‘Inkt en Pellicule’ over de film Everything Everywhere All At Once

‘Inkt en Pellicule’ is een podcast van vier studenten filmtheorie (Universiteit Antwerpen). Iedere week kijken ze naar een film en bespreken ze die met elkaar. Het verhaal, de shots, de sets, de acteurs, … Alle aspecten komen aan bod. Iedere week kiest een ander lid van het kwartet de film. Deze keer: Ygaël laat ons het multiversum afreizen! Dit absurde verhaal over belastingaangiften gaat volledig van de rails af en laat je niet meer los.

‘Inkt & Pellicule’ over de film Surf’s Up: “Er is duidelijk gekozen voor een MTV-stijl”

‘Inkt en Pellicule’ is een podcast van vier studenten filmtheorie (Universiteit Antwerpen). Iedere week kijken ze naar een film en bespreken ze die met elkaar. Het verhaal, de shots, de sets, de acteurs, … Alle aspecten komen aan bod. Iedere week kiest een ander lid van het kwartet de film. Deze keer: Jesse neemt de luisteraar mee op avontuur, naar de witte stranden, hoge golven en palmbomen van Hawaii. Wacht eens even: zijn dat pinguïns?

Vaardig Strijdvaardig: Gie Goris

We staan als samenleving voor enorme uitdagingen. Daarom is het belangrijk om strijdvaardig te blijven. En om strijdvaardig te zijn, heb je visie nodig. Daar gaat Arne Verboven in deze podcast naar op zoek, aan de hand van een interessante gast.

Gie Goris was 35 jaar lang de hoofdredacteur van een mondiaal magazine. Eerst van Wereldwijd en later van MO* Magazine. In deze aflevering praat ik met hem over het belang van mondiale journalistiek, constructieve journalistiek, de mentaliteitsverandering omtrent militarisering en de opkomst van extreemrechts in verschillende delen van de wereld.

Als ervaren rot behandelt hij deze thema’s diepgaand en voorziet hij ze van interessante inzichten.

Benieuwd naar meer? Druk dan op play, en wordt samen met Arne “Vaardig Strijdvaardig”.

Bronnen fragmenten:

Jonathan Holslag: VRT – De Afspraak Op Vrijdag (08.03.2024)

Bjorn Soenens: NPO Radio 1 – De Ochtend (14.07.2015)

Donald J. Trump: WSJ News (06.12.2023)

Giorgia Meloni: La Repubblica (20.10.2019)

Geert Wilders: NOS Jeugdjournaal (23.11.2023)

Dit artikel gratis overnemen op je website?

Resultaten ‘How to StampMedia’ – Audio

Tijdens de workshop ‘How to StampMedia’ kunnen jongeren kennismaken met verschillende soorten media. Zo experimenteren ze met foto, video, tekst en audio. Ze interviewen elkaar over maatschappelijke thema’s die hen na aan het hart liggen, waar ze nieuwsgierig naar zijn of die ze belangrijk vinden. Hier de resultaten van het audio-experiment

Christina De Witte (Chrostin): “Trauma is wat ons grappig maakt”

In deze aflevering van Plafond Podcast praten Mehdi Chouachoua Bouali en Zydan Maximino Vieira Kips met cartoonist Chrostin, artiestennaam van de Mechelse Christina De Witte, over de impact van een dubbele etnisch-culturele identiteit op je zelfbeeld en hoe anderen je zien. Chrostin maakte met ‘Araya’ een coming-of-age beeldroman over het thema. “Ik ben niet half dit, en half dat. Ik ben honderd procent mezelf.”

In haar ‘Araya’ probeert Christina De Witte – alias Chrostin – komaf te maken met haar demonen uit het verleden. Opgroeiende tussen twee werelden – haar vader is Belg, haar moeder Thais – vormen zelfbeeld, zelfliefde en het omarmen van je culturele roots belangrijke thema’s in het boek.

Een ander belangrijk aspect is die van de complexe moeder-dochterrelatie. In Plafond Podcast vertelt De Witte onder meer over de moeilijke relatie met haar mama. “Mijn moeder spreekt de taal niet. Ze heeft nooit fatsoenlijk Nederlands geleerd”, vertelt ze. Die taalkloof maakte de complexiteit van die relatie alleen maar groter. “Door de taalbarrière is er een nog grotere men-taalbarrière.”

Al op negentienjarige leeftijd maakte Chrostin cartoons voor Flair en schopten haar comics het al tot de Verenigde Staten. Tot voor kort was ze ook beeldcolumnist bij De Standaard. “Ik mocht daar echt doen wat ik wilde, er was geen censuur. Wel was er veel druk en stress om iedere week een comic af te leveren. Daardoor was er niet altijd veel ruimte om andere dingen te doen.”

Ook in deze podcast: Ashton Kutcher, Racing Mechelen, het beste van Thailand en eten, veel eten.

‘Stad van Geluid’: Jongeren van Brake-Out over de geluiden van de stad

Jongeren van Brake-Out trokken de straten van Antwerpen in om de vele geluiden van de stad te ervaren. In deze podcast vertellen ze wat ze fijne en minder fijne geluiden vonden, en denken ze samen na hoe hun ideale stad eruitziet. Brake-Out is een driejarig programma voor jongeren met een beperking, autismespectrumstoornis of een niet-aangeboren hersenletsel.

