Les Bleus zitten gebeiteld met hun volgende generatie voetbaltalent

Het Franse voetbal staat bekend om zijn goede jeugdopleidingen en vele talenten, dus waren Vincent, Gilles, Elias en Brice van de podcast Langs De Zijlijn opgetogen om naar de ideale elf vervangers te zoeken van de regerende wereldkampioen.

De huidige Franse doelman Hugo Lloris (Tottenham Hotspur) is met zijn 35 jaar niet meer van de jongste. Daarom mag bondscoach Didier Deschamps stilaan op zoek naar een opvolger. De meest waarschijnlijke opvolger voor Lloris lijkt AC Milan-doelman Mike Maignan te zijn. De 26-jarige doelman heeft al heel wat ervaring op het hoogste niveau en mocht tegen Oekraïne ook al eens debuteren voor Les Bleus. Een andere naam die meermaals over de tongen ging, was de nummer 1 van Leeds Illan Meslier. Met zijn 21 jaar is Meslier nog een hele jonge keeper, waardoor het vooral toekomstgericht een goede keeper zou kunnen zijn voor Frankrijk.

Op verdedigend vlak heeft de Franse nationale ploeg een overschot aan talent en was het dus heel moeilijk om de juiste namen te kiezen. De namen die het meest uit het oog sprongen waren Dayot Upamecano, William Saliba (Olympique Marseille) en Theo Hernandez (AC Milan). Upamecano is misschien wel de bekendste naam. De verdediger van Bayern München heeft op jonge leeftijd al heel wat ervaring en heeft alles om uit te groeien tot de leider van de Franse defensie. Theo Hernandez daarentegen is met zijn 24 jaar niet meer het jonge supertalent, maar wel een man die de voorbije seizoenen heel wat progressie gemaakt heeft en klaar lijkt voor een vaste basisplaats bij Frankrijk.

Ook qua aantal middenvelders zit de Franse nationale ploeg breed. Afgelopen zomer trok Eduardo Camavinga van Stade Rennes naar de Spaanse topclub Real Madrid. Camavinga is de man voor de toekomst bij Frankrijk, maar zal volgens ons nog wat geduld moeten uitoefenen alvorens hij een vaste basisplaats zal hebben. Een andere naam die te horen viel was die van Aurélien Tchouaméni. De 22-jarige controlerende middenvelder is heel volwassen voor zijn leeftijd en heeft nog een grote progressiemarge.

In de aanval bestaat er geen twijfel dat PSG-aanvaller Kylian Mbappe de man moet worden van het moment en de toekomst bij Frankrijk. Dat hij kan uitgroeien tot de beste speler ter wereld, lijkt ons een zekerheid.

Bekijk of luister hier naar de volledige lijst met namen:

https://www.youtube.com/watch?v=YcCs3U-o-YA&ab_channel=LangsDeZijlijn

Van Maarten Vandevoordt tot Jeremy Doku: nieuwe generatie Rode Duivels belicht

Next Gen is een tiendelige reeks van Langs De Zijlijn waarin de toekomst van het voetbal aan bod komt. Iedere aflevering zal een reeks youngsters in een bepaald voetballand ter sprake komen. In deze episode kijkt LDZ naar de jonge Belgen die in de wachtkamer zitten.

Als keeper was er unanimiteit over Maarten Vandevoordt als de ideale opvolger voor Thibaut Courtois. Vandevoordt is een 19-jarige doelman die uitkomt voor KRC Genk. Hij maakte op zijn zeventiende zijn debuut voor Genk waardoor hij één van de jongste debutanten was in onze hoogste voetbalklasse. Vandevoordt is een goede lijnkeeper die ook heel goed met zijn voeten overweg kan.  

