Belgische pop-surrealistische kunstenaar Tim Peeters in Mechelen in de nieuwe tentoonstellingsruimte M.ARS vzw. Peeters’ stijl is figuratief. Met veel oog voor detail en realisme creëert de kunstenaar een eigen wereld met elementen die vaak verwijzen naar de Amerikaanse popcultuur. Stamp-reporter Zeb Marichal ging langs tijdens de vernissage op 8 oktober en maakte enkele (sfeer)beelden.

Peeters maakt schilderijen en tekeningen, met vervreemdende kronkelingen en subtiele, maar absurde details. De titels van de werken – zoals Buckshot, Formula en Happypills – zijn verwijzingen naar experimenten uit het Amerika van de jaren vijftig. Amerika is in het werk van de kunstenaar nooit ver weg. Hij werkte zelfs een tijd in New York en exposeerde daar ook.

Gemaskerde figuren, terreur, gasaanvallen, omgeven door lieflijke beelden van kinderen aan de hand van hun ouders. Peeters: “Ik haal vooral mijn inspiratie uit cartoons en comics van de jaren 80 en 90, zoals He-man, maar ik ben ook beïnvloed door de traditionele schilderkunst.” Of die cartoons goed of slecht zijn, maakt niet echt uit voor hem. “Ze mogen zelfs zo slecht zijn, dat het ergens wel weer goed wordt, als je begrijpt wat ik bedoel. (lacht) Als je mijn werk ziet moet je toch meer grijnzen en fronsen dan lachen en huilen. Je krijgt er altijd een beetje een tussenin-gevoel bij.”

Gerenoveerde magazijn

De expo was de eerste voor M.ARS, een nieuwe speler in het Mechelse culturele landschap. De vzw, gesteund door de stad Mechelen, is gevestigd in een gerenoveerd magazijn met een gedeelde atelierruimte waar makers elke dag aan de slag kunnen, gaande van keramiek tot schilderkunst, over modeltekenen en dans. Diezelfde ruimte stelt M.ARS enkele weekends per jaar open als exporuimte.

Antwerpen is een jonge stad met veel gezichten op het vlak van afkomst en gender. Dat brengt fotograaf Richard ‘Freedom’ Agyemang met zijn expo ‘Future Proof’ in beeld. Freedom toont jullie de Antwerpse diversiteit met honderd straatportretten van jongeren tussen 12 en 26 jaar. Bekijk hieronder alvast enkele beelden van de jongeren met hun boodschap. Hou de website zeker in de gaten, want iedere week droppen we nieuwe portretten en nieuwe dromen.

Klik op de foto’s om te ontdekken welke droom de jongeren hebben voor de stad en welke droom ze hebben voor zichzelf.

Antwerpen is een jonge stad met veel gezichten op het vlak van afkomst en gender. Dat brengt fotograaf Richard ‘Freedom’ Agyemang met zijn expo ‘Future Proof’ in beeld. Freedom toont jullie de Antwerpse diversiteit met honderd straatportretten van jongeren tussen 12 en 26 jaar. Bekijk hieronder alvast enkele beelden van de jongeren met hun boodschap. Hou de website zeker in de gaten, want iedere week droppen we nieuwe portretten en nieuwe dromen.

Klik op de foto’s om te ontdekken welke droom de jongeren hebben voor de stad en welke droom ze hebben voor zichzelf.

Het Antwerpse jongerencentrum Kavka werd vorige week omgetoverd tot een gezellige kledingboetiek waar vrouwen, mannen en genderfluïde personen met een maatje meer betaalbare en duurzame kleding konden kopen.

Hanne Cuypers, Romah Van Vaerenbergh, Finne Smets en Marijne Van Boeckel – vier plus size personen – organiseerden op 2 oktober in Kavka de tweede editie van hun plus size closet sale. “De bestaande closet sales gaan maar van maat extra small tot large en closet sales voor grotere maten zijn meestal heel duur”, zegt Marijne Van Boeckel. “Hier worden stuks voor twee of drie euro verkocht.”

