Category Archives: Sport
Podcaster, mediafiguur en oprichter van mediahuis ‘Deklat Binnen’ Evert Winkelmans staat bekend om zijn uitgesproken mening over voetbalmedia. Volgens hem loopt de klassieke voetbalverslaggeving achter op de realiteit. Hij kijkt uit naar een toekomst met entertainment, persoonlijkheden en communities. “Je kan niet blijven doen alsof een klassieke studio met een paar analisten genoeg is.”
Je volgt voetbalmedia al jaren van dichtbij. Hoe kijk je vandaag naar de Vlaamse voetbalomkadering?
Evert Winkelmans: “We hangen nog altijd te veel vast aan oude gewoontes. Er zijn programma’s die de laatste vijftien jaar nauwelijks veranderd zijn. We leven ondertussen in een andere wereld. Mensen kijken anders, consumeren anders en hebben veel meer keuze. Dan kun je niet blijven doen alsof een klassieke studio met een paar analisten genoeg is.”
Zie je voorbeelden van programma’s die het wel goed aanpakken?
“De donderdagavondstudio van Play vind ik momenteel de aangenaamste voetbalomkadering om naar te kijken. Dat zit deels in talent, maar ook in durf. Met Carl Dircksens als presentator krijg je automatisch meer humor en luchtigheid. Tegelijk combineer je dat met iemand als Hein Vanhaezebrouck, aan wiens kennis niemand twijfelt. Je voelt ook dat die mensen een klik hebben opgebouwd. Daardoor durven ze verder gaan. Die sfeer is losser. Anything can happen. Dat is het gevoel dat je als kijker wil hebben.”
Waar ontbreekt het vandaag vaak aan?
“Aan persoonlijkheid. Aan entertainment. Aan verhalen. Kijk naar wat buitenlandse zenders doen. Daar bouwen ze merken uit rond hun gezichten. Expertise wordt gekoppeld aan amusement. Ik heb het gevoel dat de Vlaamse sportjournalistiek nog altijd stiefmoederlijk wordt behandeld, waardoor niemand eens zot durft te doen. Veel mensen zijn gewend geraakt aan wat ze al jaren doen.”
“Het Belgisch voetbal heeft nog nooit zoveel waarde, passie en liefde verloren als vandaag. Daar gaan binnen vijf of tien jaar studies over gemaakt worden”
Evert Winkelmans (Oprichter ‘Deklat binnen’
en host podcast MIDMID
Je bent ook erg kritisch voor de huidige situatie van het Belgische voetbal op televisie.
“Het is een schande. Echt waar. De manier waarop het Belgisch voetbal vandaag wordt gebracht is een dieptepunt. Er is geen samenvattingsprogramma meer op televisie. De huidige rechtenhouder is het seizoen gestart zonder de middelen om een degelijke omkadering te voorzien. Alles wat mensen warm maakt voor een competitie is weggehaald. Dit dieptepunt heeft wel een voordeel: het geeft veel groeimarge. Jonge sportjournalisten kunnen een frisse wind brengen.”
Heeft dat volgens jou gevolgen voor de populariteit van het Belgische voetbal?
“Absoluut. We zagen afgelopen seizoen hoeveel impact dat had. Het Belgisch voetbal heeft nog nooit zoveel waarde, passie en liefde verloren als vandaag. Daar gaan binnen vijf of tien jaar studies over gemaakt worden. Daar ben ik honderd procent zeker van. Onze competitie is heel wat fans verloren aan de Champions League en de Premier League. Dat heeft alles te maken met hoe je een voetbalproduct in de markt zet.”
“Minder studio, meer sfeer. Meer supporters, meer verhalen en meer humor. Voetbal draait om emotie. Laat dat dan ook zien”
Evert Winkelmans
Nochtans wordt vaak gezegd dat voetbal zelf nog altijd populairder wordt.
“Dat klopt ook. Er werd wereldwijd nog nooit zoveel voetbal geconsumeerd als vandaag. De economie rond voetbal groeit nog altijd. Dus het argument dat voetbal in het algemeen achteruitgaat, klopt niet. Het probleem is dat wij in België niet goed bezig zijn. Dat moeten we durven toegeven.”
Podcasts lijken intussen net aan populariteit te winnen. Verrast dat jou?
“Nee. Toen wij met ‘MIDMID’ begonnen, luisterden er amper mensen. We zijn begonnen met dertig luisteraars. De eerste afleveringen waren verschrikkelijk slecht. Maar we begonnen ermee op het juiste moment. In Vlaanderen was er bijna niets. Podcasts zijn toegankelijk, persoonlijk en bouwen een community op. Dat is een groot verschil met klassieke televisie.”