Werken in een woonzorgcentrum: “Ik amuseer mij iedere dag”

Woonzorgcentra slaken een noodkreet. Vacatures geraken niet ingevuld en rusthuizen worden door de Vlaamse overheid op een zwarte lijst geplaatst, omdat ze hun bewoners niet van de nodige zorg kunnen voorzien. Werken in een woonzorgcentrum vraagt dan ook enorm veel toewijding. Reporter Julie van Vooren gaat langs bij het woonzorgcentrum Immaculata en luistert naar het verhaal van enkele gedreven werknemers.

Immaculata is een woonzorgcentrum in Edegem. In de reportage komen Megan en Gloria aan het woord. Hun getuigenissen geven blijk van toewijding en liefde voor hun job en de bewoners. In de reportage hoor je hoe het er aan toe gaat achter de schermen van een woonzorgcentrum.

Waarom schaffen we winter- en zomeruur niet af?

Sinds 1977 veranderen we om het half jaar onze klok een uur voor- of achteruit. Dit lijkt een kleine, onbelangrijke gebeurtenis, maar toch heeft de verandering van winteruur naar zomeruur en omgekeerd heel wat gevolgen. Mensen slapen slechter, er zijn meer verkeersongevallen en het menselijk biologisch ritme wordt verstoord.

In deze aflevering van ‘Bijna Klaar’ gaan reporters Booy Chalmet en Floris Bosteels op zoek naar een antwoord op de vraag: waarom schaffen we winter- en zomeruur niet af? 

Bron: 21Bis.be.

Anouk Torbeyns: “Geadopteerd zijn is een bitterzoet privilege”

In deze aflevering van Plafond Podcast praten Mehdi Chouachoua Bouali en Zydan Maximino Vieira Kips met StampMedia-medewerker en geadopteerde Anouk Torbeyns over de impact van interlandelijke adoptie op de persoonlijke ontwikkeling en identiteit. Ook het systeem rond interlandelijke adoptie wordt onder de loep genomen. “De sector zegt wel dat adoptie in het belang van het kind is, maar in de feiten schenkt het beleid nog te weinig aandacht aan de belangen en behoeftes van geadopteerden.”

Anouk Torbeyns is geboren in India en getogen in België. Als peuter werd ze geadopteerd en geplaatst in een Vlaams gezin. “Ik ben meteen warm ontvangen in mijn adoptiefamilie. Ook in mijn omgeving en bij de vrienden waarmee ik opgroeide, was ik meteen ‘één van hen’. Niemand stelde zich vragen over mijn afkomst en mijn adoptie.”

Torbeyns erkent dat ze daardoor in een gepriviligeerde situatie kon opgroeien. “Al is geadopteerd zijn een bitterzoet privilege. Adoptie wordt vaak voorgesteld als een ideologische daad. De mythe van het ‘geredde kind’ blijft hardnekkig. Daardoor verwacht men vooral van jou dat je dankbaar bent.”

“Die dankbaarheid legt je het zwijgen op”, vertelt Anouk Torbeyns. “Ik voelde niet altijd de ruimte om te praten over de vragen en onzekerheden die adoptie met zich meebrengt. Er zit pijn en verdriet om het verlies van mijn oorspronkelijke ouders. Maar ik durfde dat lang niet te uiten, uit schrik ondankbaar over te komen.”

“Waarom steken we zoveel geld in nieuwe adopties? Kunnen we niet beter even wachten en zorg dragen voor de geadopteerden die hier nu al zijn?”

In de aflevering wordt ook stilgestaan bij het systeem en het beleid rond interlandelijke adoptie. Die is niet altijd afgestemd op het belang en de behoeftes van geadopteerden, vindt Torbeyns. “Men zegt wel altijd dat adoptie in het belang van het kind is, maar in de feiten werd er lange tijd geen rekening gehouden met onze nood aan bijvoorbeeld psychosociale ondersteuning en de veelvoorkomende nood om naar je roots en eerste familie te zoeken in het land van herkomst.”

Anouk Torbeyns: “Als morgen alle kandidaat-adoptieouders zeggen dat ze niet meer willen adopteren, hoeveel moeite zullen wij dan nog doen om buitenlandse kinderen, die nood hebben aan opvang, naar hier te halen en bij een gezin te plaatsen? Als je echt gelooft dat adoptie in het belang is van het kind, kijk dan naar de geadopteerden die hier opgroeien. Adoptie stopt niet eens je aankomt in dit land. Waarom steken we zoveel geld in nieuwe adopties? Kunnen we niet beter even wachten en zorg dragen voor de geadopteerden die hier nu al zijn?”

Will-Limba Moleka: “De bib is het geheugen van een samenleving”

Maart is jeugdboekenmaand. Enter Will-Limba Moleka (24). Als leesbevorderaar en leesconsulent gaat de bevlogen Moleka de strijd aan met streamingdiensten en sociale media om jongeren weer het plezier van boeken lezen te laten ontdekken. “Als ik ergens een mooi woord of een mooie zin lees, dan hou ik die shit bij, zodat ik het later zelf kan toepassen.”

In Plafond Podcast vertelt Will-Limba Moleka als oprichter van ‘Limba Reads’ en ‘Read & Relax’ over hoe hij van scholieren.com naar een ware boekenwurm evolueerde, over het belang van representatie in literatuur en van geletterdheid in onze samenleving. “Leesbevordering en taalvaardigheden zorgen ervoor dat we ook dagelijkse dingen als onze belastingsbrief beter kunnen lezen en begrijpen.”