Het succesverhaal van Candace Bushnell laat zien hoe persoonlijke ervaringen en scherpe observaties kunnen leiden tot een van de bekendste televisieseries ooit. Met ‘Sex and the City’ gaf zij een nieuwe stem aan moderne vrouwen en veroverde ze miljoenen lezers en kijkers over de hele wereld.
Wat een vrouw. Candace Bushnell heet ze. Haar column in the New York Observer vormde de basis voor de televisieserie waarin vier single vrouwen hun dertigerjaren beleven in de nineties in New York. ‘Carrie’ is het alterego dat ze verzon om anoniem haar column voort te zetten, toen haar ouders haar heuglijk vertelden dat ze een abonnement op the New York Observer hadden genomen. Het is van alle tijden: je ouders en je liefdesleven hou je liever ver weg van elkaar. Dat alterego leefde later verder in de serie ‘Sex and the City’, en zo werd het personage Carrie Bradshaw geboren. Op 21 april was Bushnell te zien in Stadsschouwburg in Antwerpen, tijdens de one-woman show ‘Real Tales of Sex, Success and Sex and the City’.
Alterego’s terzijde, de show staat in teken van de échte Carrie Bradshaw. Wanneer Bushnell het podium op huppelt, is de toon van de avond gezet: “Ik heb gehoord dat Antwerpen een beetje stil en gereserveerd kan zijn, maar vanavond wil ik dat jullie luid zijn!” Een Amerikaanse die niet hersenloos “Hello, Brussels” brult, dat belooft. Direct daarna flitsen fragmenten uit interviews en fotoshoots van Bushnell voorbij op het doek achter haar. Het toont hoe succesvol ze is geweest, en nog steeds is.
“Terwijl Bushnell levensadvies deelt, telefoongesprekken met vriendinnen laat horen, of komische, interactieve raadspelletjes speelt met het publiek, heeft het kleine meisje in mij de tijd van haar leven”
We krijgen een stukje onbeschaamd stoefen voorgeschoteld. In een razendsnel tempo vertelt Bushnell verhalen die haar hebben gemaakt tot de vrouw die ze vandaag is: van haar vader die beweerde dat geen enkele man ooit van haar zou houden tot het nu. Bushnell is gescheiden en tevreden met haar leven als single in New York, nadat ze een korte periode op het platteland woonde. Ze bespreekt ook haar relatie als 19-jarige vrouw met een bekende auteur, die zo’n twintig jaar ouder was dan haar. Ze vertelt over haar werk als columnist en haar liefdesleven na de menopauze en beantwoordt prangende vragen zoals “Was er een Mr. Big in haar leven?” en heeft Matthew McConaughey effectief de zin “I really wanna fuck you, baby” tegen haar gezegd? “True or not True? True! – I’m kidding, of course not!”, antwoordt ze. Terwijl Bushnell levensadvies deelt, telefoongesprekken met vriendinnen laat horen, of komische, interactieve raadspelletjes speelt met het publiek, heeft het kleine meisje in mij de tijd van haar leven.
Meermaals krijg ik kippenvel wanneer Bushnell op eigenwijze manier haar leven uit de doeken doet. Ik kan me de laatste keer niet herinneren dat een vrouw vol trots vertelt over haar leven waarin geen enkele man de hoofdrol speelt. Tot haar veertigste was ze nooit getrouwd en wanneer ze zich dan wel aan het huwelijk waagt, duurt het sprookje amper tien jaar. Dat is in de showbizz toch al behoorlijk lang. Het huwelijk wordt in Bushnells leven vervangen door vriendschap. “Mannen komen en gaan, vriendinnen blijven voor het leven”, zegt Bushnell. Al is dit een zin die je wel vaker hoort in girl power-liedjes, -series en -films, is die zin in haar leven de wet.
Opgetogen en energievol verlaat het publiek de zaal na afloop van de show. Bushnells verhaal is inspirerend en doet je geloven dat je als vrouw onbeschaamd over ‘vrouwendingen’ kan schrijven én daardoor enorm succesvol kan worden. Haar droom was om de Pulitzerprijs te winnen, een Amerikaanse literatuurprijs die wordt uitgereikt voor nieuws, kunst en letteren. Het is haar nooit gelukt. Maar is het niet even indrukwekkend dat zij met een column over relaties, seks en het vrijgezellenleven in New York een imperium heeft uitgebouwd? Voor mij is het duidelijk: als er iemand mag opscheppen over haar succes, dan is het wel Candace Bushnell.
‘The Housemaid’ werd de laatste tijd op Tiktok massaal besproken en gedeeld door fans van spannende thrillers. De film, geregisseerd door Paul Feig, vertelt het verhaal van Millie, een jonge vrouw die als huishoudster gaat werken bij een rijk gezin. Wat in eerste instantie een gewone job lijkt, verandert al snel in een beklemmende situatie vol geheimen, manipulatie en onverwachte wendingen.
