reacties (3)

Elk jaar laait het debat rond rituele slachtingen weer op. Vanaf dit jaar mag er niet meer onverdoofd geslacht worden op tijdelijke slachtvloeren. Hypocriet volgens sommigen: "Als het echt om het dierenleed zou gaan, zouden ze de hele vleesindustrie moeten aanpakken.”

De Belgische dierenwelzijnswet verplicht sinds 1986 slagers hun dieren te verdoven alvorens ze te slachten. Dat stelde joden en moslims voor een dilemma, want volgens geloofsvoorschriften mogen ze enkel vlees eten dat ritueel geslacht is. Dat betekent dat het dier zonder verdoving de keel overgesneden wordt en het dood moet bloeden. Samen met het bloed verlaten ook de afvalstoffen het dier en is het rein, aldus de overlevering.

Tijdelijk versus erkend

In 1995 vond een wijziging in de wet plaats. In dienst van religie mogen dieren wel onverdoofd geslacht worden. Er volgde een nieuwe aanpassing in 2009, dat deze rituele slachting enkel toelaat in erkende slachthuizen, om te vermijden dat dieren thuis worden geslacht waar controle ontbreekt.

Om tijdens het Offerfeest te kunnen voldoen aan de enorme vraag naar ritueel geslachte schapen, werden hiervoor tijdelijke slachtvloeren ingericht. Minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) heeft nu echter een verbod doorgevoerd op het onverdoofd slachten op deze tijdelijke slachtvloeren. Volgens hem worden deze tijdelijke slachtvloeren wettelijk gezien niet erkend. Weyts bespreekt nu met de moslimgemeenschap en de slachthuizen hoe ze het Offerfeest kunnen organiseren zonder de onverdoofde slachting op de tijdelijke slachtvloeren.

Diervriendelijk vlees

Ann de Greef, directeur van GAIA, vindt dat men zich aan de regels moet houden: “Het onverdoofd slachten op de tijdelijke slachtplekken is een inbreuk op de Europese wetgeving, aangezien er enkel op erkende slachtvloeren onverdoofd geslacht mag worden. Ritueel slachten kan nog wel, maar het dier moet verdoofd worden.”

Hoeveel een dier lijdt tijdens en na een onverdoofde keling weten we niet, maar dat dieren enorme stress ervaren in een slachthuis, of ze nu verdoofd of onverdoofd geslacht worden, weten we wel. Bovendien zijn de levensomstandigheden van de dieren binnen onze vleesindustrie barslecht te noemen.

KASK-student Sibran Sampers wilde het dierenleed binnen onze vleesindustrie aankaarten en slachtte daartoe twee konijnen voor publiek. Hij kreeg een storm van kritiek over zich heen. “Als het voor bepaalde personen goed uitkomt, wil men opeens de wet naleven,", reageert hij, "maar ze zouden beter de naleving van wetten binnen de muren van de erkende slachtvloeren nakijken. Maar daar wil niemand iets van weten."

Hypocrisie

Sampers klaagde met zijn project de hypocrisie van de stedelijke vleesconsument aan. “We eten allemaal vlees maar hebben geen idee welke weg het dier hiervoor heeft afgelegd.” Bovendien pleit hij voor een vernieuwde band tussen mens en dier. “Mensen zouden zich van hun eigen vlees moeten voorzien. Zo bouwen we een band op met het dier en heeft het beest een veel beter leven.” GAIA-voorzitter Michel Vandenbosch diende prompt een klacht in tegen Sampers’ project. Hij wees Sampers en zijn docenten op een “stuitend gebrek aan normbesef”.

Volgens Sampers is het oorspronkelijke rituele slachten, zoals dat bij moslims thuis gebeurde, eigenlijk de meest diervriendelijke manier van slachten. “We worden allemaal zo bang gemaakt dat het eigenhandig doden als iets slechts wordt beschouwd. Best hypocriet te noemen als je weet dat de meesten onder ons zich ondertussen gewetenloos volproppen met dode dieren.”

GAIA is het daar niet mee eens. “Wij pleiten ervoor dat dieren vóór het slachten bedwelmd worden om hen onnodig lijden te besparen. Wij fixeren ons niet alleen op de tijdelijke slachtvloeren, maar strijden voor een algemeen verbod op het onverdoofd slachten. Ook in erkende slachthuizen wordt massaal geslacht zonder het dier te bedwelmen. Niet in dienst van de godsdienst, maar omdat het minder kosten met zich meebrengt”, vertelt GAIA-directeur Ann De Greef.

Miniem aandeel

“In 2013 werden 22.000 dieren ritueel geslacht in ongeveer 57 tijdelijke slachtplaatsen in Vlaanderen”, liet minister Weyts eerder optekenen. Opmerkelijke cijfers, aangezien in datzelfde jaar in het totaal bijna dertien miljoen dieren werden geslacht in de Belgische slachthuizen. Het gaat dan om varkens, runderen, slachtkalveren, schapen, geiten en paarden. Kippen zijn hier niet bij gerekend.