Bij de verdediging lijken Arthur Theate (Bologna), Zinho Vanheusden (Genoa) en Sebastiaan Bornauw (Wolfsburg) het meeste potentieel te hebben om op korte termijn de drie nieuwe centrale verdedigers te worden van onze Rode Duivels. Arthur Theate is misschien een nog onbekende naam. De 21-jarige centrale verdediger werd opgeleid bij KRC Genk en Standard en maakte via KV Oostende de overstap naar de Serie A in Italië. Bij Bologna is Theate nu vaste basisspeler en één van de revelaties in de Italiaanse competitie.

Op het middenveld hebben de jonge Rode Duivels een overschot aan talent, maar de man die er het meeste uitspringt, is Aster Vranckx van Wolfsburg. Vranckx is een centrale middenvelder die al meermaals is vergeleken met Moussa Dembele: een sterke balvaste middenvelder die over een groot loopvermogen beschikt en moeilijk van de bal te zetten is.

Aanvallend is er met Jeremy Doku een jonge aanvaller die al vaker heeft mogen proeven van het eerste elftal.

Bekijk of luister hier welke jonge talenten nog allemaal de revue passeren:

https://www.youtube.com/watch?v=nmJWDXWq_J8&ab_channel=LangsDeZijlijn

Tuur Dierckx (Westerlo): “Union zal nog bezwijken onder de druk”

Elk nadeel heb ze voordeel. Door zijn kruisbandenblessure staat KVC Westerlo-aanvaller Tuur Dierckx al een tijdje aan de kant, maar daardoor kon hij wel afzakken naar de studio van Langs De Zijlijn. Daar sprak hij onder meer over zijn carrière in de Jupiler Pro League en eerste klasse B. “In 1B is het moeilijker voetballen dan in 1A.”

Tuur Dierickx is een jeugdproduct van KVC Westerlo die op jonge leeftijd de overstap maakte naar Club Brugge. Vandaag speelt hij weer bij de Kemphanen in eerste klasse B. “Ik had nog verschillende aanbiedingen van andere topclubs in België, maar bij Club Brugge had ik het beste gevoel. Mijn ouders vonden het aspect school ook belangrijk en in Brugge vond ik meteen een school waar de combinatie studie/voetbal perfect mogelijk was.”

In het seizoen 2015-2016 werd Dierckx Belgisch kampioen met Club Brugge. Toch was hij niet helemaal tevreden met het aantal speelminuten die hij kreeg. Daardoor koos hij voor een transfer naar Royal Antwerp. Daar maakte hij het legendarische seizoen mee dat Antwerp na dertien jaar weer kon promoveren naar de hoogste voetbalklasse.

Mentaal welzijn in het voetbal

Het scheelde echter niet veel of Dierckx was ook te zien in het shirt van de Rouches. “Wat veel mensen niet weten over mijn transfer naar Antwerp is dat ik aanvankelijk eerst rond was met Standard. Er was zelfs al een voorcontract getekend, maar toen kwam Antwerp met een aanbieding die ik niet kon weigeren.”

Ondertussen speelt Dierckx weer bij Westerlo. Daar staat hij nu acht punten los op kop in 1B. “In 1B is het moeilijker voetballen dan in 1A”, laat hij zich nog ontvallen. “Omdat er minder ruimte is. Als middenmoter heb je in 1A veel meer ruimte om te voetballen. Als leider in 1B speel je altijd tegen een laag blok”, aldus Dierckx.

Zijn periode bij Westerlo gaat met vallen en opstaan. Vier maanden geleden scheurde Tuur Dierckx zijn kruisbanden. Sindsdien is het niet alleen fysiek, maar ook mentaal een moeilijke periode geweest. “Het mentale aspect in voetbal is belangrijk, maar zeer onderschat.”

Tot slot hadden we het nog over het huidige seizoen in de Jupiler Pro League. “Wanneer het er echt op aankomt, zal Union bezwijken onder de druk volgens mij”, aldus Dierickx. 

