Mekanik Strip, ondergrondse galerij sinds 1983

Mekanik Strip bestaat al sinds 1983 en is één van de belangrijkste verkooppunten van zowel Amerikaanse als Europese comics. In 1994 opende het ‘Comic Art & Warehouse’ in Antwerpen. Dit was de eerste galerij die zich vooral focust op comics en tekenkunsten.

Sinds de opening heeft de galerij artiesten zoals John Bolton, Dave McKean, Neil Gaiman, Charles Burns, Loustal, Ted McKeever, Bernie Wrightson, Liberatore en Milo Manara al mogen ontvangen.

Deze reportage maakt deel uit van het ongoing project ‘Antwerp Underground’.
‘Antwerp Underground‘ is een transmediaal project van StampMedia waarin jongeren onderzoeken of je nog wel kunt spreken van undergroundcultuur in Antwerpen. Met een mix van audiofragmenten, foto- en videoreportages krijg je een stand van zaken.

© 2012 – StampMedia – Iris Luyckx, Sander Carollo

Scheld’Apen, tussen mainstream en ondergronds

Na een paar ondergrondse vergaderingen en dagenlange fietstochten door Antwerpen, op zoek naar de perfecte locatie, kraakt een tiental jongeren eind juni 1998 ‘het pand’ aan D’herbouvillekaai 36. Pers en stadsbestuur worden per fax op de hoogte gesteld van de grootse plannen van Scheld’Apen. “Scheld’Apen wil een artistieke vrijplaats in de stad en neemt daarvoor de nodige ruimte…”.

Tijdens de eerste jaren al organiseert Scheld’Apen elke vrijdagavond vegetarische ‘volxkeukens’ en vinden er legendarische feesten en concerten plaats. Groepen en artiesten als P.A.I.N., Think of One, DAAU, Dennis Tyfus, Benjamin Verdonck, Far West Crew, Jelle Crama, Internationals, Freestyle Fabriek, O’ Hara’s, El Guapo Stuntteam, het Maskesmachine, Raphaël, Stijn, de Dozer dj’s en Anton Price zijn in Scheld’Apen kind aan huis.

Deze reportage maakt deel uit van het ongoing project ‘Antwerp Underground’.
‘Antwerp Underground‘ is een transmediaal project van StampMedia waarin jongeren onderzoeken of je nog wel kunt spreken van undergroundcultuur in Antwerpen. Met een mix van audiofragmenten, foto- en videoreportages krijg je een stand van zaken.

© 2012 – StampMedia – Yves Torbeyns, Karolien Segers



Deze reportage werd gepubliceerd door Apen.be op 19/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door Nieuws.be op 19/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door Jongerenplaneet.be op 19/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door De Wereld Morgen op 19/09/2012

AntwerpStreetArt

Stickerart, grafitti, stencilart. Streetart gaat verder dan enkel tags. Wat vinden mensen nu eigenlijk van al deze unieke kunstwerken? Kan je wel spreken over kunst? Of is het puur straatvervuiling?

Deze reportage maakt deel uit van het ongoing project ‘Antwerp Underground’.
‘Antwerp Underground‘ is een transmediaal project van StampMedia waarin jongeren onderzoeken of je nog wel kunt spreken van undergroundcultuur in Antwerpen. Met een mix van audiofragmenten, foto- en videoreportages krijg je een stand van zaken.

© 2012 – StampMedia – Saena Chakkar, Marion Hendrickx, Antonio Guadamus Fernandez



Deze reportage werd gepubliceerd door Nieuws.be op 18/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door Jongerenplaneet.be op 18/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door Apen.be op 18/09/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door De Wereld Morgen op 19/09/2012

My Generation@Work strijdt tegen jongerenwerkloosheid

My Generation@Work bracht in Antwerpen op 30 augustus heel wat jeugdorganisaties, werknemers en jongeren samen om paal en perk te stellen aan de steeds groeiende problematiek van jongerenwerkloosheid. My Generation@Work is een onderdeel van het URBACT-programma dat de voorbije jaren een sterk Europees kennisnetwerk heeft opgebouwd in Antwerpen, Rotterdam, Gdansk, Praag, Valencia, Glasgow en Riga.