De rituele slachtingen op tijdelijke slachtvloeren tijdens de periode van het Offerfeest beslaan bijgevolg nog geen 0,17% van alle slachtingen in België in 2013. Sampers spreekt van puur populisme. “Politici spelen in op het gevoel van mensen door het ritueel slachten als barbaars af te schilderen en doen ze alsof ze begaan zijn met dierenleed. Als het echt om de dierenleed gaat, zouden ze de vleesindustrie moeten aanpakken en niet het ritueel slachten.”

Volgens Weyts houdt de regering zich wel bezig met dierenwelzijn in de vleesindustrie. “Er bestaat een uitgebreide reglementering voor het houden van dieren, ook in commerciële omstandigheden. Naast de algemene dierenwelzijnswet zijn er specifieke voorschriften voor het welzijn van dieren tijdens het transport en voor het welzijn van dieren tussen het moment van aankomst in het slachthuis en het eigenlijke slachten.” Sampers spreekt dit tegen: “Mensen hebben er geen idee van hoe het er aan toe gaat in een slachthuis. Als mensen wisten wat de dieren wordt aangedaan voor een stukje vlees, zou er een pak minder vlees gegeten worden.”

Over hoe het er wereldwijd vaak aan toegaat in de vleesindustrie, werden documentaires als Meat The Truth, Samsara en Lovemeatender gemaakt.

© 2015 – StampMedia/AP Hogeschool – Sophie Lodewijks


Reacties (3)

GAIA

Het is niet de gewoonte van GAIA om commentaar te geven op elk artikel waarin onze organisatie wordt vermeld, maar dit stuk bevat zodanig veel onjuistheden dat een rechtzetting zich opdringt. Bovendien laat deze publicatie uitschijnen dat het vooral GAIA is dat selectief omgaat met dierenwelzijn, wat uiteraard niet het geval is.

De juiste versie van de feiten:

Ritueel slachten: “Selectieve bezorgdheid om dierenwelzijn”

De hele heisa om de vreedzame actie 'Dagen Zonder Vlees' liegt er niet om: veel Vlamingen zijn fanatieke biefstuk- en stoofvleeseters. Toch laait elk jaar opnieuw het debat rond rituele slachtingen weer op. Vanaf dit jaar mag er niet meer onverdoofd geslacht worden op tijdelijke slachtvloeren. Hypocriet volgens sommigen: "Als het echt om het dierenleed zou gaan, zouden ze de hele vleesindustrie moeten aanpakken.”

De Belgische dierenwelzijnswet verplicht sinds 1986 om dieren te verdoven alvorens ze te slachten. Dat stelde joden en moslims voor een dilemma, want volgens geloofsvoorschriften mogen ze enkel vlees eten dat ritueel geslacht is. Dat betekent dat het dier zonder verdoving de keel overgesneden wordt en het dood moet bloeden. Samen met het bloed verlaten ook de afvalstoffen het dier en is het rein, aldus de overlevering.

Tijdelijk versus erkend

Sinds 1988 is het in ons land verboden om thuis dieren ritueel te slachten. Dat mag enkel in een erkend slachthuis of (sinds 1995) op een tijdelijk erkende slachtvloer, om te vermijden dat dieren thuis worden geslacht waar controle ontbreekt.

De Europese richtlijn van 2009 laat slachten zonder verdoving echter enkel toe in erkende slachthuizen. Minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) geeft nu gevolg aan die richtlijn door de tijdelijke slachtvloeren vanaf dit jaar te verbieden in Vlaanderen. Weyts bespreekt momenteel met de moslimgemeenschap en de slachthuizen hoe ze het Offerfeest kunnen organiseren zonder de onverdoofde slachting op de tijdelijke slachtvloeren.

Diervriendelijk vlees

Ann de Greef, directeur van GAIA, vindt dat men zich aan de regels moet houden: “Het onverdoofd slachten op de tijdelijke slachtplekken is een inbreuk op de Europese wetgeving, aangezien er enkel in erkende slachthuizen onverdoofd geslacht mag worden. Ritueel slachten kan nog wel, maar het dier moet verdoofd worden.”

Een rapport van de European Food Safety Authority uit 2004 stelt dat dieren die onverdoofd geslacht worden, extreme pijn ervaren als ze gekeeld worden. Ook zegt het rapport dat een dier waarvan de keel zonder verdoving wordt doorgesneden nog steeds bij bewustzijn is, en daarom nog steeds pijn, stress en angst kan voelen – soms minutenlang, zelfs als het volgens de regels van de rituele kunst gebeurt. Met andere woorden: onverdoofd slachten staat gelijk met dierenleed.

Ook in een slachthuis ervaren dieren enorm veel stress. Bovendien zijn de levensomstandigheden van de dieren binnen onze vleesindustrie barslecht te noemen.

KASK-student Sibran Sampers wilde het dierenleed binnen onze vleesindustrie aankaarten en slachtte voor een artistiek project zelf twee konijnen. Hij kreeg een storm van kritiek over zich heen. “Als het voor bepaalde personen goed uitkomt, wil men opeens de wet naleven", reageert hij, "maar ze zouden beter de naleving van wetten binnen de muren van de erkende slachthuizen nakijken. Maar daar wil niemand iets van weten."