Is dat ook de reden waarom programma’s als Extra Time verdwenen zijn?
“Voor een stuk wel. Ik heb jarenlang aan ‘Extra Time’ meegewerkt en ik heb die kijkcijfers jaar na jaar zien zakken. Het succes van podcasts zoals ‘90 Minutes’ bewijst net dat er wel degelijk een publiek was voor voetbalpraat. Dat betekent dat er inhoudelijk fouten zijn gemaakt. ‘Extra Time’ was een enorm sterk merk, maar men heeft te weinig willen veranderen.”
“Er moet veel meer lef zijn in de voetbalomkadering van de media vandaag. Minder studio, meer sfeer. Meer supporters, meer verhalen en meer humor. Je moet meer doen dan een tafel met drie analisten neerzetten. Voetbal draait om emotie. Laat dat dan ook zien.”
België neemt het morgen in de kwartfinale van het WK voetbal op tegen Spanje. Maar hoe kijken jongeren naar die wedstrijd? Denken ze dat de Rode Duivels kunnen winnen? En waar zullen ze de wedstrijd volgen? Reporter Ahmad Hardan trok de straat op en vroeg het aan Antwerpse jongeren.
De Leeuwen van de Atlas zijn nog niet uitgevoetbald. Na een efficiënte 0-3-overwinning tegen gastland Canada stoot Marokko door naar de kwartfinale van het WK mannenvoetbal. De zege werd uitbundig gevierd op de Turnhoutsebaan in Antwerpen waar vele Marokko-fans samenkwamen voor een feestje.
Marokko is het eerste land dat zich zaterdag wist te plaatsen voor de kwartfinales. Daarin treft het Frankrijk. Net als tegen Nederland, wordt ook deze wedstrijd een ‘derby’: Frankrijk telt de grootste Marokkaanse diaspora ter wereld. Frankrijk-Marokko wordt een heruitgave van de halve finale van het WK 2022 in Qatar. Les Bleus versloeg Marokko toen met 2-0.
Naast Marokkaanse, ook veel Palestijnse vlaggen op de Turnhoutsebaan. Eerder werd de solidariteit van de Marokkaanse en Egyptische supporters met Palestina duidelijk. In de WK-fanzone in Dallas zongen fans van beide landen liederen als ‘My blood is Palestinian’.
Waar de voetbalvreugde in verschillende Nederlandse steden ontaardde, beleefde de Turnhoutsebaan een feestnacht zonder noemenswaardige incidenten.
© 2026 StampMedia / Sanad Latifa
Rajano Mwaka is foto- en videograaf en ging naar de titelmatch tussen Antwerp Giants en Filou Oostende. Dat deed hij als toeschouwer en niet als persfotograaf. Rajano vertelt je hoe hij te werk ging tijdens de wedstrijd om foto’s te nemen en geeft een inkijk in hoe hij aan zijn carrière als sportfotograaf en content creator timmert.
Zonder media-accreditatie stond ik in de Lotto Arena voor de finale tussen Antwerp Giants en Oostende. Gewoon met een ticket zoals iedereen, camera mee, en de bedoeling om zoveel mogelijk vast te leggen als content creator en sportfotograaf.
Vanaf het begin zat ik in die typische modus: constant schakelen tussen foto en video, proberen momenten te pakken terwijl de match gewoon doorging. En ergens tussendoor ook beseffen dat je de wedstrijd zelf nooit echt volledig kan kijken. Je bent er wel, maar altijd half in je camera, half in het moment.
Wat het extra intens maakt: je bent constant aan het bewegen. Van bovenin de tribunes naar de zijkanten, langs gangen en ingangen, op zoek naar andere hoeken. Je werkt met wat je hebt. Geen vaste plek, geen perszone, gewoon proberen overal te staan waar iets kan gebeuren.
Antwerp Giants begon sterk en nam controle over de match. Oostende bleef lang achtervolgen, maar kwam in het laatste kwart helemaal terug in de wedstrijd. De sfeer in de arena veranderde compleet: elke aanval voelde zwaarder, elke score belangrijker, elke fout luider.
Toen het richting overtime ging, werd het pure chaos. Mensen recht, lawaai overal, en jij die tegelijk probeert foto’s en video’s te maken terwijl alles beweegt. Dat is het moment waarop je als creator beseft dat je nooit alles zal kunnen vastleggen. Je moet kiezen en blijven gaan.