De meeste winkels die plus size kleding aanbieden, doen dit enkel online. Bekende tweedehandswinkels hebben dan weer een beperkt of ontbrekend aanbod aan grotere maten. Dit maakt het voor personen met een maatje meer bijzonder moeilijk om mooie, maar zeker ook duurzame en goedkope kleding te vinden. Daardoor trok de closet sale in Kavka mensen uit alle hoeken van België aan. Bezoekers uit Leuven, Hasselt, West-Vlaanderen, en zelfs Wallonië, kwamen naar Antwerpen om op deze closet sale aanwezig te zijn. Er heerste een gezellige en veilige sfeer, terwijl alle aanwezigen elkaar aanmoedigden en complimenten gaven.

Bekende tweedehandswinkels hebben een beperkt of ontbrekend aanbod aan grotere maten

Twee kopers, Marijke Claes en Laura Roelofs, deelden hun enthousiasme voor het evenement. Ze benadrukten hoe fijn het was om nog eens in het echt te kunnen gaan shoppen op een plek waar zij niet de enige plus-size personen waren. “Je krijgt zo ineens ook een heel enthousiaste sfeer bij iedereen en dat werkt aanstekelijk”, vertelt Marijke Claes. “‘Oh ik vind iets, vind jij ook iets? Oh ja dat is kei mooi.’ En dat is enorm leuk. Ook als je in de toiletten staat om je om te kleden en je komt eens naar buiten om in de spiegel te kijken, hoor je al langs de zijkant: ‘Oh, dat is mooi.’ Dat is echt hartverwarmend.”

Voor Laura Roelofs was het net daarom zo’n leuk, maar ook een broodnodig initiatief. “Want hier zijn er betaalbare en leuke kleren”, verklaart ze. “Dat vind ik bijzonder. Dat voel je hier ook aan de mensen, die zoiets hebben van: ‘eindelijk vind ik leuke kleding en ben ik niet de enige dikke die hier komt shoppen.’ Eindelijk is shoppen leuk.”

Dik en duurzaam

De samenleving staat steeds meer stil bij duurzaamheid en de gevolgen die onze consumptie heeft op het milieu. Tweedehandswinkels groeien aan populariteit en worden meer mainstream. Desondanks blijft het moeilijk voor dikke mensen om hier kleding te vinden. Duurzaamheid is hip, maar nog niet inclusief. Romah Van Vaerenbergh: “Als dikke persoon in België is het allesbehalve evident om bezig te zijn met duurzame kledij. Ik heb maat 46. In een gewone winkel kan ik al niks kopen. Dan bestel je vaker online bij bijvoorbeeld ASOS of SHEIN. Ik probeer wel, maar het gaat helaas niet altijd.”

“Ik kan wel naar de Primark gaan met mijn maat 48”, voegt Marijne Van Boeckel toe. “Maar ik weet dat deze kleding onethisch wordt gemaakt en dus niet duurzaam is. Als er duurzame Belgische merken zijn, kost dat meteen 75 euro voor een t-shirt. Bovendien gaan die maten maar tot large. Ik zou dat geld wel willen betalen voor een t-shirt in maat XXXL, maar dat is er gewoon niet. Plus size personen worden er vaak mee geconfronteerd dat ze aan fast fashion doen, maar laat mij een keten zien die betaalbaar is, duurzaam, én mijn maat verkoopt. Dat is bijna onmogelijk.”

“Een keten die betaalbaar is, duurzaam, én mijn maat verkoopt: bijna onmogelijk”

Van Vaerenbergh verklaart dat duurzaamheid en grotere maten niet goed samengaan. “Als tweedehandswinkels al grote maten aanbieden, worden ze meteen gekocht door mensen met een kleinere maat zodat ze deze kunnen customizen. Dit laatste bevestigt ook Van Boeckel. “Grote maten zijn al een rariteit op zich”, vertelt ze. “Dat mensen met een maat medium XL kleding kopen is op zich niet erg, maar dat zorgt ervoor dat mensen die echt een XL dragen minder keuze hebben.”

Een betaalbaar en inclusief aanbod aan duurzame kleding voor mensen met een grotere maat ontbreekt nog. Na deze geslaagde editie willen de organisatoren hun plus size closet sale ook naar steden als Leuven en Gent brengen. Romah Van Vaerenbergh: “Leuke kleren voor dikke mensen zijn nog te schaars. Daar willen we verandering in brengen.”