Hypocrisie

Sampers klaagde met zijn project de hypocrisie van de stedelijke vleesconsument aan. “We eten allemaal vlees maar hebben geen idee welke weg het dier hiervoor heeft afgelegd.” Bovendien pleit hij voor een vernieuwde band tussen mens en dier. “Mensen zouden zich van hun eigen vlees moeten voorzien. Zo bouwen we een band op met het dier en heeft het beest een veel beter leven.” GAIA-voorzitter Michel Vandenbosch diende prompt een klacht in tegen Sampers’ project, wegens inbreuk op artikel 1 van de wet betreffende de bescherming en het welzijn der dieren.

Volgens Sampers is het oorspronkelijke rituele slachten, zoals dat bij moslims thuis gebeurde, eigenlijk de meest diervriendelijke manier van slachten. “We worden allemaal zo bang gemaakt dat het eigenhandig doden als iets slechts wordt beschouwd. Best hypocriet te noemen als je weet dat de meesten onder ons zich ondertussen gewetenloos volproppen met dode dieren.”

GAIA is het daar niet mee eens. “Wij pleiten ervoor dat dieren vóór het slachten bedwelmd worden om hen onnodig lijden te besparen. Wij fixeren ons niet alleen op de tijdelijke slachtvloeren, maar strijden voor een algemene verplichting tot verdoving. In België worden immers steeds meer dieren onverdoofd geslacht, ook in de erkende slachthuizen. Dat heeft te maken met de groeiende halal markt. Ook de export van halal vlees neemt toe. Om meer vlees te vermarkten dat ook voor halal consumptie kan dienen, worden dus steeds meer dieren gemakshalve onverdoofd geslacht. Zo vangen vleesgrossisten twee vliegen in een klap”, vertelt GAIA-directeur Ann De Greef.

In België worden intussen al 92% van de schapen, 21% van de kalveren en 10% van de runderen gekeeld zonder verdoving. Of meer dan 250 000 dieren per jaar. Wat de wetgever bij wijze van uitzondering toeliet, is bij schapen de regel geworden. Naarmate de halal markt groeit, is de kans groot dat ook het aantal onverdoofd geslachte kalveren en runderen zal toenemen.

Miniem aandeel

“In 2013 werden voor het Offerfeest 22.000 dieren ritueel geslacht in ongeveer 57 tijdelijke slachtplaatsen in Vlaanderen”, liet minister Weyts eerder optekenen. Sampers spreekt van puur populisme. “Politici spelen in op het gevoel van mensen door het ritueel slachten als barbaars af te schilderen en doen ze alsof ze begaan zijn met dierenleed. Als het echt om de dierenleed gaat, zouden ze de vleesindustrie moeten aanpakken en niet het ritueel slachten.”

Volgens Weyts houdt de regering zich wel bezig met dierenwelzijn in de vleesindustrie. “Er bestaat een uitgebreide reglementering voor het houden van dieren, ook in commerciële omstandigheden. Naast de algemene dierenwelzijnswet zijn er specifieke voorschriften voor het welzijn van dieren tijdens het transport en voor het welzijn van dieren tussen het moment van aankomst in het slachthuis en het eigenlijke slachten.” Sampers spreekt dit tegen: “Mensen hebben er geen idee van hoe het er aan toe gaat in een slachthuis. Als mensen wisten wat de dieren wordt aangedaan voor een stukje vlees, zou er een pak minder vlees gegeten worden.”

Over hoe het er wereldwijd vaak aan toegaat in de vleesindustrie, werden documentaires als Meat The Truth, Samsara en Lovemeatender gemaakt.

Animal Lover

GAIA, u slaat de plank, wederom, volledig mis. Uw reactie getuigt van nog meer hypocrisie dan het stuk zelf dat overigens over correcte feiten lijkt te beschikken.
Goed artikel. Merci, Stampmedia.

Jan De Smet

beste Gaia,
door te blijven hameren op het onverdoofd slachten laat ge zien dat ge niet doorhebt wat het probleem is.
het rapport dat ge aanvoert doet niet ter zake. Er zijn rapporten die anders concluderen. Het leed veroorzaakt door een snede valt te betwisten. Nogmaals doet dit er niet zoveel toe. Tijdens een slachtprocedure gaat het leed over meer dan alleen een snede. Het hele proces vooraf: het massale, routinematige dierenleed dat wordt aangebracht. Die ene snede valt eigenlijk in het niets vergeleken met de berg ellende die miljoenen dieren hun hele leven lang wordt aangedaan. Ik neem aan dat ge als “dierenrechtenorganisatie” toch wel weet waar ik het over heb?
Sterker nog, ge zou dit standpunt moeten inzien. Of zijt ge misschien op uw teen getrapt omdat iemand een zaak aankaart die ge zelf over het hoofd hebt gezien?

Plaats een reactie