“Je bent altijd half in je camera en half in het moment”
RAJANO MWAKA (fOTO- EN VIDEOGRAAF)
Antwerp trok het uiteindelijk over de streep met 89-84 en pakte de titel. Maar achteraf besef je dat de echte winst niet alleen in die beelden zat. Het zit in leren creëren wanneer niets ideaal is: geen perfecte plek, geen exclusieve toegang, geen controle over het moment, alleen instinct, timing en de drive om toch iets vast te leggen dat blijft hangen.
Dat is misschien de hardste, maar ook belangrijkste les van het voorbije anderhalf jaar. Niemand gaat wachten tot jij de kans krijgt. Je moet jezelf blijven bewijzen met wat je hebt, waar je staat. En ergens is dat ook de richting waarin ik wil doorgroeien.
Meer sportmomenten vastleggen op hoger niveau en stap voor stap vaker aanwezig zijn in de Belgische sportwereld als fotograaf en creator. Niet door te wachten op perfecte toegang, maar door te blijven maken en tonen wat je kan, ook als de omstandigheden niet ideaal zijn.
De ambitie blijft om ooit structureel aanwezig te zijn op de grootste sportevents. Misschien ook rond nationale teams zoals de Belgian Cats, richting het WK in 2026 in Duitsland, waar sport en verhaal samenkomen op het hoogste niveau. Tot die tijd blijft het simpel: blijven bewegen, blijven vastleggen en blijven zoeken naar beelden die spreken, ongeacht de plek waar je staat.
Na een thriller in de Lotto Arena tegen Filou Oostende kroonde Antwerp Giants zich tot landskampioen. Daarmee doorbrak het de reeks van Oostende dat veertien keer op rij de titel binnenhaalde. Bovendien haalde de Giants de zogenaamde ‘treble’ binnen: dit seizoen won het ook al de Beker van België en de Belgisch-Nederlandse BNXT League.
© 2026 StampMedia / Rajano Mwaka
Het WK voetbal is begonnen. Iedereen heeft wel een voorspelling over wie straks de wereldbeker wint. Maar naast de wedstrijden zijn er ook heel wat discussies over de organisatie en gastland USA. Hoe kijken Antwerpen daarnaar?
Achille Vancolen trok de straten van Antwerpen in en vroeg aan voorbijgangers hoe zij het WK beleven. Is het nog steeds een groot voetbalfeest of spelen de discussies rond het toernooi ook mee? En hoe kijken ze naar de controverse rond de Verenigde Staten, een van de gastlanden?
Maandag 15 juni om 21 uur spelen de Rode Duivels hun eerste wedstrijd tegen Egypte.
“Het is voetbal, laat het voetbal zijn.
Dus laat Iran toe en laat die gewoon hun match spelen”
Nu het wereldkampioenschap voetbal voor de deur staat, zijn alle ogen gericht op de grote sterren. Voetballers Neymar, Harry Kane, Lionel Messi en Cristiano Ronaldo zijn uiteraard van de partij. Maar er loopt ook genoeg opkomend talent rond dat nog relatief onbekend is bij het grote publiek. Voor de meeste van die jonge voetballers is het hun allereerste WK en is het dé perfecte kans om zich te meten met de absolute wereldtop.
Het WK gaat vandaag, 11 juni, van start. Het is het grootste voetbalkampioenschap en gaat om de vier jaar door, telkens in een ander gastland. Deze editie wordt voor het eerst in de geschiedenis gespeeld in de Verenigde Staten, Mexico en Canada en zal met 48 landen gespeeld worden. Voor verschillende jonge spelers is het de eerste keer dat ze meedoen aan het wereldkampioenschap.
Gilberto Mora
De jongste speler op dit wereldkampioenschap is Gilberto Mora. De amper zeventienjarige Mexicaan heeft de selectie gehaald. Voor sommigen was dat verrassend, maar wel terecht. De aanvallende middenvelder komt in eigen land uit voor Club Tijuana. Vorig seizoen verscheen hij in de geschiedenisboeken als jongste doelpuntenmaker van de Mexicaanse Liga MX. De technisch en tactisch sterke Mora debuteerde in 2025 al voor de Mexicaanse nationale ploeg. Nu krijgt de spelmaker op het allerhoogste podium de kans om zijn talent aan de hele wereld te tonen.