Antwerpen staat volgens Robert Arnkil, Lead Expert van My Generation@Work, voor een aantal cruciale uitdagingen. “De havenstad kampt al enkele jaren met te hoge werkloosheidscijfers”, steekt hij van wal. “In juli 2012 was 23,4% van de jongeren werkloos, een cijfer dat twee maal zo hoog ligt als het Europese gemiddelde. Bedrijfsleiders en politici mogen niet blind blijven voor de gevolgen van deze kwaal. Het is belangrijk om schoolverlaters wegwijs te maken in en hen te begeleiden naar de arbeidsmarkt.”

Alarmsignaal

Meer dan de helft van de werkloze jongeren is laaggeschoold. Deze jongeren hebben een beperkte talenkennis en vaak geen ervaring op de arbeidsmarkt. Vijftig procent heeft zelfs geen diploma. “Deze cijfers geven een duidelijk alarmsignaal”, zegt projectleider El Hassan Aouraghe. We zullen er snel en efficiënt voor moeten zorgen dat jongeren de job en de opleiding vinden waarvoor ze geschikt zijn.” Jongeren verliezen hun job en blijven steken in langdurige werkloosheid. “Dit is een vicieuze cirkel die we moeten doorbreken.”

“Vaak ondervindt de werkloze naast zijn beperkte opleiding ook bijkomende hinderpalen”, vertelt Aouraghe. “Een strafblad, familiale problemen of culturele verschillen kunnen een struikelblok vormen bij het zoeken naar een job. Bovendien is Antwerpen een multiculturele stad: er zijn 164 verschillende nationaliteiten. Dit bemoeilijkt eveneens de samenwerking tussen jongeren en potentiële werkgevers.”

Actieve betrokkenheid

Volgens Arnkil moeten jongeren actief betrokken worden bij het proces. “Er moet gezocht worden naar manieren om hen te motiveren: studeren en op zoek gaan naar een job blijken niet evident. Vroegtijdig van school gaan zonder diploma en demotivatie bij studenten moeten worden voorkomen. Ook de taalkloof moet worden gedicht zodat er efficiënt kan worden gecommuniceerd tussen bedrijfsleider en werkzoekende.” Hij wijst erop dat de middelen die vandaag gebruikt worden om jongeren te activeren niet volstaan. “We slagen er niet in jongeren in grote getale te bereiken.”

Iedereen participeert

Vraag en aanbod op de arbeidsmarkt stemmen niet overeen. De feiten onthullen het: momenteel zijn er 6.584 openstaande vacatures in Antwerpen. “Maar vaak vormen te hoge verwachtingen, een vooropgestelde visie tegenover een jongerengroep of culturele conflicten een niet te onderschatten probleem”, oppert Arnkil. “Ook de opleiding en de vaardigheden van de jongeren komen vaak niet overeen met het gezochte profiel.” Arnkil vindt het belangrijk dat deze problemen samen met de jongeren worden aangepakt. Het is echter even vanzelfsprekend om de bedrijven en ondernemers aan te zetten tot participatie, vindt hij.

Netwerken

Arnkil trakteert het publiek op een visuele voorstelling van zijn woorden: een afbeelding van een ruimteschip dat verschillende Europese steden, waaronder Amsterdam, met elkaar verbindt. Hij geeft hiermee een knipoog naar het werkmoment dat later op de dag zou volgen: een denkbeeldige trip naar de toekomst, meerbepaald naar 2015. Hiermee wil hij de aanwezigen laten nadenken over toekomstmogelijkheden die het project kan bieden.

“Netwerken is het nieuwe werkpunt op onze agenda”, legt hij uit. “Wij proberen met My Generation@Work een kennisnetwerk uit te bouwen en van elkaar te leren en bij te dragen tot een betere communicatie. Wij willen jongeren en bedrijven, maar ook andere steden, inspireren zodat zij eenzelfde weg zouden inslaan in de toekomst. Jeugdwerkloosheid is immers een universeel thema.”


Krachtige initiatieven

Er werd tot dusver overwegend actie ondernomen op locaal en regionaal vlak. “In Antwerpen werd er de voorbije jaren hard gewerkt aan een communicatief netwerk tussen ondernemers, partnerorganisaties en de locale bevolking”, aldus Aouraghe. “Vennootschappen en samenwerkingsverbanden zijn het zichbare bewijs van een intensieve samenwerking tussen de groepen.”