Bekijk hier de volledige aflevering van de podcast Langs De Zijlijn:

https://www.youtube.com/watch?v=1NsNlhIdNgg&ab_channel=LangsDeZijlijn

Faroek Özgünes: “Criminele en legale milieu zijn verbonden”

Faroek Özgünes is een Belgisch televisiepresentator en journalist bij de Belgische commerciële televisiezender VTM, gekend van onder andere Faroek. Als ‘expert justitie’ schreef Özgünes een boek over de “Parachutemoord” en de “Kasteelmoord”.  In gesprek met reporter Mathieu Bollaert heeft hij het over zijn carrière en de media als de vierde macht. 
 

“Je roots willen kennen heeft niets te maken met een gebrek aan een warm nest”

Silke (29) uit Antwerpen vraagt zich al sinds haar elfde af wie haar biologische vader is. Ze kwam ter wereld met behulp van spermadonatie. In België kan je niet zomaar contact opnemen met de donor. Doneren gebeurt namelijk anoniem. Donorkinderen hebben vaak de drang om hun vader te zoeken. Dat was zo ook voor Silke. “Meer dan ik hem wilde vinden, wilde ik ook een middelvinger opsteken tegen het systeem.”

In België is spermadonatie anoniem. Als donor kom je niet te weten aan wie je gedoneerd hebt en als ontvanger weet je ook niet wier zaad je ontvangen hebt. Er is een derde partij die vaak over het hoofd gezien wordt: de kinderen die voortkomen uit deze donatie. Daar knelt het schoentje. De kinderen hebben er namelijk niet voor gekozen om hun vader niet te kennen. Velen van hen zijn dan ook voor een verbod op anonieme donatie of op z’n minst voor de mogelijkheid om je donor te vinden als beide partijen hiervoor openstaan.

Ook Silke is hier voorstander van. “Ik wilde heel graag weten wie mijn vader is. Maar nog meer wilde ik eigenlijk fuck you zeggen tegen het systeem van anonieme donoren”, zegt ze in de podcast. De kans dat je iemand terugvindt via DNA-databanken is klein. Na lang zoeken en wachten, vond ze uiteindelijk een neef van haar biologische vader.

Uit de kast komen

“Tot mijn grote verbazing werd ik en mijn broer hartelijk ontvangen door mijn vader en zijn familie”, vertelt Silke. “Zelfs door familieleden die genetisch niet verwant zijn met mij. Ze zeiden: “We zijn superblij dat we er twee kinderen bij zijn.”

Silke merkt wel dat er nog veel taboe heerst rond spermadonatie. “Het voelde bijna als uit de kast komen toen ik mijn vrienden zei dat ik eigenlijk een donorkind ben.” Daarnaast wordt er volgens haar nog vaak met een negatieve blik naar donorkinderen gekeken en heeft iedereen meteen zijn oordeel klaar. “Ze zeggen dat we onbeleefd zijn, zo maar iemands leven binnenvallen of onze ouders pijn doen door op zoek te gaan naar onze biologische ouders. Maar op zoek gaan naar je roots heeft niets te maken met het gebrek aan liefde van de familie waar je opgroeide.”

StampMedia te gast bij radio NRJ

Onze hoofdredacteur Marjorie was op 17 januari op bezoek bij NRJ. In het programma ‘Open Studio’ kreeg ze uitgebreid de tijd om het te hebben over wat we bij StampMedia doen en waar we voor staan. Zo had ze het onder andere over de veilige omgeving die we bieden en hoe ons netwerk handig kan zijn voor jongeren die een job zoeken in de media. 

Valentin Katanga: “Veel mannen verwaarlozen hun mentale gezondheid”

“Emoties tonen, maakt je niet minder mannelijk. Het maakt je meer menselijker.” Dat zegt Valentin Katanga (22) in de podcast Menji van Bitshilualua Kabeya. Op haar sofa praat Katanga hoe (zwarte) mannen vandaag omgaan met hun geestelijke gezondheid. “Ik ken geen enkele man die naar een psycholoog gaat.”

“Van kleins af aan heb ik geleerd dat mannen moeten providen. Wij, mannen horen de man des huizes te zijn en brood op de plank brengen. We moeten alles in het werk stellen om voor anderen te zorgen. Die verwachtingen zorgen voor veel druk bij jonge mannen.”