Nico Paz
De Spaans-Argentijnse middenvelder Nico Paz komt uit voor de Argentijnse nationale ploeg en zal samen met Lionel Messi het middenveld delen. De 21-jarige speler begon zijn voetbalcarrière in het Spaanse CD San Juan. Na een tussenstop bij CD Tenerife in 2016 werd hij weggeplukt op elfjarige leeftijd door Real Madrid. Na zijn debuut in de Champions League voor ‘De Koninklijke’, de bijnaam van Real Madrid, koos hij twee jaar geleden voor een tussenstap bij Como 1907 bij Italië. Onder de vleugels van trainer en voormalig Spaans wereldkampioen Cesc Fàbregas is Paz in de Serie A uitgegroeid tot een ware sensatie. Met die bagage op zak is de middenvelder klaar om zich definitief tussen de wereldtop te vestigen.
Luka Vuskovic
Luka Vuskovic zal deze zomer ook zeker de aandacht trekken. Hoewel de Kroatische centrale verdediger pas negentien jaar is, speelt hij met de ervaring van een gevestigde waarde aan de top. Als jongste doelpuntenmaker ooit bij Hajduk Split schreef hij geschiedenis, waarna het Engelse Tottenham Hotspur al snel de portemonnee trok. Na een leerrijk jaar in België bij Westerlo, speelde de verdediger zich afgelopen seizoen in de schijnwerpers bij Hamburger SV met zijn sterke duels en scorend vermogen bij standaardsituaties. In 2025 debuteerde hij voor de nationale ploeg en hielp hij Kroatië eigenhandig naar dit eindtoernooi. Dit WK belooft zijn definitieve internationale doorbraak te worden voor het oog van de hele wereld.
Bilal El Khannouss
Wie ook klaarstaat om dit wereldkampioenschap in vuur en vlam te zetten, is Bilal El Khannouss. Hoewel de 22-jarige Marokkaanse Belg werd geboren en opgroeide in België, koos hij met zijn hart voor de ‘Leeuwen van de Atlas’, bijnaam voor de Marokkaanse nationale ploeg. De middenvelder, die zijn jeugdopleiding genoot in RSC Anderlecht en later debuteerde in het eerste elftal bij KRC Genk, maakte al furore in de Belgische Jupiler Pro League. Hij won de prestigieuze Gouden Schoen voor Beste Jongere, en maakte in 2024 de overstap naar de Premier League bij Leicester City. Op dit moment speelt hij bij het Duitse VfB Stuttgart. El Khannouss mocht zijn debuut maken bij de Marokkaanse nationale ploeg in 2022 tijdens de troostfinale van het WK 2022 in Qatar op amper achttienjarige leeftijd.
Nico O’Reilly
Een speler die zich ook al in de kijker speelde bij zijn club, is Nico O’Reilly. De 21-jarige Engelsman uit Manchester stroomde door vanuit de jeugdopleiding van Manchester City, waar hij al vroeg opviel. De veelzijdige linksachter, die ook als middenvelder uit de voeten kan, maakte in 2024 zijn debuut in het eerste elftal van de Citizens. Sindsdien groeide hij uit tot een van de grootste talenten van de club. Met zijn techniek, fysiek en scorend vermogen speelde hij zich ook in de kijker bij de Engelse nationale ploeg. In 2025 maakte hij zijn debuut voor het Engelse nationale team. O’Reilly wordt door velen gezien als een van de meest veelbelovende spelers van zijn generatie en lijkt klaar om zich op dit wereldkampioenschap aan de hele wereld te tonen.
Yan Diomande
Diomande is een naam die misschien nog niet bij iedereen een belletje doet rinkelen, maar die op dit WK zijn grote doorbraak kan beleven. De negentienjarige Yan Diomande werd geboren in Abidjan in Ivoorkust en bracht een deel van zijn jeugd door in de Verenigde Staten. In juli 2025 tekende hij een vijfjarig contract bij RB Leipzig, waar de snelle buitenspeler meteen indruk maakte. Hij werd op zijn negentiende de vierde jongste speler ooit die dubbele cijfers haalde van doelpunten in één Bundesliga-seizoen.
De flank met een scherp oog voor doel maakte zijn debuut voor Ivoorkust in oktober 2025 en heeft sindsdien negen caps en drie interlanddoelpunten op zijn naam staan. Dit WK is voor Diomande dé kans om de stap naar de absolute top te zetten.
Younes Boukichou verhuisde al op zijn vierde van Marokko naar België. Achttien jaar later staat hij aan het begin van zijn carrière en verzamelt hij zijn eerste speelminuten op het hoogste niveau bij Union Mons-Hainaut. Hij is de broer van Khalid Boukichou, een van de succesvolste spelers in de Belgische basketbalgeschiedenis.
Naar welke spelers keek je als kind op?