Volgens de projectleider is het mogelijk de kloof tussen de verwachte competenties en de werkelijke vaardigheden van de jongeren in de toekomst te dichten. “Drie JongerenCompetentieCentra (JCC), die zich in de regio Antwerpen bevinden, leren jongeren in hun vrije tijd de ontbrekende vakkennis aan”, verduidelijkt Aouraghe. Er wordt gestart vanuit de interesses en de voorkennis van de jongeren zelf. “Jongeren moeten alle kansen krijgen om zich te kunnen ontplooien en ontwikkelen. Zowel op sociaal vlak als op taalgebied gaan deze jongeren er zichbaar op vooruit. Wachten tot de jongeren zelf om hulp komen vragen is zinloos. Wij trekken eropuit om hen aan te spreken en te overtuigen opnieuw een opleiding te volgen.”

Samenwerkingsverbanden

“We merken op dat het aantal tijdelijke jobs en interimjobs de afgelopen jaren enorm is gestegen”, zegt Pascale Segers, coördinator van de Talentenfabriek. Volgens hem combineren ook steeds meer studenten hun studie met een job. “Studenten willen ervaring opdoen terwijl ze nog aan het studeren zijn. Ze beseffen dat naast de opleiding zelf ook enige voeling met het werkveld belangrijk is. We zien hierin een significante evolutie ten opzichte van een aantal jaar geleden.”

De stad Antwerpen heeft een project op poten gezet waarbij scholen de confrontatie aangaan met dat werkveld. “Door studenten chemie in contact te brengen met de industrie ontstond de mogelijkheid om studeren te combineren met ervaring opdoen”, verduidelijkt Segers. De Talentenfabriek is een organisatie die de VDAB, de industrie, de stad Antwerpen en ondernemingen wil samenbrengen. “Openstaande vacatures moeten zo snel mogelijk worden ingevuld”, zegt Segers. “Dat kan enkel door een goede samenwerking tussen deze actoren.”

Talenten blijven onopgemerkt

Jongeren hebben heel wat vaardigheden die ze niet optimaal benutten of waar ze zelf niet bewust bij stilstaan, vindt Aouraghe. “Een officiëel bewijs dat de jongeren deze kennis bezitten, ontbreekt echter. Daarom ontwierp de stad Antwerpen een programma waarbij men de onopgemerkte talenten van jongeren probeert te achterhalen en herkennen zodat ze niet verloren zouden gaan”, vertelt hij. “Hierbij ligt de focus op jongeren zonder diploma. Wij proberen hen een toekomstperfectief te bieden.”

Onbegrip lijdt tot demotivatie


“Ik hoop dat andere jongeren niet dezelfde fouten maken als diegene die ik heb gemaakt”, begint Hassan, jongere en inwoner van de stad Antwerpen. “Toen ik op de lagere school zat, ben ik maar liefst acht keer van school gestuurd. Ik ondervond tal van problemen: ik had een taalachterstand en wist niet wat er van me verwacht werd.” Hassan legt uit dat hij te maken kreeg met vooroordelen vanuit verschillende hoeken. “Mensen hadden geen zicht op mijn achtergrond en snapten niet waarom ik me anders gedroeg.” De jongeman wil daarom zijn kennis met de buitenwereld delen om in de toekomst miscommunicatie te kunnen vermijden.

Hassan is van mening dat studenten gedemotiveerd geraken. “Hun gedrag past niet in het ideaalbeeld van de maatschappij en ze worden van school gestuurd, keer op keer. Na enkele mislukte pogingen stoppen ze met school omdat ze geen uitweg meer zien. Dat zorgt ervoor dat deze jongeren een lagere scholingsgraad hebben. Dit probleem moet in de toekomst worden vermeden.”

Ervaring opbouwen

“Mijn eerste werkervaring was een toevallige samenloop van omstandigheden”, vertelt Nora, een goedlachse 22-jarige uit Antwerpen. “Ik had een mislukte poging om een diploma te behalen aan de universiteit achter de rug. Theoretische vakken waren niet voor mij weggelegd. Ik wou een praktijkgerichte studierichting”. Later startte ze een opleding aan de hogeschool, maar ook dat liep op een sisser uit. “In tussentijd hield ik me bezig met vrijwilligerswerk, wat me inspiratie gaf”, vult ze aan.

“Mijn eerste werkervaring was een interimjob bij JongerenCompetentieCentrum De Branderij Antwerpen. Ik vond dat leuk. Dit was wat ik met mijn jeugd wou doen”, getuigt ze. Later besloot Nora in een dagcentrum voor kinderen te gaan werken. “Ook dit is een tijdelijke job, een vast contract heb ik niet. Ik heb niet het juiste diploma, maar ik heb wel ervaring opgedaan die in mijn voordeel speelt bij het zoeken naar de geschikte job.”