Valentin Katanga wil mannenproblemen onder de aandacht brengen. Die zijn vaak nog taboe, vindt hij. “Praten over mentale gezondheid kruipt stilaan uit de taboesfeer”, weet hij. “Maar mannen – vooral zwarte mannen – hinken daarbij achterop. Wij hebben nog een duwtje in de rug nodig. Ik ken heel wat vrouwen die psychische hulp hebben gezocht. Anderzijds ken ik persoonlijk geen enkele man die naar een psycholoog gaat.”

“Veel mannen kunnen of willen nog niet open zijn over hun mentale welzijn, want dan worden ze niet meer beschouwd als een echte man”, zegt Katanga. “Let me cry in peace! (lacht) Je emoties tonen, maakt je niet minder mannelijker, maar het maakt je meer menselijker.”

Bekijk hier de volledige aflevering van Menji met Valentin Katanga:

Monica Kamara: “Ook voor één like zal ik kunst blijven creëren”

“Succes gaat niet over mij, maar over anderen. Welke impact heeft mijn kunst op anderen. Het is niet wat ik eruit haal, maar wat zij eruit halen.” Dichter Monica Kamara was te gast in de podcast Menji van Bitshilualua Kabeya. Daarin vertelt ze over haar drijfveren om gedichten te schrijven, maar ook over de schrijfpauze die ze noodgedwongen inlaste.

“Mijn kunst ontstaat door diep te graven in mijn eigen wonden. Dat maakt het heel persoonlijk en intiem, maar ook heel confronterend.” Dat vertelt Monica Kamara op de sofa bij Bitshilualua Kabeya in de podcast Menji. De slam poet nam daarom een tijdje een break van de sociale media waar ze haar kunst deelde.

De relatie met die sociale media is moeilijk, zegt Kamara. “Ik zit nog niet op een punt waar ik veel appreciatie krijg van de buitenwereld. Ik weet niet of ik ondergewaardeerd word, maar veel mensen zien mij nog niet als een artiest. Dat kan soms ontmoedigend zijn. Soms moet ik me nog forceren om kunst te blijven maken.”

“Talent draait niet om hoeveel volgers je hebt”

“Anderzijds zal ik kunst blijven creëren, ook al krijg ik er maar één like voor”, zegt de 24-jarige woordkunstenaar. “Succes gaat niet over mij, maar over anderen. Welke impact mijn kunst heeft op anderen. Het is niet wat ik eruit haal, maar wat zij eruit halen.”

Monica Kamara: “Vergeet ook niet dat talent niet draait om hoeveel volgers je hebt. Er zijn heel talentvolle mensen die letterlijk maar honderd volgers hebben. People do not appreciate them.”

Ook België erkent niet altijd het talent dat hier woont, vindt Kamara. “België zal je niet snel zelfvertrouwen geven als artiest. Ons land erkent zijn talent niet altijd. Daarom trekken ook veel artiesten weg uit België. Zelf vind ik België niet zo’n inspirerend land. De enige inspiratie die ik hier haal, zijn mijn ervaringen met racisme die ik dan in mijn gedichten kan vertalen.”

Bekijk hier de volledige aflevering van Menji met Monica Kamara:

“Jongvolwassenen zijn kinkier dan je denkt”

BDSM is onder jongvolwassenen populairder dan je denkt. In Fetish Café in Antwerpen geeft een nieuwe generatie er zijn eigen, diverse, invulling aan. Ace (30) is vrijwilliger en sex counselor in het café en heeft zich gespecialiseerd in de BDSM-wereld. “BDSM is meer dan elkaar pijn doen in een donkere kelder.”

Ace was te gast in de podcast ‘Give Us A Voice’. Daarin snijden twee studenten uit Antwerpen iedere maand een onderwerp aan met een expert. Je kan de podcast hier beluisteren.

