reacties (0)

Hanan, 22 jaar oud, studeert bijna af als communicatiewetenschapper. Deze zomer verbleef ze drie weken in Marokko, waar ze schreef over de ervaring om als Marokkaanse Belg op vakantie te gaan naar het land waar haar ouders geboren zijn. Zesde en laatste stop: Moulay Abdeslam.

Ik bezoek Moulay Abdeslam, een dorp omringd door bergen en genoemd naar Abdeslam Ben Mchich Alami. Hij zou volgens sommigen een spirituele persoon geweest zijn, een vriend van God. Heel wat Marokkanen zien het als een gezegende plaats om gezamenlijk te bidden. De graftombes van zogenaamde heiligen zijn in het hele land te vinden en zijn populaire trekpleisters voor zowel gelovigen als toeristen.

Eenmaal in Moulay Abdeslam aangekomen, moet ik een lang pad bewandelen, vooraleer ik bij de graftombe terechtkom. Een pad gevuld met kraampjes, waar gebedstapijtjes, geluksbrengers en amuletten verkocht worden. Naast al deze religieus getinte voorwerpen liggen dan weer luchtigere dingen zoals robothondjes, juwelenkistjes en namaakhorloges. Zo zijn de verkopers zeker dat iedereen met iets naar huis gaat, welke reden ze ook hadden om in de eerste plaats naar Moulay Abdeslam te komen.

Schoenen uit

Bij de graftombe krijg ik eerst een paar boze blikken toegeworpen, voor ik besef dat ik mijn schoenen hier moet uitdoen. Want net als in een moskee wordt hier gebeden, en dus moet het hier proper zijn. Water, planten en de woorden die de mensen uitspreken: hier zou alles gezegend zijn. ‘Wie zeven keer naar Moulay Abdeslam reist, het is alsof hij op bedevaart is gegaan naar Mekka’, hoor ik een oude man zeggen. Klinkt als een makkelijke manier om jezelf een reis naar Saoudi-Arabië te besparen.

Wanneer ik even later met mijn ouders en zusje het plaatselijke restaurant bezoek, blijkt de kok slechts twee dingen klaar te maken. Gegrilde sardienen en bissara, een Marokkaanse pap die meestal gemaakt wordt van erwten. In Moulay Abdeslam kregen we echter de bonen-versie. Aan tafel krijgen we gezelschap van een koe, die standvastig wacht tot het eten geserveerd wordt. ‘Ze is het gewoon om mee te eten met de mensen’, lacht de ober. Spiritualiteit, bonenpap en gezellige koeien: een unieke combinatie, enkel te vinden in Moulay Abdeslam.

© 2014 – StampMedia – Hanan Challouki


Reacties

Plaats een reactie