“Door actieve participatie op de arbeidsmarkt krijgen jongeren een specifiek idee wat de job waarvoor ze solliciteren precies inhoudt.” De universiteit geeft hen volgens Nora enkel theoretische kennis mee. “De confrontatie met de moeilijkheden en uitdagingen die een bepaalde job met zich meebrengen, blijft achterwege en dat is jammer.”

Conclusies

“Dankzij het project My Generation@Work hebben we de kracht van goede communicatie ontdekt”, vertelt Arnkil. “Bruikbare informatie uitwisselen over jongereninitiatieven in je eigen stad is belangrijk. Die ideeën kunnen anderen inspireren om ze ook toe te passen in hun eigen stad. Steden moeten zichzelf uitdagen. My Generation gaf ons de tijd en de mogelijkheid om over toekomstige projecten na te denken.” Toch beseft Arnkil dat ook hij nog veel zou kunnen leren van andere succesvolle projecten in nieuwe steden.

“De kracht van dit project is de manier waarop er naar de jongeren wordt gekeken”, vult hij aan. “Jongeren zijn onze toekomst, we zien hen als een zelfstandige doelgroep met eigen waarden, talenten en passies. Het is onze bedoeling om jongeren te betrekken in onze projecten en initiatieven.”

© 2012 – StampMedia – Tekst: Valerie Schreurs, Video: Vincent Van Nauw, Foto’s: Maurizio Ciranni

Festivals 2.0: zijn we nog tevreden met bier, gras en muziek?

(Erasmix) Ticketprijzen die blijven stijgen, artiesten brengen meer dan alleen maar een optreden, elk jaar extra podia… Waar gaat het heen? Hoe zien festivals eruit over twintig jaar?

Zijn we over twintig jaar nog tevreden met alleen maar wat bier, gras en muziek? Worden festivals door de stijgende ticketprijzen alleen nog toegankelijk voor een elitepubliek? En bekijken we festivals, net zoals tv-programma’s, binnenkort ook à la carte? Deze vragen legden we voor aan artiesten en organisatoren.

© 2012 – Erasmix – Sander Denayer & Martijn van Lierop

Absolutely Free Festival: “Het kan ook anders”

Vrijdag 3 en zaterdag 4 augustus vond in Genk het ‘Absolutly Free Festival‘ (AFF) plaats. Het festival probeert zich te onderscheiden van andere festivals door zich als ‘groen’ te profileren.

Zo zocht en vond het festival groene oplossingen voor alledaagse festivalproblemen zoals een inkomticket. Op AFF kon je ‘gratis’ binnen door drie gebruikte batterijen mee te nemen. De line-up probeerde de organisatie vernieuwend en jong te houden om zo niet mee te gaan met de ‘main-stream’-festivals.

Het festival lokte op de twee dagen zo’n 3.500 bezoekers. Dat was onder meer te danken aan de stralende zon. Zelf gingen wij na wat de bezoekers van de groene ideeën van AFF vonden.

© 2012 – StampMedia – Tekst: Maurizio Ciranni, Video: Maurizio Ciranni, Antonino Musso

Bruisend Jubileum voor O’Neill Surf, Skate, Snow and Wake Fest 2012

Ondanks het matige weer op 28 en 29 juli bleef geen plank onbezet aan de Blankenbergse kustlijn tijdens de tiende editie van het O’Neill Surf, Skate, Snow and Wake Fest. Vanwege de zestigste verjaardag van het sportmerk was er ook een artistieke expositie over bezieler Jack O’Neill.

Jonge watterraten werden met beide voeten ingewijd in de verschillende watersporten. Competitiebeesten konden hun beste tricks tentoonspreiden in de freestyle wedstrijden voor snowboarden en skateboarden. Om eventuele stramme spieren los te weken kon iedereen terecht bij de yogagoeroe.

Uniek dit jaar waren de uitgebreide wakepool en skatepiste. Een goede reden voor internationale kleppers zoals  Belgische snowboarder Seppe Smits en skateboarder Axel Cruysberghs om af te zakken naar de badstad.

Tijdens de weekendactiviteiten werd ook een expositie gelanceerd over zestig jaar innovatie door O’Neill. In deze tenstoonstelling stonden authentieke vintage wetsuits te pronken. Tijdens de initiaties konden nieuwsgierigen er ook terecht om artiesten van het plaatselijke Kapow!-collectief met de hand surfboards te zien vormgeven.