De thrillerfilm ‘The Housemaid’, gebaseerd op het populaire boek van Freida McFadden, is al een tijdje een echte hype op sociale media. Vooral op platforms zoals Tiktok werd het verhaal massaal gedeeld en besproken. Na het bekijken van de film begrijp je volledig waarom zoveel mensen hier zo enthousiast over zijn.
Het verhaal volgt Millie Calloway (Sydney Sweeney), een jonge vrouw die wordt aangenomen als huishoudster bij een rijk gezin, de Winchesters. In het begin lijkt haar job zelfs een beetje vreemd, omdat het huis er al perfect uitziet en er op het eerste gezicht weinig werk te doen is. Toch voel je al snel dat er iets niet klopt en dat er meer speelt dan je aanvankelijk denkt. Naast haar huishoudelijke taken moet Millie ook zorgen voor het dochtertje van het gezin, dat zich nogal afstandelijk en vreemd gedraagt, wat de sfeer in huis nog ongemakkelijker maakt.
Wat het verhaal extra interessant maakt, is dat Millie zelf ook een geheim met zich meedraagt. Ze is pas vrijgekomen uit de gevangenis en probeert haar leven opnieuw op te bouwen. Omdat ze nergens anders terecht kan, is deze job voor haar een enorme kans.
De kamer die ze krijgt, lijkt in eerste instantie een groot voordeel, maar dat gevoel slaat al snel om. Het blijkt namelijk een kleine zolderkamer te zijn waarvan het slot alleen langs buiten werkt en waarvan het raam niet open kan. Dit zorgt meteen voor een beklemmend en ongemakkelijk gevoel, zowel voor Millie als voor de kijker. Wanneer ze dit probleem aankaart bij Nina Winchester (Amanda Seyfried), de vrouw des huizes, reageert die vriendelijk en begripvol. Toch blijft er iets aan haar gedrag dat niet helemaal vertrouwd aanvoelt.
Nina’s stemmingswisselingen en vreemde gedrag zorgen ervoor dat je als kijker begint te twijfelen aan haar mentale toestand
De volgende ochtend verandert de sfeer volledig. Millie wordt wakker door luid geschreeuw en ontdekt dat het hele huis overhoop ligt. Nina beschuldigt haar meteen van iets waar ze niks van weet en reageert overdreven boos, wat voor verwarring en spanning zorgt.
Vanaf dat moment wordt duidelijk dat er iets grondig mis is binnen dit gezin, en vooral Nina lijkt steeds onvoorspelbaarder te worden. Haar stemmingswisselingen en vreemde gedrag zorgen ervoor dat je als kijker begint te twijfelen aan haar mentale toestand.
Daartegenover staat Nina haar man, Andrew Winchester (Brandon Sklenar), die net het tegenovergestelde lijkt. Hij komt rustig, vriendelijk en zorgzaam over en probeert de situatie telkens te sussen wanneer Nina uitvalt. Hierdoor krijgt Millie steeds meer vertrouwen in hem, en dat zorgt ervoor dat ze zich langzaam meer op haar gemak begint te voelen in het huis.
Naarmate het verhaal vordert, wordt Nina’s gedrag steeds extremer en onvoorspelbaarder. Dit zorgt ervoor dat Millie en Andrew dichter naar elkaar toe groeien. Hun band verandert geleidelijk in een romantische relatie. De film bevat meerdere intieme scènes die het verhaal nog aantrekkelijker maken.
Manipulatie en controle
Wanneer Nina uiteindelijk vertrekt en Andrew verlaat, lijkt alles eindelijk rustig te worden. Millie en Andrew lijken gelukkig samen en het voelt alsof het verhaal een meer positieve richting uitgaat. Maar dat gevoel duurt niet lang. Millie maakt een fout die alles verandert, en vanaf dat moment begint de waarheid stukje bij beetje naar boven te komen.
‘The Housemaid’ laat je voortdurend twijfelen aan wat echt is. Dankzij de sterke opbouw, de onverwachte plottwist en het overtuigende acteerwerk blijft de film boeien van begin tot einde
Het einde van de film liet mij sprakeloos achter. Het is lang geleden dat een thriller me zo heeft weten te verrassen. De spanning wordt goed opgebouwd en blijft aanwezig tot de laatste minuten. De film laat je voortdurend twijfelen aan wat echt is. Dankzij de sterke opbouw, de onverwachte plottwist en het overtuigende acteerwerk blijft de film boeien van begin tot einde. De acteerprestaties zijn ook sterk. Vooral Amanda Seyfried weet haar rol heel overtuigend neer te zetten, terwijl Sydney Sweeney goed laat zien hoe haar personage evolueert doorheen het verhaal.
‘The Housemaid’ is nu te zien in de bioscoop.