“Wanneer het gevaar reëel is, is het geen BDSM meer.” Volgens Ace, counselor en vrijwilliger in Fetish Café in Antwerpen, probeert BDSM (afkorting voor bondage, dominantie, sadisme en masochisme, red.) een gezonde omgeving te bieden waar mensen nieuwe dingen kunnen ontdekken. In een safe space zoals Fetish Café in Antwerpen kunnen jongeren tussen 18 en 35 eindeloos op zoektocht gaan. “We trekken heel wat jong volk. Jongvolwassenen zijn kinkier dan je denkt”, zegt Ace.

Het Festish Café ligt in de schaduw van de Antwerpse kathedraal en is een buitenbeentje in een buurt van fancy restaurants. ‘Je vindt in de buurt de restanten van een eeuwenoude abdij’, legt Ace uit. ‘Vooral de ondergrondse delen ervan worden nog gebruikt.’

Zo ook in het Fetisch Café waar je je meteen in een middeleeuwse kerker waant. Op het allereerste gezicht bevestigt het uitzicht het beeld dat we over BDSM hebben. Op het tweede gezicht zie je de verscheidenheid van de mensen die langskomen: dikkere en dunnere mensen, mannen, vrouwen, trans mensen, … Je voelt meteen dat dit een veilige omgeving is waar je vrij kunt experimenteren.

Ondanks de vele horrorverhalen gaat BDSM dus nooit om echte dreiging, mishandeling of agressie, stelt Ace. “Het gaat om het simuleren van een uitdaging. De gezonde context en de volledige instemming van de betrokkenen staan centraal. In een BDSM-relatie begrijp je elkaar en voel je elkaar aan, je pikt signalen op en luistert naar elkaar. BDSM is een vorm van kunst die ieder op zijn eigen manier invult.”

Ace: “De wereld van BDSM is ongelofelijk gevarieerd. Zo zijn er mensen die kicken op chantage. De ‘slachtoffers’ sturen – met hun volledige toestemming – beelden naar iemand door die hen daar dan mee chanteert. Dit kan gaan over ‘Ik wil dat je je tanden poetst of ik zet jouw beelden online’. Ook dát is BDSM. Het hoeft niet altijd te gaan over mensen in een donkere kelder die elkaar pijn doen.”

24/7 daddy of mommy

De ene BDSM-relatie is de andere niet. Er zijn koppels die alleen in de slaapkamer of in Fetish Café zich aan BDSM wagen. Voor anderen is het een levensstijl. Zij hebben bijvoorbeeld 24/7 een ‘daddy’ of ‘mommy’ die hen verzorgt.

BDSM is niet alleen een seksueel experiment. Ook genderkwesties komen aan bod. Zo is er een groot aandeel gender-atypische mensen in de BDSM-gemeenschap. ‘Velen van hen zijn queer. Ze stappen af van het heteronormatieve plaatje dat de man dominant is en de vrouw onderdanig”, legt Ace uit. Zeker bij de jongeren worden er volgens Ace grenzen afgetast en taboes doorbroken.”

Bij vrienden en collega’s heeft Ace het taboe ook al doorbroken. Zij weten dat Ace regelmatig in Fetisch Café te vinden is. “In de BDSM-gemeenschap is een ‘coming-out’ ook een gangbare term. BDSM heeft zo’n impact op je leven dat die term wel toepasselijk is’, vindt Ace. “Uiteindelijk heeft een taboe enkel kracht door de mensen die het een taboe blijven noemen.”

Christian Grey in het Fetish Café

Fifty Shades (de boeken- en filmreeks van E.L. James, red.) wordt in de BDSM-gemeenschap niet hoog ingeschat. Ace: “Fifty Shades houdt vooroordelen in stand. Er wordt grensoverschrijdend gedrag getoond. Dat is onaanvaardbaar in onze community. Dat grensoverschrijdend gedrag wordt in de film bovendien geromantiseerd, tot groot ongenoegen van vele kinksters.”