© 2012 – StampMedia – Yves Torbeyns en Miek Thieren

‘Limburg Speelt’ komt op voor meer speelruimte

In het stadscentrum van Genk vond op 13 juli de eerste editie van Limburg speelt plaats. Deze buitenspeeldag werd georganiseerd door de Limburgse Provinciale Jeugddienst in samenwerking met het stadsbestuur van Genk.

Meer dan 2.500 kinderen uit heel Limburg namen deel aan een zestigtal spelletjes, workshops en activiteiten. De Ketnetband was ook van partij en zorgde voor muzikaal vertier. Bert Boelen van de Provinciale jeugddienst legt uit wat het doel is van de speeldag: “Limburg kent heel wat avontuurlijke speelplekken die niet bekend zijn bij de kinderen. Daarom kozen we dit jaar voor de ongewone locatie van het stadscentrum in Genk.”

Wereldrecord

Aan het eind van de dag werd er met alle aanwezige kinderen een poging gewaagd om het wereldrecord om de luidste schreeuw te verbeteren. Helaas strandde die poging op 124 decibel, niet genoeg om het huidige record van 129,9 decibel te verbreken.

© 2012 – StampMedia – Stef Vananderoye en Sander Carollo i.s.m. Villa Basta



Deze reportage werd gepubliceerd door Jongerenplaneet.be op 16/07/2012
Deze reportage werd gepubliceerd door Het Belang van Limburg – online op 16/07/2012

De regenbOog in Genk viert 35-jarig bestaan

Zaterdag 30 juni en zondag 1 juli vierde de Genkse vzw de regenbOog haar 35-jarig bestaan. De vzw organiseert vrijetijdsactiviteiten voor personen met een mentale of fysieke functiebeperking, maar zet uitdrukkelijk de deur open voor iedereen.

Naast het organiseren van activiteiten voor mensen met een functiebeperking, zorgt de regenbOog ook voor positieve beeldvorming rond mensen met een mentale of fysieke beperking. De organisatie baseert zich op artikel 30 van het VN-verdrag voor de Rechten van de Mens. In dat artikel, dat gaat over de rechten van personen met een handicap, is vastgelegd dat mensen met een functiebeperking recht hebben op vrijetijdsbesteding en sportactiviteiten. De regenbOog zet zich daarvoor in.

Lisa Castelli

Voor het tweedaagse feest waren verschillende workshops georganiseerd. Zo stond onder andere paardrijden en dans op het programma. Elke avond werd afgesloten met een feestelijke barbecue. Ook aan de muziek was gedacht, met onder andere een optreden van de Genkse zangeres Lisa Castelli.

Diversiteit

Iedereen vanaf drie jaar is welkom op de regenbOog. De werking gaat van kinderopvang en speelpleinwerking voor kinderen tot computerles, muziekles en kookles voor volwassenen. Veel vrijwilligers helpen jaarlijks bij de ondersteuning van deze activiteiten. In 2011 bereikte de regenbOog 201 Limburgers met een fysieke of mentale handicap.

Verhuizing

De voorbije 35 jaar kende de regenbOog drie verschillende locaties. Sinds 2011 is de vzw gevestigd in de voormalige kleuterklassen van de Sint-Albertinusschool in Zwartberg. Het gebouw werd nog tot de dag voor het feest grondig gerenoveerd en aangepast aan de noden van de regenbOog-bezoekers.

© 2012 – Stampmedia – Tekst en video: Maurizio Ciranni



Deze videoreportage werd gepubliceerd door Het Belang van Limburg – online op 10/07/2012

Duizenden toeschouwers EK-finale op groot scherm in Genk-centrum

Op zondag 1 juli vond de EK-finale plaats in Kiev tussen Italië en Spanje. Duizenden Genkenaren volgden de wedstrijd op een groot scherm in het stadscentrum. Na een verpletterende overwinning van 4-0 door Spanje werd er uitbundig gevierd door de Genkse Spanjaarden.

Het overwegend groen-wit-rood-gekleurde plein veranderde na de wedstrijd in overwegend rood en geel. De Spanjesupporters verplaatsten na afloop hun feestje naar het rondpunt van de Stationsstraat. Samengaande met een kakofonie van claxonerende auto’s werd er luidkeels gezonden en gefeest. De politie was aanwezig maar alles verliep rustig. Enkele uren na afloop keerde de rust terug in Genk.

© 2012 – StampMedia – Maurizio Ciranni