“Om eerlijk te zijn, keek ik niet echt naar iemand op. Ik speel graag basketbal omdat mijn broer het deed en ik wou hetzelfde doen als hij. Daarbuiten had ik geen idool. Ik was natuurlijk wel fan van LeBron James en Stephen Curry, maar ik zag hen niet als idolen.”
Heb je veel van je broer geleerd?
“We spelen niet op dezelfde positie, hij speelt als center, ik als point guard. Hij is wel mijn idool. Ik wou pro worden zoals hij en met geluk en hard werken is het me gelukt. Ik hoop ooit beter te worden dan Khalid, maar dat zal moeilijk zijn.”
Je speelt ook bij de Marokkaanse nationale ploeg. Hoe is het om te spelen van een land waar je niet bent opgegroeid?
“Ik ben echt fier. Ik weet niet goed hoe ik het moet beschrijven. Het is echt een ander gevoel om het tenue van je land aan te trekken. Dat geeft een krachtig gevoel. Wat mijn debuut tegen Senegal nog onvergetelijker maakt, is dat het ook mijn eerste profervaring was. Het was ook de eerste keer dat mijn broer en ik samen speelden. Ik speelde toen ook samen met Ayoub Nouhi, met wie ik ben opgegroeid. Al dit maakte het nog specialer voor mij. Ik heb bij de nationale ploeg al veel goede herinneringen gemaakt. Khalid heeft zowel voor Marokko als België gespeeld. Momenteel ben ik volledig toegewijd aan Marokko, maar als België zou bellen, weet ik niet of ik nee zou zeggen. Je weet nooit wat de toekomst brengt.”
Sport op hoog niveau vraagt veel opoffering. Hoe ervaar jij dit?
“Ik ervaarde wel moeilijkheden hiermee, aangezien ik op mijn veertiende het huis verliet om op internaat te gaan in Jambes bij Namen. Ik zag mijn familie niet veel in die periode. Je gaat veel om met andere jongeren, hier leer je veel van. Ik denk dat je daardoor je persoonlijkheid sneller ontwikkelt. Dit hoort erbij als je professional wil worden. Je moet ermee leren omgaan.”
Waar zie je jezelf over vijf jaar?
“Ik zie mezelf in Frankrijk spelen. Het zou mooi zijn als ik in de tweede, misschien zelfs eerste, klasse kan spelen. Dat zou een droom voor mij zijn. Mijn broer heeft er ook zes jaar lang gespeeld. Het is een hoog niveau en ik zou daar graag willen spelen.”
Alle Afrikaanse studentenverenigingen uit Vlaanderen en Brussel namen het op 9 mei tegen elkaar op tijdens een voetbaltoernooi. Al is de ‘African Students Cup’ veel meer dan een potje voetbal. Er waren ook Marokkaanse delicatessen, tiramisu en zelfs een DJ aanwezig. Scroll zeker verder om de sfeer op te snuiven met de foto’s van Yara Johri en erachter te komen wie het tot de finale schopte.
Onder een stralende zon kwamen naast de verschillende studentenverenigingen ook verschillende werelden samen. De African Students Cup kende al zijn vijfde editie, wat het extra speciaal maakte. Het evenement werd dit jaar georganiseerd door de Gentse studentenvereniging Umoja en ging ook door in de Arteveldestad.
Het werd een spannende dag. Het Leuvense Karibu speelde in de halve finale tegen Imara (Brussel). De andere halve finale werd gespeeld tussen Ayo uit Antwerpen en Umoja. Beide halve finales waren zenuwslopend en eindigden gelijk. De wedstrijd tussen Karibu en Imara werd verlengd, waarna Karibu met een grote voorsprong won. In de andere halve finale trok Ayo aan het langste eind na spannende penalty’s.
Door de verlengingen en penaltyreeks was er geen tijd meer om de finale te spelen. Die wedstrijd zal later nog gespeeld worden. Dan weten we of Karibu dan wel Ayo zich kroont tot winnaar en de beker van de African Students Cup mee naar huis zal nemen.
© 2026 StampMedia / Yara Johri
Lex is terug en legt meteen Keano, Souf, Victor en Ibra onder vuur. Daarna bespreken ze de titelstrijd tussen Arsenal en Manchester City én het officiële vertrek van Pep Guardiola bij City, een einde van een tijdperk.
Ook buigt Balgezever zich over hun PFA-speler van het seizoen, Manchester United rebuild, hun doorbraak speler en ploeg van het seizoen, de Champions League finale voorspellingen en Arsenal vs PSG Combined XI.