Sarah Dimani: “Niet elke hobby moet een miljoenenbusiness worden”

Sarah Dimani (28) maakte na acht jaar een einde aan haar succesvolle carrière als mode-influencer. In de podcast Menji van Bitshilualua Kabeya vertelt ze hoe ze haar populaire Instagramprofiel verwijderde en een nieuw platform creëerde waar ze kon focussen op thema’s rond vrouwen, racisme en body positivity. “Als influencer miste ik de inhoud en voldoening.”

Een Instagramaccount met maar liefst 107.000 volgers verwijderen. Sarah Dimani (28) deed het gewoon. “Ik had al jaren een haat-liefdeverhouding met sociale media”, vertelt de Antwerpse Dimani in de podcast Menji. “Ik heb er op het moment zelf niet te lang over nagedacht. Het maakte me niet meer gelukkig, dus was het simpel: doe het gewoon weg.” 

Haar passie voor mode mondde vanaf 2012 uit in een steeds groter wordende Instagramaccount, waardoor ze een carrière als mode-influencer kon uitbouwen. “Ik deed het aanvankelijk voor het plezier. Eerst begonnen mijn vrienden mij te volgen, dan vrienden van vrienden… Zo is dat stelselmatig gegroeid. Het is een uit de hand gelopen hobby. Er zat geen plan achter. In die tijd kon je nog snel en organisch groeien. De huidige algoritmes maken dat veel moeilijker”, vertelt Sarah Dimani.

Met een vergrootglas bekeken

“Heel veel deuren zijn voor mij sindsdien opengegaan. Niet evident als kind van een familie met een migratieachtergrond. Ik heb veel geleerd uit die periode en zal er altijd dankbaar voor zijn. Maar de komende jaren zie ik het mezelf niet meer doen.”

Het leven van een influencer is niet alleen maar rozengeur en maneschijn, mooie kledij en fancy tripjes, weet Dimani. “Alles wat je doet, wordt met een vergrootglas bekeken. Ik moest altijd opletten met wat ik zei. Er waren bepaalde verwachtingspatronen voor een influencer. Ik kon alleen maar over fashion praten, heel af en toe over culturele toe-eigening. Ik kon bijvoorbeeld niet diepgaand over racisme praten. Dan kreeg ik te horen: “De Sarah Dimani van 2012 was veel leuker.” Maar dit is óók Sarah Dimani.”

“Heel veel deuren zijn voor mij sindsdien opengegaan. Niet evident als kind van een familie met een migratieachtergrond”

Het beeld dat haar volgers kregen van Sarah Dimani als influencer, strookte niet met wie ze echt was. “Ik kon altijd maar één aspect van mezelf tonen”, zegt ze. “@SaraahDii (zoals ze zich destijds noemde op Instagram, red.) en Sarah, de persoon die ik echt was, begonnen almaar minder op elkaar te lijken. Ik ben geen geboren influencer, ik ben er wat in gesukkeld. Ik ben nog jong en heb nog andere dromen buiten mode. Als influencer miste ik de inhoud en voldoening.”

The Narcist

Vandaag focust Dimani zich op andere dingen. Zo richtte ze het platform The Narcist op waar ze thema’s rond vrouwen, racisme en body positivity bespreekbaar wil maken en een plek wil creëren waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Ze heeft er niet per se wilde plannen mee.

“Niet elke hobby die je hebt, moet een million dollar business worden”, geeft ze nog mee. “Jouw hobby’s heb je nodig om te groeien, te rusten en dergelijke. Ik heb die fout destijds gemaakt, waardoor ik op den duur een afkeer kreeg voor fashion, terwijl ik dat graag deed en goed kon. Niet iedereen hoeft een ondernemer te zijn. Niet iedereen heeft die ambities, maar tegenwoordig krijg je het gevoel dat je dat wel moet doen. Het is niet voor iedereen, en dat is oké.”

Bekijk hier de volledige aflevering van Menji met Sarah Dimani: